Αντώνης Καρπετόπουλος: Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά για Άρσεναλ και Ατλέτικο
Το πάθημα της Ατλέτικο την τελευτταία φορά που βρέθηκε στο Emirates, η εικόνα του πρώτο ημιτελικού του Champions League κόντρα στην Άρσεναλ και οι τοποθετήσεις των παικτών στη σκακιέρα.
Επειδή όταν μιλάμε για ένα ματς ανάμεσα στην Ατλέτικο και την Αρσεναλ μιλάμε για μάχη λεπτομερειών, ας θυμίσουμε μερικές λεπτομέρειες που είδαμε στο πρώτο ματς. Η άμυνα του Αρτέτα δυσκολεύτηκε αρκετά να «διαβάσει» τη θέση και τις προθέσεις των δύο επιθετικών του Σιμεόνε, δηλαδή του Γκριεζμάν και του Αλβαρες.
Οι δύο κεντρικοί αμυντικοί συχνά παρέμεναν πολύ πίσω για να ελέγχουν τον χώρο, επιτρέποντας και στους δυο επικίνδυνες υποδοχές και τρέξιμο με την μπάλα στα πόδια. Οταν προσπαθούσαν να μαρκάρουν πιο ψηλά, έμπλεκαν απ’ την ευελιξία και την τεχνική των επιθετικών του Σιμεόνε.
Η κίνηση κι η τοποθέτηση των Γκριεζμάν και Αλβαρες ευνόησαν και το παιχνίδι της Ατλέτικο στα πλάγια. Η τακτική πρόθεση του Σιμεόνε ήταν να γεμίσει τον άξονα, προσπαθώντας να τραβήξει τους δύο πλάγιους αμυντικούς της Αρσεναλ κοντά στους κεντρικούς αμυντικούς ώστε να επιτεθούν στον χώρο απ’ τα πλάγια ο Λούκμαν κι ο Σιμεόνε (αλλά κι Γιορέντε στο δεύτερο ημίχρονο).
Το κλειδί στην επιθετική λειτουργία της Ατλέτικο
Ο Γουάιτ κι ο Χεϊνάτσο, χρειάστηκε να υποστηρίζουν τους Σαλίμπα και Γκάμπριελ κι αυτό στο δεύτερο ημίχρονο ο Λούκμαν το εκμεταλλεύτηκε πολύ. Ενα άλλο «κλειδί» για την επιθετική λειτουργία της Ατλέτικο Μαδρίτης ήταν η συνεχής κάλυψη του Ρουτζέρι στον Λούκμαν, ο οποίος στο… κομμάτι ασύμμετρο 4-4-2 της Ατλέτικο Μαδρίτης, έκοβε πολύ προς την περιοχή, παίρνοντας μαζί του τον Γουάιτ.
Χωρίς την υποστήριξη των κεντρικών αμυντικών, οι οποίοι έμεναν στο κέντρο της περιοχής περιμένοντας, ο Γουάιτ συχνά αναγκαζόταν ν’ αντιμετωπίζει μόνος του το δίδυμο Λούκμαν-Ρουτζέρι. Πιστέψτε το ή όχι, η στατιστική λέει ότι ο αριστερός μπακ Ρουτζέρι ήταν ο παίκτης με τις περισσότερες επαφές με την μπάλα, ενώ από τέσσερις δικές του πρωτοβουλίες δημιουργήθηκαν φάσεις. Ολο αυτό το έκανε παίζοντας την πλευρά κατά βάση μόνος του.
Η παρέμβαση του Αρτέτα στην Άρσεναλ
Στο πρώτο ματς η μεγάλη λεπτομέρεια ήταν η παρέμβαση του Αρτέτα στην επανάληψη. Μετά το πρώτο μισό του δευτέρου ημιχρόνου, η Αρσεναλ βρήκε τη χαμένη της ισορροπία, εν μέρει χάρη στις αλλαγές του Αρτέτα. Εχοντας αντικαταστήσει τον Εντεγκαρντ με τον Εζε, ο προπονητής θυσίασε την ανάγκη για κατοχή μπάλας για να πάρει κάτι απ’ την ποιότητα του Εζε, που ξέρει να κινείται ανάμεσα στις γραμμές και μπορεί να κάνει ατομικές ενέργειες.
Οι αναγνώσεις της άμυνας της Ατλέτικο Μαδρίτης έγιναν έτσι πιο περίπλοκες. Η φρεσκάδα κι η κινητικότητα των Τροσάρ και Γκαμ πριέλ Ζεσούς επέτρεψε επίσης στην Αρσεναλ ν’ ανακτήσει τον έλεγχο της μπάλας, έστω χωρίς φάσεις: η Ατλέτικο γύρισε πίσω κι η Αρσεναλ εδραίωσε την κατοχή της μεταφέροντας την μπάλα στο μισό γήπεδο.
Το πρώτο σουτ των Λονδρέζων στο δεύτερο ημίχρονο ήρθε πέντε λεπτά πριν απ’ το τέλος του ματς, αλλά ήταν το προοίμιο για πέντε διαδοχικά σουτ απ’ τους παίκτες του Αρτέτα, με το πιο επικίνδυνο να είναι του Μοσκέρα, μετά από μία ωραία πρωτοβουλία του Εζε.
Δεν θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένη η Ατλέτικο
Η Ατλέτικο Μαδρίτης φάνηκε ευχαριστημένη στο τέλος του προηγούμενου ματς. Δεν θα έπρεπε να είναι. Με μία λιγότερο παθητική προσέγγιση απ’ την αρχή του αγώνα πιθανότατα θα είχε απόψε ένα αποτέλεσμα νικηφόρο για να το υπερασπιστεί. Κι απόψε τα «όπλα» της στην επίθεση είναι ίδια: η ωραία συνύπαρξη των Γκριεζμάν και Αλβαρες φαίνεται ικανή να ζορίσει την άμυνα του Αρτέτα, αλλά αυτή τη φορά η Αρσεναλ θα είναι πιο προετοιμασμένη.
Απ’ την άλλη, η Ατλέτικο απόψε θα δεχτεί το είδος της πίεσης που δεν δέχτηκε στο πρώτο ματς. Λογικά απόψε ο Αρτέτα θα ποντάρει στην ποιότητα του Εζε και στην υποστήριξη του Γιόκερες απ’ την αρχή. Εξι μέρες πριν κι αυτός είχε κυρίως το μυαλό του στην άμυνα.
Η απόφασή του π.χ. να χρησιμοποιηθεί ο Ράις ως κόφτης, που έμοιαζε με στόπερ μπροστά απ’ τους στόπερ, στέρησε απ’ την Αρσεναλ τον επιθετικό του δυναμισμό. Απόψε περιμένω να τον δω δίπλα στον Θουμπιμέντι: η Αρσεναλ δεν έχει απόψε κανένα κέρδος να περιμένει: πρέπει να είναι πιο παραγωγική για να είναι κι αποτελεσματική.
Μια εβδομάδα πριν, μετά τη φρενίτιδα του ρυθμού και το ανεξέλεγκτο ποδόσφαιρο της Παρί Σεν Ζερμέν και της Μπάγερν, είδαμε ένα ματς στο οποίο, παρά την υποτιθέμενη μεγαλύτερη εστίαση στην άμυνα, υπήρχαν περισσότερα σουτ εντός εστίας απ’ ό,τι στο Παρίσι (29 στη Μαδρίτη, 22 εκεί).
Αυτό το αντιφατικό στατιστικό στοιχείο, ωστόσο, μας λέει ότι το ποδόσφαιρο, σε όλες τις πτυχές του, απ’ τη φύση του προσφέρει συχνά άπειρες αναγνώσεις και μπορεί να ερμηνευτεί με αμέτρητους διαφορετικούς τρόπους. Ή ότι απλώς η στατιστική είναι ένας εύσχημος τρόπος για να λες ψέματα.
*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Sportday της Τρίτης (05/05)