Υπεράνω Όλων: Τα πράγματα δεν είναι όπως ίσως φαντάζεστε, νομίζετε ή θεωρείτε ότι είναι
Ο Υπεράνω Όλων εξηγεί τα δεδομένα για τα μεταγραφικά του Ολυμπιακού και επιχειρεί μία γενικότερη… προσγείωση.
Επεξήγηση πλάνου, σχεδιασμού και μεταγραφών: το ανάγνωσμα, μέρος δεύτερον.
Τα πράγματα δεν είναι όπως ίσως φαντάζεστε, νομίζετε ή θεωρείτε ότι είναι οι περισσότεροι. Όταν βγαίνει στο μεταγραφικό παζάρι ο Ολυμπιακός, νομίζετε ότι μπορεί να ξοδεύει αλόγιστα μεγάλα ποσά στις μεταγραφές; Γνωρίζετε πόσες ανώτερες οικονομικά ομάδες υπάρχουν που έχει να ανταγωνιστεί; Πόσες ομάδες από καλύτερα πρωταθλήματα ή ομάδες που έχουν δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να στέκονται αξιοπρεπώς στον ποδοσφαιρικό χάρτη έχει μπροστά του;
Γνωρίζετε ότι, για να ανέβει επίπεδο, επιβάλλεται να υπάρχουν πωλήσεις 1-2 παιχτών του κάθε χρόνο, με έσοδα πάνω από 50 μύρια; Πώς αλλιώς μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα έσοδα; Με ονοματοδοσία γηπέδου, με ένα γήπεδο 53.000 θέσεων, με αύξηση των χορηγιών, εκμεταλλευόμενος στο έπακρον τις ακαδημίες του και εκμεταλλευόμενος ακόμη περισσότερο τις «σχέσεις» του με Νότιγχαμ και Ρίο Άβε.
Δεν μπορεί διαφορετικά να μπει στη μεσαία ποδοσφαιρική τάξη της Ευρώπης, αν δεν αγγίξει το συνολικό του μπάτζετ στα 200 περίπου μύρια ετησίως. Οφείλει να ακολουθεί τις εξελίξεις για να μην μείνει στάσιμος.
Πέρα από τις ομάδες από Πρέμιερ Λιγκ, Τσάμπιονσιπ, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, Αραβία, MLS, Τουρκία, υπάρχουν και δεκάδες ομάδες από Πορτογαλία, Ολλανδία, Σκωτία, Βέλγιο, Ουκρανία, Ρωσία, Αργεντινή, Βραζιλία κ.λπ., που άνετα μπορούν να πλειοδοτήσουν ή να αποτελέσουν ποδοσφαιρικό προορισμό, ώστε να αναδείξουν το ταλέντό τους ποδοσφαιριστές που επίσης ενδιαφέρουν τον Ολυμπιακό.
Πρέπει να πιάνουμε το «τζόκερ», να τους πιάνουμε στον ύπνο, να κάνουμε υπέρβαση και, βέβαια, να έχουμε ποσοστό επιτυχίας στις επιλογές πάνω από 70-80%. Όπως επίσης, αν δεν μας βγουν κάποιες μεταγραφές της τάξης των 2,5-4 εκατομμυρίων, να μπορούμε να βγαίνουμε από ελάχιστα έως καθόλου χαμένοι οικονομικά. Μόνο έτσι μπορεί να «συντηρείται» ένα οικοδόμημα.
Αν δεν μπορείτε κάποιοι να καταλάβετε τη γενική ποδοσφαιρική λογική, μην ασχολείστε, μωρέ, με το αντικείμενο. Γυρίστε το στην πρέφα.
Αυτά που θεωρείτε οι περισσότεροι «πεταμένα» λεφτά για περιπτώσεις όπως οι Μάντσα και Νασιμέντο, π.χ., στην ποδοσφαιρική Ευρώπη εν έτει 2026 είναι ψίχουλα. Δεν ασχολούνται ή, αν ασχοληθούν, δεν τους νοιάζει αν δεν θα βγουν οι ποδοσφαιριστές. Οι πιθανότητες, δε, να μην βγουν είναι πολύ μεγαλύτερες από το να σου βγουν.
Νομίζετε επίσης ορισμένοι ότι δεν λειτουργεί σωστά το τμήμα σκάουτινγκ. Τι πιστεύετε δηλαδή; Ότι δεν ξέρει να ξεχωρίζει καλύτερα ταλέντα; Ποια είναι όμως η πραγματικότητα; Ότι και εδώ θα βρεις τοίχο.
ΟΛΕΣ οι μεγάλες ομάδες, και ένα σωρό μεσαίες, υπογράφουν με τα χρήματα που εδώ χρησιμοποιούμε για τη «μεγάλη» ομάδα 15χρονους και 16χρονους, τους δένουν με μεγάλα συμβόλαια και ας μην τους δουν ΠΟΤΕ με τη φανέλα της ομάδας τους.
Άλλοι πάλι λένε πως πάνε στην Τουρκία μεγάλοι παίχτες και δεν έρχονται στην Ελλάδα. Πρέπει δηλαδή να τους εξηγήσεις γιατί δεν είναι εφικτό να δώσεις 17 μύρια στον Σαλάχ, π.χ., ετησίως καθαρά, χωρίς την εφορία μέσα σε αυτά, για τριετές συμβόλαιο. Ή έστω τρία συμβόλαια της τάξης των 5 μυρίων το καθένα ετησίως. ΑΝ βρεις παίχτες και στις θέσεις που θες, που θα θέλουν να έρθουν. Και τέτοιοι παίχτες που θα κυκλοφορούν ελεύθεροι στην αγορά και ΚΑΜΙΑ άλλη ομάδα δεν θα ενδιαφερόταν.
Π.χ. ο Γκορέτσκα ζήταγε 5 μύρια ετησίως και 10 μύρια ως πριμ υπογραφής. Μα τι λέτε; Είναι πανεύκολο να δώσεις στην τριετία 35 μύρια για έναν παίχτη. Και τον θες και μέσα Ιουλίου, π.χ., στην προετοιμασία. Τι ώρα;
Μια δαπανηρή χρονιά, «αποτυχημένη», με τις υπάρχουσες συνθήκες, μπορεί να σε οδηγήσει στην αφάνεια όχι τον επόμενο χρόνο μόνο, αλλά να κάνεις να σηκώσεις κεφάλι πολλά περισσότερα. Κάθε κίνηση πρέπει να είναι με όσο το δυνατόν μικρότερο ρίσκο και μετρημένη, με τα περιθώρια του λάθους μέσα. Γιατί μετά δεν θα σου φτάνουν οι αυξήσεις ΜΚ που θα επιβάλλεται να γίνονται, όχι για να ξανασηκωθείς, αλλά απλά για να επιπλέεις.