Πολονάρα: «Σκέφτηκα ακόμη και την αυτοκτονία!»

Ο Ακίλε Πολονάρα έχει απομακρυνθεί εδώ και αρκετό καιρό από το υψηλότερο αγωνιστικό επίπεδο του μπάσκετ. Οι συνθήκες δεν του επιτρέπουν να δώσει στο άθλημα τη θέση που θα ήθελε στην καθημερινότητά του, καθώς πλέον οι προτεραιότητές του είναι διαφορετικές. Πρώτιστο μέλημα αποτελεί η μάχη για να ξεπεράσει τον καρκίνο, αλλά και το να περνά όσο περισσότερο χρόνο μπορεί με τη σύζυγο και τα παιδιά του.

Στις 24 του μήνα αναμένεται η κυκλοφορία του βιβλίου του θαρραλέου Ιταλού, μέσα από το οποίο επέλεξε να μιλήσει ανοιχτά και συγκινητικά για όλα όσα έχει βιώσει. Το έργο με τίτλο «Το δεύτερο ημίχρονό μου» θα βρεθεί στα ράφια σε τρεις ημέρες, ωστόσο πριν από την έκδοσή του, ο Ακίλε Πολονάρα παραχώρησε μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική συνέντευξη στα ιταλικά μέσα.

Αναφέρθηκε στα ακραία συναισθήματα που γεννά η καθημερινή μάχη για την επιβίωση, αποκαλύπτοντας πως έχει βρεθεί αντιμέτωπος με τον καρκίνο δύο φορές. Μιλώντας στην «Corriere della Sera», εξομολογήθηκε ότι «έφτασα να σκεφτώ ακόμα και την αυτοκτονία, όμως δεν το έκανα επειδή έχω γυναίκα και παιδιά».

Όσον αφορά το μπάσκετ, που υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του, ξεκαθάρισε πως πλέον «δεν το αντιμετωπίζω ως επάγγελμα, αλλά ως χόμπι», συμπληρώνοντας ότι «ο κόσμος μου γκρεμίστηκε τη στιγμή που έβαλα όλα τα κομμάτια στη θέση τους και κατάλαβα τι μου συμβαίνει».

Τα λόγια του Ακίλε Πολονάρα

«Αυτή τη στιγμή, βλέπω το μπάσκετ όχι ως επάγγελμα αλλά ως διασκέδαση. Και θα ήθελα να επιστρέψω στη διασκέδαση. Μου απομένει μια επέμβαση και μετά θα δούμε. Τη Δευτέρα, κλείνουν μια τρύπα στην καρδιά μου με ένα όργανο που ονομάζεται “ομπρέλα}. Μετά από όσα έχω περάσει, είναι παιχνιδάκι…

Σε πολλούς ανθρώπους, φαίνεται σαν να έχω κάνει… ποιος ξέρει τι, αλλά αν με ρωτήσετε τι έκανα, στην πραγματικότητα έπεσα σε κώμα και ξύπνησα. Δεν βλέπω τίποτα ηρωικό σε αυτό.

Στις αρχές Οκτωβρίου, έλαβα ένα email από την Ομοσπονδιακή Εισαγγελία Αντιντόπινγκ που μου έλεγε ότι τα επίπεδα HCG μου ήταν πολύ υψηλά και έπρεπε να αποδείξω αν προέρχονταν από το σώμα μου ή από ξένο σώμα. Σκέφτηκα: “μήπως είχα χρησιμοποιήσει κρέμες που δεν έπρεπε;”

Έλεγξα στο διαδίκτυο επειδή θυμόμουν ότι τα επίπεδα HCG ήταν για… έγκυες γυναίκες. Έτσι, πληκτρολόγησα: “HCG σε αθλητές” και προέκυψε η υπόθεση Acerbi. Καρκίνος των όρχεων!

Βάζοντας δύο και δύο μαζί, όλα ταίριαζαν. Ο κόσμος μου κατέρρευσε. Η λέξη “καρκίνος» είναι τρομακτική. Την συνδέεις αμέσως με μια άλλη λέξη: “θάνατος”. Η δεύτερη σκέψη μου ήταν: “Τελείωσα με το μπάσκετ}. Αλλά όταν μου είπαν ότι με τις απαραίτητες θεραπείες, είχα 3% πιθανότητα υποτροπής, ηρέμησα.

Έκανα χημειοθεραπεία, υπέμεινα τη ναυτία και τότε… ήρθε το τρομερό χτύπημα. “Οξεία μυελογενής λευχαιμία”…

Τότε συνειδητοποίησα ότι ήταν κάτι πολύ πιο σοβαρό από αυτό που είχα ήδη περάσει. Σκέφτηκα: “Aρκετά, θα πεταχτώ από το παράθυρο του νοσοκομείου και θα τελειώσω με όλα” Ευτυχώς, η Έρικα ήταν εκεί: “Πρέπει να αντισταθείς για την οικογένειά σου, για τα παιδιά σου”, είπε.

Ένιωθα σαν να με είχαν στριμώξει δέκα θηρία που σε κρατούσαν κάτω. Ήθελα να εξαφανιστώ. Αλλά μετά σκέφτηκα: “Δεν είναι δίκαιο για τα παιδιά μου να μεγαλώνουν χωρίς πατέρα ή να πιστεύουν ότι ο μπαμπάς τουλάχιστον δεν προσπάθησε”.

Ήμουν πολύ θρησκευόμενος άνθρωπος, αλλά τώρα δεν είμαι πια. Προσευχόμουν κάθε βράδυ. Τώρα, ειλικρινά, δεν μπορώ. Ακόμα κι αν οι φίλοι μου μου λένε: “Έλα, έχεις ευλογηθεί, ίσως κάποιος εκεί πάνω σε βοήθησε”. Αλλά, αν ο “κάποιος” ήταν που με… αρρώστησε; Γιατί εγώ;»

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News