Ολυμπιακός: Κι όμως... κάτι κέρδισε στην Κρήτη

Από μηδενική ως μηδαμινή σημασία έχει για μια ομάδα του βεληνεκούς του Ολυμπιακού το τι έγινε σε παιχνίδια με την ΑΕΚ και το Μαρούσι εφόσον ακολούθησε μια ήττα με κάτω τα χέρια από τον «αιώνιο».

Μοιάζει παράδοξο, λοιπόν, το να μιλάμε για κέρδη μετά από ένα τουρνουά που έφερε απογοήτευση. Ωστόσο, τα γεγονότα είναι γεγονότα. Και άσχετα από το αποτέλεσμα του τελικού, στην Κρήτη ο Ολυμπιακός υποδέχθηκε πίσω τον Μόντε Μόρις. 

Ο Αμερικανός γκαρντ είχε εξαιρετική εικόνα κόντρα στο Μαρούσι και έδειξε στο παρκέ αυτό που ισχυρίστηκε με τα λόγια: ότι το διάστημα της αποχής του από το παρκέ, του έκανε καλό. Διπλό καλό: τόσο στα θέματα φυσικής κατάστασης, όσο και στα θέματα τακτικής προσαρμογής. 

Ο Μόρις δεν είχε πατήσει ποτέ ξανά ευρωπαϊκό παρκέ, οπότε δεδομένα χρειαζόταν ένα διάστημα μελέτης για να μάθει… ποιες οι διαφορές. Το πρώτο του δείγμα μετά την επιστροφή έδειξε ότι υπήρξε συνεπής μαθητής, αλλά και συνεπής αθλητής, αφού ήταν εμφανώς αδυνατισμένος. Σε καλύτερη φυσική κατάσταση από τον «ανταγωνιστή» του για το spot στο ρόστερ, Κόρι Τζόσεφ. 

Οι δύο Βορειοαμερικανοί, πάντως, είναι ένας παράγοντας «Χ» για τον Ολυμπιακό του 2026. Δε τους έχουμε δει ούτε μια φορά ταυτόχρονα διαθέσιμους, ούτε και κοντά στο 100% των δυνατοτήτων τους. Κι αυτή είναι μια αντικειμενική θέση, αφού είναι δεδομένα αδύνατο να υπάρξει σημαντική προσαρμογή μέσα σε λίγες εβδομάδες στο ευρωπαΪκό μπάσκετ μετά από εκατοντάδες παιχνίδια στο NBA. 

Στον τελικό, βέβαια, η εικόνα του δεν ήταν ενθαρρυντική. Ωστόσο, η συνολική εικόνα της ομάδας ήταν τόσο αργή και αρνητική που ουσιαστικά «απαγόρευε» σε παίκτες που δεν είναι «μοτέρ» ή… σούπερσταρς να ξεχωρίσουν. Ο Μόρις δεν είναι Τζόουνς, δηλαδή δεν έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει εξαίρεση στην ταχύτητα, το πάθος, την αθλητικότητα. Είναι, όμως, ένας μπασκετμπολίστας που θα αποδειχθεί πολύ χρήσιμος και βοηθητικός στα διαστήματα που η λειτουργία της ομάδας θα είναι εύρυθμη.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News