Γιώργος Χελάκης: Οι χαμηλές στροφές του Τσικίνιο και η κάθετη κίνηση!

Το ερώτημα είναι καθαρά ποδοσφαιρικό: υπάρχει, άραγε, ανάμεσα στους χαφ του Ολυμπιακού, κάποιος με την κάθετη κίνηση, την έκρηξη και την αυτοπεποίθηση να κουβαλήσει την μπάλα, να πατήσει περιοχή και ν’ απειλήσει ουσιαστικά; Κάποιος που να ξεφεύγει απ’ το οριζόντιο παιχνίδι και να δίνει στην ομάδα αυτό το απρόβλεπτο στοιχείο που λείπει, όταν οι άμυνες κλείνονται μαζικά;

Αν η απάντηση είναι «όχι», τότε προκύπτει αυτομάτως το επόμενο ερώτημα: ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ζήτησε ποτέ χαφ με αυτά τα χαρακτηριστικά ή απλώς προσαρμόστηκε σε ό,τι είχε; Ο Βάσκος τεχνικός  έχει δημιουργήσει έναν Ολυμπιακό με ξεκάθαρη ταυτότητα. Πίεση ψηλά, ένταση, άμεση μετάβαση και μεγάλη εξάρτηση από συγκεκριμένες μονάδες. Πρώτος και καλύτερος ο Αγιούμπ ελ Καμπί, που σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος στο σκοράρισμα. Δίπλα του, σε ρόλο ρυθμιστή και συνδετικού κρίκου, ο Τσικίνιο, ο οποίος αποτέλεσε σημείο αναφοράς τόσο στο πρέσινγκ όσο και στη δημιουργία. Το πρόβλημα είναι ότι ο Πορτογάλος δεν βρίσκεται εδώ και καιρό στο επίπεδο που είχε πριν απ’ τα Χριστούγεννα. Παρά τις καλές στιγμές του, του λείπει η διάρκεια. Δεν είναι τυχαίο ότι στα μεγάλα ματς του τελευταίου διμήνου η επιρροή του μειώνεται αισθητά. Ακόμη και στο 0-2 με τον ΠΑΟΚ στο Κύπελλο, όπου ξεκίνησε βασικός, κινήθηκε σε χαμηλές στροφές.

Κι όμως! Παραμένει ο παίκτης που δίνει τέμπο και κατεύθυνση στο παιχνίδι του Ολυμπιακού. Απέναντι σε ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός, που επιλέγουν χαμηλά μέτρα και παραχωρούν κατοχή, ακυρώνεται σε μεγάλο βαθμό ένας βασικός πυλώνας της φιλοσοφίας Μεντιλίμπαρ: το κλέψιμο και το άμεσο χτύπημα σε αποδιοργανωμένη άμυνα.

Ολα όσα βλέπαμε να γίνονται πέρυσι, αλλά δεν γίνονται φέτος. Εκεί χρειάζεσαι χαφ που να μπορούν να μπουν με την μπάλα στην περιοχή. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Πέρα απ’ τα έξι γκολ του Τσικίνιο, η συνεισφορά των υπολοίπων χαφ στο σκοράρισμα είναι ισχνή. Εσε, Γκαρθία και Νασιμέντο έχουν από ένα γκολ, ενώ Μουζακίτης και Σιπιόνι παραμένουν στο μηδέν.

Τώρα που η μάχη της κορυφής φουντώνει, ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να πορεύεται μόνο με τα γκολ του Ελ Καμπί και του Ταρέμι. Αν δεν πάρει βοήθεια απ’ τον άξονα, τα όρια του μοντέλου Μεντιλίμπαρ θα φανούν στα δύσκολα που έρχονται.

Το ίδιο ισχύει για τον Ντάνιελ Ποντένσε, που φέτος δεν έχει σκοράρει παρά δύο φορές. Δεν πρόκειται για κριτική προσώπων, αλλά γι’ ανάγνωση αναγκών. Ο Μεντιλίμπαρ ζητεί ένταση και πειθαρχία, όμως το σύγχρονο ποδόσφαιρο απαιτεί χαφ με αριθμούς. Χαφ που να απειλούν, να πατούν περιοχή, να τελειώνουν φάσεις. Χωρίς αυτό το στοιχείο, ο Ολυμπιακός γίνεται προβλέψιμος, αναγκάζεται να  φορτώνει την επίθεση κι εκτίθεται στις μεταβάσεις. Διότι, στο τέλος της ημέρας, τα πρωταθλήματα κρίνονται στις λεπτομέρειες, στα γκολ από δεύτερη γραμμή και στις λύσεις που εμφανίζονται όταν το  σχέδιο μπλοκάρει. Εκεί ακριβώς θα φανεί αν ο Ολυμπιακός θα επιστρέψει απολύτως ανταγωνιστικός, έτοιμος να υπερασπιστεί τις περσινές του επιτυχίες.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News