Ολυμπιακός: Αρκεί να θυμηθούν πόσο ωραία ήταν στο Αμστερνταμ

Καλά καθόμαστε και συζητάμε πόσο σημαντικό είναι να πάρει ο Ολυμπιακός τη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος και το στοιχειοθετούμε με τα δεκάδες εκατομμύρια που δίνει στον σύλλογο η έξοδος στο Τσάμπιονς Λιγκ. Καλά συζητάμε και το πόσο σπουδαίο είναι να έχεις δικαίωμα στο λάθος και το να εκμηδενίσεις τις πιθανότητες να μείνεις… μπουκάλα από Ευρώπη. 

Ολα αυτά, όμως, ελάχιστα περνούν από το μυαλό των ποδοσφαιριστών. Ιδιαίτερα το πρώτο τους αφήνει παγερά αδιάφορους, ενώ και το δεύτερο δεν περνά και τόσο από το μυαλό τους. Φημίζονται για το ότι νοιάζονται για τη στιγμή. Δεν πολυσκέφτονται. 

Το κίνητρο, όμως, παραμένει τεράστιο και για εκείνους. Μπορεί τα εκατομμύρια να μη μπουν άμεσα στην τσέπη τους (έμμεσα θα μπουν), αλλά το συγκεκριμένο γκρουπ παικτών ξέρει πλέον πάρα πολύ καλά τι σημαίνει πραγματικά η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. 

Δεν έχουν το κίνητρο του πρωτάρη, αλλά έχουν το κίνητρο εκείνων που το έζησαν και «πρέπει» να το ξαναζήσουν. Τι λέμε όλη τη χρονιά, συνήθως ως παράπονο; Ότι στο Τσάμπιονς Λιγκ ο Ολυμπιακός ήταν μια άλλη ομάδα. Οι παίκτες του έδιναν το 110% για να πετύχουν και πράγματι τα κατάφεραν με εκείνο το θρυλικό «τρία στα τρία».

Μπαίνοντας, λοιπόν, στο χορτάρι της Νέας Φιλαδέλφειας, δεν έχουν παρά να σκεφτούν… πόσο ωραία ήταν στο Άμστερνταμ όταν έπαιρναν το διπλό και την πρόκριση, κάνοντας τίτλους στα Μέσα όλου του κόσμου και λαμβάνοντας τη λατρεία των ταξιδιωτών. Πόσο ωραία ήταν στο Φάληρο όταν υποδέχονταν τη Ρεάλ του Εμπαπέ και του Βινίσιους, πόσο ωραία ήταν όταν… την έσπαγαν στη Μπάγερ Λεβερκούζεν. 

Δε μιλάμε, άλλωστε, για ένα σύνολο που ξέρει πως θα διαλυθεί το καλοκαίρι οπότε δεν έχει λόγο να το κόφτει τι θα κάνει «αύριο» ο σύλλογος. Ναι, επίκεινται αλλαγές, όμως όχι από αυτές που ξεριζώνουν τους κομβικούς ποδοσφαιριστές της ομάδας. Κατά κύριο λόγο, όσοι θέλουν να μείνουν, θα μείνουν. 

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News