Ολυμπιακός: Και οι μεγάλοι έρωτες έχουν… red flags
Η μέρα των ερωτευμένων στράβωσε για τον Ολυμπιακό, που θα κληθεί αργά ή γρήγορα να επαναξιολογήσει καταστάσεις και να πάρει σημαντικές αποφάσεις, έχοντας πάντα προτεραιότητα την εμπιστοσύνη στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.
Εως και απελπιστική μπορεί να χαρακτηριστεί η εικόνα του Ολυμπιακού στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό, καθώς σύμπτωση επαναλαμβανόμενη δεδομένα δεν είναι σύμπτωση. Το ξέραμε ήδη, όμως το χαστούκι στη Βοιωτία ήταν δυνατό.
Παρότι μετά την ήττα από τον Παναθηναϊκό έγινε ένα μίνι… ηλεκτροσόκ, παρότι οι παίκτες ανέλαβαν ευθύνες, στο χορτάρι έμοιαζαν ανήμποροι. Μια επαναλαμβανόμενη εικόνα, ένα πολυχρησιμοποιημένο σενάριο, κόντρα σε μια ομάδα που τα πήγαινε άριστα στην καταπολέμηση της… επιδημίας της σέντρας.
Ηταν η ημέρα των ερωτευμένων και στον Ολυμπιακό θυμήθηκαν πως και στους μεγάλους έρωτες υπάρχουν… red flags. Στόχος είναι να βρίσκονται οι μέθοδοι που θα τα περιορίζουν.
Εξηγούμε: ο Ολυμπιακός του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ δεν έχει plan b κόντρα σε ομάδες που για τον οποιονδήποτε λόγο αποφασίζουν να κλειστούν στα καρέ τους. Νέτα σκέτα. Αν ο εκάστοτε Κορνέζος καθαρίζει τις σέντρες, τότε το γκολ γίνεται καθαρά θέμα τύχης.
Αυτή είναι μια αλήθεια. Αβολη ή όχι, αλήθεια. Δίκαια στον Πειραιά θέλουν να προστατεύσουν τον προπονητή των επιτυχιών και η εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του πρέπει να παραμείνει βασικός άξονας γύρω από τον οποίο θα λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Ωστόσο, τόσο ο σύλλογος, όσο και ο ίδιος ο Μεντιλίμπαρ, πρέπει να αντιληφθούν τι πρέπει να γίνει ώστε να επιστρέψει η κυριαρχική εικόνα της περασμένης σεζόν.
Στις ομάδες που βασίζονται στην ενέργεια, όπως αυτή του Μέντι ή η καλή ΑΕΚ του Αλμέιδα, τα «μοτέρ» πρέπει να λειτουργούν στην εντέλεια. Ενίοτε, αυτό πηγαίνει κόντρα στον συναισθηματισμό. Συγκρινόμενος με τον περσινό του εαυτό, για παράδειγμα, ο Τσικίνιο είναι σημαντικά υποδεέστερος. Για τον Ροντινέι, ο ένας χρόνος που πέρασε μοιάζει με δέκα. Η λογική λέει πως όσο και οι υπόλοιπες παλιοσειρές συνεχίζουν να παίζουν στα κόκκινα, θα έχουν ανάλογη πορεία.
Η απόφαση, λοιπόν, πρέπει να παρθεί, ώστε να αποφευχθεί ο αλλιώς μοιραίος κορεσμός: το καλοκαίρι πρέπει να γίνει φρεσκάρισμα με προσθήκες παικτών που θα είναι κομμένοι και ραμμένοι στο ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ. Και φυσικά να αξιοποιηθούν.
Παράλληλα, δε γίνεται να μιλάμε για ασταμάτητες σέντρες, να συνειδητοποιούμε πως αυτές είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του «Mendi-ball» και να μην κουβεντιάζουμε για ενίσχυση στα μπακ με ποδοσφαιριστές – σπεσιαλίστες σε αυτό ακριβώς το κομμάτι του παιχνιδιού. Αν δε μπορείς να σταματήσεις να σεντράρεις, τουλάχιστον σέντραρε καλά! Με τα κατάλληλα εργαλεία.
Ή αντίστοιχα, δε γίνεται να συμφωνούμε άπαντες πως ο Κωστούλας ήταν ένας από τους σημαντικότερους παίκτες της περσινής ομάδας, αλλά να μην έχει αποκτηθεί κάποιος ποδοσφαιριστής για τον συγκεκριμένο ρόλο. Ναι, ο Ταρέμι είναι αναβάθμιση του Γιάρεμτσουκ, ως δεύτερος στην ιεραρχία επιθετικός, όμως ο Κλέιτον είναι κάτι πολύ διαφορετικό και ουδεμία σχέση έχει με τον περσινό «τρίτο», που αποτέλεσε μέρος της συνταγής επιτυχίας. Σαφώς είναι πάρα μα πάρα πολύ νωρίς να τον κρίνουμε, όμως ο Βραζιλιάνος κατέγραψε μία (!) επαφή σε περισσότερα από 20 λεπτά. Κάτι «άλλο», δηλαδή.
Το καλοκαίρι θα χρειαστούν γενναίες και εύστοχες αποφάσεις, που θα συνδυάζουν το «ανθρώπινο», δηλαδή το συναισθηματικό, με το «κυνικό», δηλαδή το ποδοσφαιρικό. Μέχρι τότε, ο Ολυμπιακός έχει να διεκδικήσει δύο στόχους και καλείται να βελτιωθεί. Σημαντικά.