Νίκος Σαρίδης: Η Μαρί-Λουίζ, η Τερέζα κι η κοσμοναύτισσα
Η πρώτη γυναίκα, λέει, που ανέλαβε head coach σε ομάδα της Μπουντεσλίγκα. Tο πόσο καλή θ’ αποδειχτεί στον ρόλο της, δεν είναι της παρούσης – Γράφει ο Νίκος Σαρίδης
Δεν είναι λίγο να καταρρίπτεται ένα έμφυλο στερεότυπο, είτε στην πολιτική, είτε στον αθλητισμό, είτε στις επιστήμες, είτε οπουδήποτε. Εστω γι’ αρχή. Γι’ αυτό κι αποτέλεσε γεγονός των ημερών η προαγωγή της Γερμανίδας Μαρί-Λουίζ Ετα στη θέση της προπονήτριας των ανδρών της Ουνιόν Βερολίνου. Η πρώτη γυναίκα, λέει, που ανέλαβε head coach σε ομάδα της Μπουντεσλίγκα.
Το πόσο καλή θ’ αποδειχτεί στον ρόλο της η εν λόγω, δεν είναι της παρούσης. Ο,τι και να γίνει, πάντως, τη θέση της στην Ιστορία την πήρε. Οπως την πήραν κι όσες προηγουμένως άνοιξαν ανάλογους δρόμους. Με την ευκαιρία, ας θυμηθούμε μερικές.
Σιριμάβο Μπαταρανάικε. Η πρώτη εκλεγμένη πρωθυπουργίνα. Οχι κάπου στην Ευρώπη, αλλά στην εξωτική Κεϋλάνη, το μακρινό 1960. Επί των ημερών της, μάλιστα, το συγκεκριμένο κράτος μετονομάστηκε σε Σρι Λάνκα.
Βαλεντίνα Τερεσκόβα. Εγινε, το 1963, η πρώτη γυναίκα που ταξίδεψε στο διάστημα, πρωτιά που την ανήγαγε σε εθνική ηρωίδα της Σοβιετικής Ενωσης κι αργότερα της Ρωσίας.
Στο ποδοσφαιρικό επίπεδο, η αντίστοιχη Μαρί-Λουίζ Ετα των Γάλλων υπήρξε η Κορίν Ντιάκρ. Πρώτη προπονήτρια σε ανδρική επαγγελματική ομάδα της Γαλλίας, συγκεκριμένα στην Κλερμόν. Το 2014. Από τύχη, πάντως, έγινε η πρώτη, αφού αρχικά η Κλερμόν είχε προσλάβει την Πορτογαλέζα Ελενα Κόστα, που όμως την απέλυσε προτού προλάβει να κοουτσάρει σ’ επίσημο παιχνίδι. Γαλλίδα, όμως, είναι κι η πρώτη διαιτήτρια σε αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ: η Στεφανί Φραπάρ. Που σφύριξε στο Τορίνο, τον Δεκέμβριο του 2020, το παιχνίδι Γιουβέντους-Ντινάμο Κιέβου. Η ίδια έγινε κι η πρώτη που διηύθυνε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου: Κόστα Ρίκα εναντίον Γερμανίας, στο Κατάρ το 2022. Βεβαίως, για τους οπαδούς του Αρη… ανάθεμα την ώρα! Είναι, βλέπετε, η διαιτήτρια που οι «κίτρινοι» της χρέωσαν το χαμένο Κύπελλο απ’ τον Παναθηναϊκό στο Πανθεσσαλικό το 2024.
Η τρέχουσα δεκαετία επιφύλαξε κι άλλες θηλυκές πρωτιές. Οπως της Ντέμπι Χιούιτ. Που έγινε το 2021 η πρώτη προεδρίνα της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Αγγλίας. Ή της Πασκάλ βαν Νταμ, που το 2023 έγινε η πρώτη προεδρίνα στη βελγική ποδοσφαιρική ομοσπονδία.
Αφησα τελευταία όλων την… αγαπημένη μου, την Τερέζα Ριβέρο, που το 1994, ούσα 59 ετών κι έχοντας 13 παιδιά (!), άφησε τα οικιακά κι έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Στη Ράγιο Βαγεκάνο, ιδιοκτησίας τότε του μεγαλοεπιχειρηματία συζύγου της. Μία καθολική νοικοκυρά με κόμμωση α λα Μάργκαρετ Θάτσερ και -προφανώς- με απέχθεια προς την αντισύλληψη, που τουλάχιστον τον πρώτο καιρό είχε πρόβλημα να μπαίνει στ’ αποδυτήρια. Στην πορεία, ωστόσο, προσαρμόστηκε (εδώ μεγάλωσε 13 παιδιά, με τους 11 παίκτες δεν θα τα κατάφερνε;) κι είναι αξιοσημείωτο πως για μερικά χρόνια το γήπεδο του Βαγέκας έφερε και το όνομά της. Αλλωστε, είχε κατορθώσει, τω καιρώ εκείνω, να «κερδίσει» την τοπική κοινωνία και με κάποιες αγαθοεργίες. Τελικά, δεν αποδείχτηκε και τόσο… Μητέρα Τερέζα, αφού μερικά χρόνια μετά την αποχώρησή της απ’ τον σύλλογο, η συγκεκριμένη «αγία» καταδικάστηκε σε φυλάκιση για μη απόδοση ΦΠΑ και για διάφορα άλλα φορολογικά αδικήματα. Μάλιστα, παρότι είχε φτάσει αισίως τα 83 έτη, ο νόμος δεν την εξαιρούσε απ’ την έκτιση της κάθειρξης…
Μπλεξίματα, όμως, με την ισπανική δικαιοσύνη είχαν τόσο ο (μακαρίτης) σύζυγός της, όσο κι οι έξι γιοι της… Οσο για εδώ, όταν η Τερεσκόβα εκτοξευόταν στο διάστημα, ο μάτσο Ελληνας κορόιδευε. Ο Μπιθικώτσης, για παράδειγμα, τραγουδούσε σε μουσική Καλδάρα: «Αν θέλεις κοσμοναύτισσα να γίνεις στην καρδιά μου / για κοίτα να προσγειωθείς κι έλα με τα νερά μου». Οπότε, ας μη βιαζόμαστε για Μαρί(ες)- Λουίζ(ες)…