Ζέλικο Ομπράντοβιτς: Ο Γιώργος Μπαρτζώκας απέναντι στο… final boss

Η έλευση Ομπράντοβιτς είναι το απόλυτο κίνητρο για τον Γιώργο Μπαρτζώκα, που χάνει τον άσπονδο εχθρό του, αλλά αποκτά τον απόλυτο αντίπαλο.

Είναι ωραίος ο αθλητισμός όταν γίνεται κινηματογραφικός και πολλές φορές ασυναίσθητα αναγάγουμε πρόσωπα σε απόλυτους πρωταγωνιστές ώστε να απολαύσουμε με αυτό τον τρόπο την εκάστοτε κόντρα. Το ΟλυμπιακόςΠαναθηναϊκός της τελευταίας τριετίας, ας πούμε, ήταν ένα ιστορικό Μπαρτζώκας – Αταμάν. Κι εφόσον πάμε με αυτή τη λογική, ανέδειξε νικητή τον last man standing. Τον κόουτς των Πειραιωτών, που σήκωσε ευρωπαϊκό και πρωτάθλημα, οδηγώντας τον μεγάλο του αντίπαλο στην έξοδο. 

Δεν υπάρχει περίπτωση η νέα εποχή του διπόλου να έχει την αίσθηση της κόντρας με τον ίδιο τρόπο πολύ απλά γιατί ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν είναι ένας τεχνικός που αρέσκεται στα επικοινωνιακά κόλπα με τον αντίπαλο. Ούτε ποντάρει στον οπαδισμό. Η παρουσία του, επίσης, εμπνέει σεβασμό… σε άλλο επίπεδο. 

Το Μπαρτζώκας εναντίον Ζοτς, λοιπόν, δε θα λάβει χώρα στα μικρόφωνα, αλλά μόνο στα παρκέ. Η νέα σχολή κυριαρχίας απέναντι στην παλιά, κι ας χωρίζει τους δύο άνδρες μόνο μισή δεκαετία. 

Ανοίγοντας το πλάνο, μιλάμε για τον σπουδαιότερο τεχνικό της ιστορίας του ενός απέναντι στον σπουδαιότερο του άλλου. Μιλάμε για μια μπασκετική κόντρα που δε μπορεί παρά να γραφτεί στα βιβλία. Είτε με τους δυο τους να δίνουν ομηρικές μάχες μέχρι… την αιωνιότητα, είτε με τον έναν από τους δύο να κερδίζει κι άλλους πόντους στο μεγαλείο του, παίρνοντας από τη λάμψη του ενδεχόμενου θύματός του. 

Κι αν για τον Ζέλικο των εννιά ευρωπαϊκών τίτλων δε μένει τίποτα να αποδειχθεί, για τον Γιώργο Μπαρτζώκα η μάχη με το… final boss του μπάσκετ της ηπείρου είναι ένα σπουδαίο κίνητρο. Για τον άνθρωπο που έχει ξεχωρίσει ως σπουδαιότερο όλων… «Στο επίπεδο της Euroleague υπάρχουν μόνο εξαιρετικοί προπονητές που αξίζουν όλοι τους σεβασμό. Αν θα πρέπει να ξεχωρίσω κάποιον, αυτός θα είναι δικαιωματικά ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς με τις εννέα Euroleague που έχει κατακτήσει», μα αυτό δεν αποτελεί καν υποκειμενικό ζήτημα. 

Μια τετράδα βγαλμένη από όνειρο

Κοιτάζοντας μόνο τα του οίκου μας, βλέπουμε μάνι μάνι τέσσερις ελίτ προπονητές στις ομάδες της χώρας μας. Πρακτικά, ο καλύτερος που θα μπορούσε να είναι σε κάθε ομάδα, είναι. Ο Ολυμπιακός έχει τον σπουδαιότερο της ιστορίας του, ο Παναθηναϊκός τον Βασιλιά του ευρωπαϊκού μπάσετ, ο Άρης τη μεγαλύτερη προσωπικότητα μπασκετανθρώπου που έχει αναδείξει η χώρα αυτόν τον αιώνα και ο ΠΑΟΚ έναν τεχνικό από το κορυφαίο ευρωπαϊκό ράφι.

Η ευκαιρία είναι μεγάλη. Το μπάσκετ μας, όμως, πλεόν, πρέπει να γίνει και προϊόν.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News