Υπεράνω Όλων: Έσταζε» λάβα και πάθος το ΣΕΦ

Άλλη μια μαγική παράσταση από τα παιδιά του Πειραιά. Σκόρπισαν την πρωτοπόρο της Ευρωλίγκα στο κατάμεστο όπως συνήθως ΣΕΦ με 103-87, υποχρεώνοντας της στην μόλις 9η ήττα της.

Και πώς να γινόταν διαφορετικά όταν είχε τους Φουρνιέ και Βεζένκοφ με 36 και 24 πόντους αντίστοιχα, όταν λειτούργησε ως ομάδα κυριολεκτικά με 24 ασίστ και με το καταπληκτικό ποσοστό στα δίποντα της τάξης του 81% (30-37). Και πώς να χαθεί η πρόκριση, πώς να μην δώσει το παρόν σε ένα ακόμη συνεχόμενο Final 4, πόσο κρίμα θα είναι να μην πάρει την φετινή Ευρωλίγκα, για ένα σουτ, για μια άμυνα που τυχόν δεν θα βγει, για ένα κακό βράδυ. Να πάει στράφι μια ολόκληρη χρονιά , με τέτοια πορεία.

Δεν του λείπει τίποτε. Μόνο η τύχη και να μην προκύψουν τραυματισμοί. Ελπίζω η διαιτησία να μην παίξει κανέναν απολύτως ρόλο «επιλέγοντας» τον φετινό Πρωταθλητή, γιατί τα μέχρι τώρα σημάδια είναι ανησυχητικά. Ακόμη και μέσα στο ΣΕΦ, με λανθασμένες αποφάσεις ακόμη και σε εύκολες δια γυμνού οφθαλμού φάσεις.

Και έκανε τέτοια εμφάνιση με παίχτες απόντες, με τον Ντόρσεϊ να μην του βγαίνει το παιχνίδι, και τους Μιλουτίνοφ και Χολ να υψώνουν τείχος αμυντικά κυρίως. Υπήρχαν στιγμές που το ΣΕΦ σηκωνόταν κυριολεκτικά στον αέρα. Που ο κόσμος έσπρωχνε την ομάδα, να αμυνθεί καλύτερα, να καλύψει το χαμένο έδαφος, και όταν πια μπήκε μπροστά στο σκορ, να την οδηγεί στην νίκη καλύπτοντας και την διαφορά του πρώτου αγώνα.

«Έσταζε» λάβα και πάθος το ΣΕΦ. Μπορείτε εύλογα να καταλάβετε τι «έρχεται» τα επόμενα χρόνια, όταν περάσει στα χέρια του Ολυμπιακού, με την αύξηση της χωρητικότητας, με την εκ βάθρων ανακατασκευή του ως αμιγώς μπασκετικό γήπεδο, βλέποντας τις χορηγίες που κλείνουν η μία μετά την άλλη, χωρίς καν να έχει μπει ακόμη στο τραπέζι η ονοματοδοσία του γηπέδου.

Ο Ολυμπιακός έχει το πιο πλήρες ρόστερ στην ιστορία του. Από δω και μπρος έτσι και ακόμη καλύτερο πρέπει να είναι γιατί οι αγώνες είναι πάρα πολλοί, το πρόγραμμα με τα ταξίδια , τις διαβολοβδομάδες και τις εγχώριες διοργανώσεις εξοντωτικό, τραυματισμοί βγαίνουν συνεχώς και μόνο αν είσαι πλήρης σε όλες τις θέσεις μπορείς να ανταποκριθείς. Ούτε λίγο, ούτε πολύ χρειάζεσαι πλέον 16 παίχτες για να τα βγάλεις πέρα με επιτυχία. Που άπαντες να μπορούν να προσφέρουν και όχι απλά να συμπληρώνουν τις θέσεις.

Με ό,τι αυτό συνεπάγεται από πλευράς χρόνου συμμετοχής και καλά αποδυτήρια. Να παίζουν όλοι για έναν και ένας για όλους. Το παράδειγμα του Φουρνιέ που βάζει την ομάδα πάνω από τον εαυτό του να βρίσκει μιμητές σε όλους τους άλλους. Βλέπουμε πχ ας πούμε τον Πίτερς , τον Μακ Κίσικ, και τον Χολ, πιστούς στρατιώτες, όποτε χρειαστεί να δίνουν τα πάντα μέσα στο γήπεδο. Και τους Βεζένκοφ, Ταρίκ, Γουόρντ να πανηγυρίζουν τα καλάθια και τις άμυνες τους, λες και τις έβγαζαν αυτοί. Αυτό είναι ομάδα.

Και αυτό το πιστώνεται πρώτος από όλους ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Μπορεί κάποιος από όλους αυτούς που ασχολούνται αρνητικά με την πάρτη του, να μας «μεταφράσει» τα «γαλλικά» που ξεστομίζουν οι Γιασισκεβίτσιους,Ομπράντοβιτς, και όχι μόνο κατά την διάρκεια των αγώνων όταν κάνουν λάθος οι παίχτες τους; Και κάποιοι άλλοι να μας απαντήσουν γιατί αυτή εμπάθεια και η εμμονή μαζί του; Γιατί ασχολούνται μαζί του αποκλειστικά και γιατί τον προκαλούν με εμετικά σχόλια και συνθήματα; Και μετά ας μας πουν αν έκαναν τα ίδια σε εκείνους θα αντιδρούσαν ανάλογα, χειρότερα, ή όχι;

Για ποιο λόγο ας πούμε να τον βρίζουν πχ οι Πανιώνιοι, όταν έχει περάσει από τον πάγκο τους, τους έχει σώσει, τους έχει βγάλε στην 3η θέση και κυρίως τους έχει χαρίσει και λεφτά από το συμβόλαιο του φεύγοντας.

Αύριο στο ΣΕΦ η επόμενη παράσταση που θα μας φέρει ακόμη πιο κοντά στον πρώτο στόχο της χρονιάς. Την είσοδο μας στην πρώτη 4άδα. Για να πάμε μέχρι τέλους το φετινό ταξίδι!

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News