Γιώργος Χελάκης: Ο ΠΑΟΚ πρώτα έχασε το μυαλό του και μετά το Κύπελλο

Υπάρχουν τελικοί που χάνονται στις λεπτομέρειες. Υπάρχουν τελικοί που χάνονται στο… μυαλό. Ο φετινός για τον ΠΑΟΚ ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Ο «Δικέφαλος του Βορρά» δεν ηττήθηκε επειδή ο αντίπαλος ήταν καλύτερος. Ηττήθηκε διότι, απ’ τη στιγμή που δέχτηκε την ισοφάριση, άρχισε να βλέπει… φαντάσματα.

Mέχρι εκείνο το σημείο, η ομάδα είχε τον έλεγχο. Δεν έπαιζε σπουδαίο ποδόσφαιρο, αλλά είχε τη λογική του τελικού: συγκέντρωση, ισορροπία, υπομονή. Απ’ τη στιγμή, όμως, που το ματς ήρθε στα ίσα, κάτι έσπασε. Οι γραμμές χάθηκαν, οι αποστάσεις μεγάλωσαν, οι αποφάσεις έγιναν βιαστικές. Κυρίως, χάθηκε η ψυχραιμία.

Οταν μια ομάδα χάνει το μυαλό της, δεν χρειάζεται πολλά για να καταρρεύσει. Ενα λάθος, μία κακή επιλογή, μία καθυστέρηση του αντιπάλου κι όλα μοιάζουν… βουνό. Ο ΠΑΟΚ εγκλωβίστηκε στο άγχος του. Αντί να παίξει ποδόσφαιρο, έπαιζε με το ρολόι και με τον εκνευρισμό του.

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Η επιλογή του Μεϊτέ δεν του βγήκε. Δεν έδωσε τα τρεξίμα τα, δεν έδωσε την ένταση, δεν έδωσε τον έλεγχο που χρειαζόταν η μεσαία γραμμή σε ένα τέτοιο παιχνίδι.

Aλλά το μεγαλύτερο πλήγμα ήρθε απ’ τις αποσύρσεις των Ζίβκοβιτς και Τάισον. Εκεί χάθηκε κάτι πολύ πιο σημαντικό απ’ την τακτική: χάθηκε η προσωπικότητα. Δύο παίκτες που μπορούν να κρατήσουν μπάλα, να πάρουν πρωτοβουλία, να καθαρίσουν μία φάση μόνοι τους, έλειψαν ακριβώς τη στιγμή που το παιχνίδι ζητούσε ηγέτες.

Ο ΠΑΟΚ έμεινε χωρίς ατομική ενέργεια και χωρίς καθαρό μυαλό. Από κει και πέρα, ο δρόμος ήταν προδιαγεγραμμένος. Ο αντίπαλος έκανε αυτό που κά νουν όλες οι ομάδες σε τελικούς: διαχειρίστηκε το παιχνίδι, εκνεύρι σε, καθυστέρησε, εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση. Δεν φταίει γι’ αυτό.

Το δικαίωμα τού το έδωσε ο ΠΑΟΚ. Τώρα, όμως, δεν είναι η ώρα για μοιρολόγια. Το κλάμα πάνω απ’ το… χυμένο γάλα δεν φέρνει τίποτα πίσω. Το ζητούμενο είναι ένα: ανασύνταξη. Καθαρό μυαλό, σωστές αποφάσεις, επαναφορά της ισορροπίας.

Δεν είναι δυνατό μετά την ισοφάριση με τον Γερεμέγεφ να μην μπορούν οι παίκτες να βγάλουν μία καθαρή φάση για γκολ. Kαι κάτι ακόμη: θέμα για την παραμονή του Λουτσέσκου δεν πρέπει να τίθεται καν. Ο ίδιος προπονητής που σήμερα κρίνεται, είναι αυτός που έδωσε ταυτότητα, που έφτιαξε ομάδα, που έμαθε τον ΠΑΟΚ να πρωταγωνιστεί.

Τα λάθη του είναι υπαρκτά, αλλά δεν ακυρώνουν το έργο του. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ΠΑΟΚ πέφτει. Ούτε θα είναι η τελευταία. Η ιστορία του, όμως, δείχνει κάτι ξεκάθαρο: βρίσκει τον τρόπο να σηκώνεται. Το θέμα είναι να το κάνει ξανά, πριν η απογοήτευση γίνει συνήθεια.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Sportday της Τρίτης (28/04)

 

 

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News