Γιώργος Χελάκης: Γυρίζοντας πίσω, για να πας μπροστά!
Οι μεταγραφές δεν έδωσαν αυτά που περίμενε ο Μεντιλίμπαρ. Δεν του πρόσφεραν την ασφάλεια να στηριχτεί πάνω τους.
O Ολυμπιακός εμφανίστηκε ξανά με εκείνο το γνώριμο πρόσωπο της περασμένης σεζόν. Με ένταση, πειθαρχία και κυρίως με μία διάθεση να επιβάλει τον ρυθμό του -όχι μέσω δημιουργίας, αλλάμέσω ελέγχου.
Εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον στοιχείο: η επιλογή του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ να επιστρέψει σε πρόσωπα και σχήματα που λειτούργησαν πέρυσι δεν είχε χαρακτήρα επιθετικής πρωτοβουλίας. Περισσότερο έμοιαζε με μία κίνηση άμυνας. Σαν να ήθελε πρώτα να προστατεύσει την ομάδα του απ’ τα ίδια της τα προβλήματα. Δεν ήταν μία δήλωση «πάμε να τους πάρουμε», αλλά μία πιο συγκρατημένη παραδοχή: «Πάμε να μη χαθούμε». Οι επιλογές του δεν έδειξαν έναν προπονητή που εμπιστεύεται το σύνολο των φετινών του εργαλείων, αλλά έναν τεχνικό που αναζητεί ασφάλεια σε γνώριμες λύσεις.
Κι αυτό από μόνο του λέει πολλά. Διότι όταν, σε ένα τόσο κρίσιμο σημείο της σεζόν, αφήνεις στον πάγκο μεταγραφές που υποτίθεται ήρθαν για ν’ ανεβάσουν επίπεδο την ομάδα, τότε κάτι δεν έχει λειτουργήσει όπως σχεδιάστηκε. Δεν είναι απλώς θέμα φόρμας ή τακτικής επιλογής. Είναι ένδειξη ότι ο κορμός που «χτίστηκε» το καλοκαίρι δεν κατάφερε να πείσει ότι μπορεί να σηκώσει το βάρος.
Ο Ολυμπιακός κέρδισε το ντέρμπι επειδή έκανε τα βασικά σωστά. Προηγήθηκε, ήλεγξε τον ρυθμό, εκμεταλλεύτηκε τα λάθη του αντιπάλου και -κυρίως- δεν άφησε το παιχνίδι να ξεφύγει απ’ τα μέτρα του.
Ομως η εικόνα αυτή, όσο πειστική κι αν ήταν, δεν αναιρεί το ερώτημα που αιωρείται: γιατί χρειάστηκε να γυρίσει στο χθες για να βρει απαντήσεις σήμερα; Η απάντηση δεν είναι ευχάριστη. Οι μεταγραφές δεν έδωσαν αυτά που περίμενε ο προπονητής. Δεν του πρόσφεραν την ασφάλεια να στηριχτεί πάνω τους σε ένα ντέρμπι τέτοιου βάρους. Ετσι προτίμησε τη σιγουριά του δοκιμασμένου, ακόμα κι αν αυτό περιορίζει το… ταβάνι της ομάδας.
Από εδώ και πέρα, το ζήτημα δεν είναι μόνο βαθμολογικό. Είναι δομικό.
Ο Μεντιλίμπαρ καλείται ν’ αποφασίσει αν θα συνεχίσει με ένα σχήμα που του εξασφαλίζει σταθερότητα, αλλά όχι απαραίτητα εξέλιξη ή αν θα ρισκάρει ξανά, επενδύοντας σε παίκτες που μέχρι τώρα δεν τον έχουν δικαιώσει. Τα πρωταθλήματα κρίνονται κι απ’ το αν μπορείς να «χτίσεις» κάτι που αντέχει στον χρόνο. Αυτή τη στιγμή, ο Ολυμπιακός μοιάζει περισσότερο να επιβιώνει μέσα απ’ το παρελθόν του, παρά να σχεδιάζει με σιγουριά το μέλλον του. Η νίκη επί του Παναθηναϊκού ήρθε να προσφέρει μία επούλωση σε ανοιχτές αγωνιστικές πληγές. Προσφέρει μία προσωρινή αγωνιστική ανακούφιση διότι κρατάει έστω και με λίγες πιθανότητες τον Ολυμπιακό σε τροχιά διεκδίκησης τίτλου. Είναι σίγουρο ότι για να νικήσει τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, θα χρειαστούν περισσότερα πράγματα απ’ όσα έδειξε στη Λεωφόρο…