Ολυμπιακός: Ολα εδώ (ξε)πληρώνονται

Σχεδόν κάθε τελικός, ιδιαίτερα ευρωπαϊκός, χαρακτηρίζεται ως ραντεβού με την ιστορία. Και είναι, όπως είναι και κάθε μέρα που περνά. Απόψε κόντρα στη Ρεάλ (21:00, Novasports Prime) τα πράγματα είναι αλλιώς. Πολύ αλλιώς. Δεν υπήρχε ολοκληρωμένη εποχή, κοτζάμ πενταετία, στην οποία ο Ολυμπιακός παρουσίασε τέτοια σταθερότητα στην απόλυτη ελίτ. Κι έλαχε, ή τέλος πάντων συνέβη, να μη σηκώσει την κούπα και δη να τη χάσει με ισάριθμους διαφορετικούς τρόπους.

Κάποιοι χαρακτηρίζουν λιγόψυχη την ομάδα που είχε χίλιες αφορμές κι άλλες τόσες δικαιολογίες να πέσει να πεθάνει. Μια φορά κι έναν καιρό τη σκότωσε ο Μίσιτς, μια φορά ο Γιουλ, ένα καλοκαίρι έφυγαν οι δύο καλύτεροι παίκτες της, έναν Μάη είδε τον Παναθηναϊκό να ανασταίνεται και να το σηκώνει πριν από αυτήν, έναν άλλον φάνηκε «λίγη» μπροστά σε μια πρωτάρα Μονακό.

Και να τος πάλι, εδώ ζωντανός. Ολοζώντανος. «Πιο φαβορί» από ποτέ, είτε υιοθετεί είτε όχι τον όρο. Είτε τον τρομάζει, είτε τον κολακεύει, που ευχή είναι το δεύτερο. Να μπει στο γυαλί σαν ταύρος σε υαλοπωλείο, να τη δείρει μπασκετικά, να την περάσει από πάνω, να τελειώνει και μ’ αυτή και μ’ όλα τα φαντάσματα που αιωρούνται πάνω από το ΣΕΦ. Να τα αφήσει εκεί, στο παλιό, και να μπει σε ένα νέο γήπεδο και σε μια νέα εποχή με ένα χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά.

Με τους θρύλους του πια τοποθετημένους στο βάθρο που τους αρμόζει. Όποιος θέλει να το κόψει να μπορεί να το κόψει. Όποιος θέλει να κάνει ένα βήμα πίσω να μπορεί να το κάνει. Όποιος μπορεί να απελευθερωθεί και να σαρώσει με την κόκκινη φανέλα την υπόλοιπη δεκαετία, να έχει την ευκαιρία να το αποδείξει.

Ο κόουτς Μπαρτζώκας να φτάσει τον Ντούντα (και) στη σημαντικότερη κατηγορία όλων. Να έχουμε να γράφουμε. Από ένα βιβλίο για τον καθέναν που ίδρωσε, μάτωσε, έκλαψε, αποθεώθηκε και υποτιμήθηκε σε αυτό το ανεπανάληπτο ταξίδι.

Ολυμπιακός: Ολα εδώ (ξε)πληρώνονται

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ