Υπεράνω Όλων: Ο κόσμος του Ολυμπιακού δείχνει εμπιστοσύνη και είναι δίπλα στην ομάδα

Την εμπιστοσύνη του κόσμου οφείλουν άπαντες να την εξαργυρώσουν στο μεταγραφικό παζάρι
Την Δευτέρα 8/6 λήγει η προθεσμία ανανέωσης των κατόχων διαρκείας της περσινής σεζόν του Ολυμπιακού. Το νούμερο θα πλησιάσει αν όχι θα ξεπεράσει τις 15.000! Αν σκεφτεί κανείς την εικόνα του Ολυμπιακού πέρσι, το γεγονός ότι δεν κατέκτησε κανένα τίτλο, ότι ακόμη δεν έχει ξεκαθαρισθεί σε ποια Ευρωπαϊκή διοργάνωση θα συμμετέχει, ότι η μόνη μεταγραφή που έχει γίνει είναι η επιστροφή του Φορτούνη στα 34 του, ότι έχει πωληθεί ο Κοστίνια, είναι υπό παραχώρηση οι Ορτέγκα, Μπιανκόν, ότι δεν θα συνεχίσουν οι Πασχαλάκης, Μπότης, Καλογερόπουλος, Βέζο, Νασιμέντο, είναι υπό ατμόν οι Ποντένσε, Γκαρσία, Γιαζίτζι, Ταρέμι, το νούμερο διάθεσης των διαρκείας είναι εντυπωσιακό.
Αν μη τι άλλο ο κόσμος του Ολυμπιακού δείχνει ότι είναι δίπλα στην ομάδα και δείχνει εμπιστοσύνη για το τι μέλλει γενέσθαι. Αυτή την εμπιστοσύνη λοιπόν οφείλουν άπαντες να την εξαργυρώσουν στο μεταγραφικό παζάρι. Οι παίχτες που θα έρθουν να είναι καλύτεροι από αυτούς που θα φύγουν. Και το κυριότερο; Να «πιάσουν». Να είναι το ρίσκο όσο το δυνατόν μικρότερο. Γιατί δεν «πιάνουν» όλοι.
Η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στον Μαρινάκη ο οποίος ως Πρόεδρος έχει τον τελευταίο λόγο, αλλά και σε όλους τους άλλους. Στον Μεντιλίμπαρ, στον Ντάρκο, στον Καρεμπέ, στο τμήμα σκάουτινγκ, στους μάνατζερ κλπ…
Όλοι αυτοί ξέρουν τι χρειάζεται η ομάδα, βλέπουν, κρίνουν, προτείνουν, και εισηγούνται. Και όσο περισσότερες είναι οι μεταγραφές τόσο μεγαλώνει και το ρίσκο της επιτυχίας η της αποτυχίας τους. Γιατί είναι άλλο να διακρίνεσαι με την φανέλα κάποιας άλλης ομάδας και άλλο να φορέσεις και να επιτύχεις με του Ολυμπιακού. Την πίεση της κερκίδας για καλό ποδόσφαιρο, τρόπαια, και ευρωπαϊκή διάκριση δεν την αντέχουν όλοι ειδικά από τον κόσμο του Ολυμπιακού. Και όχι μόνο αυτό. Ούτε καν την ισοπαλία δεν αντέχει στην Ελλάδα. Πέρα από το γεγονός ότι δεν έχει υπομονή. Θέλει από την πρώτη στιγμή να «δει» αυτά που έχει ακούσει για τον οποιονδήποτε έρθει. Δεν αφήνει σχεδόν ποτέ περιθώρια προσαρμογής, φορμαρίσματος κλπ. Αν βάλει δε κάποιον στο «μάτι»; Τον έφαγε η μαρμάγκα.
Θέλει γερό στομάχι και πολλά κιλά ταλέντου και μπάλας για να αντέξει κάποιος όλη αυτή την πίεση. Το ότι διακρίθηκαν με την προηγούμενη ομάδα τους δεν ενδιαφέρει κανέναν. Όλοι θα κριθούν με την ερυθρόλευκη. Δίκαια αλλά και κάποιες άλλες φορές και άδικα. Υπάρχουν όμως και αρκετοί παράμετροι. Πχ τον Ποντένσε η λογική λέει ότι με την φετινή του εικόνα δεν τον ανανεώνεις με τα χρήματα που απαιτούνται. Αν όμως ρίξει τις απαιτήσεις του, αποκτηθεί ως ελεύθερος, κάνοντας προετοιμασία σωστή δεν βγάλει τραυματισμούς , και ξεκινάει ως λύση από τον πάγκο τότε ίσως αξίζει να προσπαθήσουμε να παραμείνει.
Μετά πχ ο Τσάπρας. Δεν είναι ταλέντο στα 25 του μην τρελαθούμε. Οκ, έκανε καλή χρονιά αλλά στον Ολυμπιακό αν έρθει τα πράματα θα είναι διαφορετικά. Θα σηκώσει το βάρος της φανέλας; Θα αποκτηθεί για βασικός κατ΄ αρχάς; Γιατί αν αληθεύουν τα χρήματα που ακούγονται για την απόκτηση του δεν είναι για να έρχεται για τον πάγκο. Και μιας και ο Ολυμπιακός θα κινηθεί για δύο δεξιά μπακ, ο βασικός θα πρέπει να θεωρηθεί όσο το δυνατόν πιο «σίγουρη» επιλογή.
Το σταυροδρόμι είναι κρίσιμο. Δεν πρέπει να χαθεί μια ακόμη χρονιά. Ο Ολυμπιακός οφείλει να επανέλθει στην κορυφή. Προσωπικά αν με ρωτούσαν τι θα έκανα, θα έβαζα πωλητήριο σε Έσε, Μουζακίτη, Λουϊς και θα τίναζα την μπάνκα στον αέρα να φέρω τρία χαφ (6-8-10) και ένα εξτρέμ από το «πάνω ράφι» όπως λέμε. Όχι απαραίτητα όλοι ονόματα, αλλά να κάνουν την αγωνιστική διαφορά. Παίχτες ταχυδύναμους , ταλαντούχους, γιατί όχι και με μεταπωλητική αξία κάποιοι, που να «κουμπώσουν» και μεταξύ τους και με την υπόλοιπη ομάδα.
Και βέβαια μπορεί καλά να τα λέμε εμείς σε θεωρητική βάση, αλλά το να γίνουν πράξη είναι το δύσκολο. Ελπίζω ότι θα γίνει το καλύτερο δυνατόν.
