Νίκος Σαρίδης: Μουντιάλ ένα και στον κόσμο κανένα!

Τι είναι για εσάς το Παγκόσμιο Κύπελλο; Καλή ερώτηση, αν και λίγο μπελαλίδικη η απάντηση. Αντε
να ταξινομήσεις τις αναμνήσεις, να κουμαντάρεις το θυμικό και να κορφολογήσεις τις πιο δυνατές εικόνες…

Μουντιάλ είναι, οπωσδήποτε, το «γκολ του αιώνα», στη διοργάνωση του 1986 στο Μεξικό, τότε που ο Ντιέγκο Μαραντόνα σκόραρε περνώντας τη… μισή Αγγλία.

Μουντιάλ, βεβαίως, είναι κι ο Λιονέλ Μέσι στο Κατάρ. Ή μάλλον η… μαμά του, που εισέβαλε στον αγωνιστικό χώρο κι αγκαλιάστηκαν για την κατάκτηση του τροπαίου.

Μουντιάλ, ασφαλώς, είναι κι ο Γκαρίντσα στο ασπρόμαυρο στιγμιότυπο του 1958, ο στραβοκάνης δεξιός εξτρέμ με τ’ ασύμμετρα κάτω άκρα και τ’ απανωτά «υδραυλικά» στον Σοβιετικό αμυντικό Μπόρις Κουζνέτσοφ.

Μουντιάλ είναι κι ο Γιόχαν Κρόιφ. Εννοείται. Με την «Cruyff turn», όπως ονομάστηκε εκείνη η ντρίμπλα στον Σουηδό δεξιό μπακ Γιαν Ολσον το 1974.

Μουντιάλ, όμως, είναι κι η μαγική προσποίηση του Πελέ στον Ουρουγουανό γκολκίπερ Λαντισλάο Μαζούρκεβιτς το 1970, έπειτα απ’ την κάθετη πάσα του Τοστάο.

Μουντιάλ είναι και το φανταστικό πλονζόν του Γκόρντον Μπανκς στην κεφαλιά του Πελέ.

Μουντιάλ είναι και το αδιανόητο ξύλο με τα τάκλιν στις καρωτίδες και τα… πόδια στο χέρι, στο περιβόητο Χιλή-Ιταλία του 1962 στο Σαντιάγκο, έναυσμα για να εισαχθούν στο ποδόσφαιρο οι κάρτες.

Μουντιάλ είναι κι οι εκνευριστικές βουβουζέλες του 2010 στη Νότιο Αφρική.

Μουντιάλ είναι και το σκυμμένο κεφάλι του Ρομπέρτο Μπάτζιο, μετά το χαμένο πέναλτι στον τελικό του 1994, όταν σήκωσε το τρόπαιο η Βραζιλία σε βάρος της Ιταλίας.

Μουντιάλ είναι κι η κουτουλιά του Ζιντεντίν Ζιντάν στον Μάρκο Ματεράτσι στον τελικό του 2006.

Μουντιάλ είναι και το τραγούδι του Ρίκι Μάρτιν στη διοργάνωση του 1998 στη Γαλλία: «Go, go, go / Αllez, allez, allez…».

Μουντιάλ είναι κι ο πανηγυρισμός του Ροζέ Μιλά το 1990, με τον καμερουνέζικο χορό στο σημαιάκι του κόρνερ.

Μουντιάλ είναι και τα εκατομμύρια χαρτάκια στο «Μονουμεντάλ» στον τελικό του 1978 ανάμεσα στην Αργεντινή και την Ολλανδία.

Μουντιάλ είναι κι ο πανηγυρισμός στον τελικό του 1982 στην Ισπανία του αείμνηστου προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας Σάντρο Περτίνι.

Μουντιάλ είναι και το γκολ του Τζεφ Χαρστ στον τελικό Αγγλία-Γερμανία του 1966, με τον καβγά για το αν πέρασε ή όχι η μπάλα τη γραμμή του τέρματος του μετέπειτα προπονητή της ΑΕΚ, Χανς Τιλκόφσκι.

Μουντιάλ είναι κι η διαιτησία εκείνου του Μορένο απ’ τον Ισημερινό, που «κατακρεούργησε» την Ιταλία στον αγώνα της με τη συνδιοργανώτρια Νότιο Κορέα το 1998.

Μουντιάλ είναι κι η δαγκωματιά του Λουίς Σουάρες στον ώμο του Τζιόρτζιο Κιελίνι στο παιχνίδι της Ουρουγουάης με τη «σκουάντρα ατζούρα» το 2014.

Μουντιάλ είναι και το επονομαζόμενο «Θαύμα της Βέρνης» του 1954, όπου η Δυτική Γερμανία νίκησε το μεγάλο φαβορί, την Ουγγαρία.

Μουντιάλ κι κι οι κερκίδες του Μαρακανά με 200.000 κόσμο, στον τελικό του 1950, στο λεγόμενο «Μαρακανάζο», το ιστορικό κάζο της Βραζιλίας απ’ τους γείτονες Ουρουγουανούς.

Μουντιάλ είναι και το χαρτάκι της Πανίνι απ’ τη διοργάνωση του 2018 στη Ρωσία με τον 20άρη τω καιρώ εκείνω Κιλιάν Εμπαπέ.

Ατελείωτο το rewind και κατακλυσμός από συναισθήματα. Γι’ αυτό και στο πάρτι, που θα φιλοξενηθεί στις τρεις βορειότερες χώρες της αμερικανικής ηπείρου και ξεκινάει απόψε, θα… καταπιούμε το χαώδες πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης με τις 48 ομάδες και το «αντιτουριστικό» εναρκτήριο παιχνίδι Μεξικό-Ν. Αφρική και τα όποια σαλιαρίσματα του Τζιάνι Ινφαντίνο με τον οικοδεσπότη Ντόναλντ
Τραμπ. Διότι, όπως και να το κάνουμε, ένα είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News