Γιαννακόπουλος: «Πάντα υπάρχει κάποιος που έχει μεγαλύτερο π@@ς από εσένα, οπότε πρόσεχε»
Όλα όσα ανέφερε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος για τη σειρά με τη Βαλένθια, τον πατέρα του, Παύλο, την επιστροφή Ζέλικο Ομπράντοβιτς και άλλα…
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος παραχώρησε συνέντευξη στους «EuroInsiders», με το δεύτερο μέρος του επεισοδίου να δημοσιεύεται το απόγευμα της Δευτέρας.
Αναλυτικά όσα ανέφερε για τη σειρά με τη Βαλένθια, την επιστροφή Ομπράντοβιτς, αλλά και τον πατέρα του, Παύλο:
Για το περιστατικό ανάμεσα σε Ταϊρίκ Τζόουνς και Κέντρικ Ναν στους τελικούς: «Ήταν απαράδεκτο. Ειδικά στα αποδυτήρια. Αυτό το καθιστά άθλιο. Καταλαβαίνω ότι στο παρκέ μπορεί να υπάρξει ένταση, γιατί σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, αλλά όλοι εμείς αποτελούμε παράδειγμα για τον κόσμο και πρέπει να προσπαθούμε να παραμένουμε ήρεμοι. Και το λέω αυτό στον εαυτό μου για να το ακούσω κι εγώ ο ίδιος.
Τώρα σε ό,τι αφορά τις ποινές, πιστεύω ότι σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει οι ποινές να είναι αυστηρές. Φυσικά όταν τις συγκρίνουμε με το να πληρώνεις 300.000 ευρώ γιατί μπήκες σε ένα γήπεδο, που έπρεπε να πληρώνω εγώ στην εποχή του Μπερτομέου, δεν είναι τίποτα. Πλήρωσα 2.2 εκατομμύρια ευρώ συνολικά, γιατί πήγαινα στο γήπεδο, γιατί ανέβαζα stories στο Instagram. Πρέπει να ρωτήσετε εκείνους το γιατί. Βέβαια, έχει αποχωρήσει. Δεν ξέρω».
Για το αν θα δούμε μια πιο ήρεμη εκδοχή του: «Δεν θα βλέπετε καμία εκδοχή μου έτσι κι αλλιώς. Έχω τιμωρηθεί για τρεις ζωές. Φυσικά μαθαίνω από αυτό. Δεν διαμαρτύρομαι ποτέ, αν δεν με προκαλέσουν και όταν βλέπω όσα είδα κόντρα στη Βαλένθια -που ήταν το κερασάκι στην τούρτα όλης της σεζόν- σίγουρα με προκαλούν. Θα έπρεπε να είχα συγκρατηθεί. Δεν έφτασα καν στη γραμματεία. Ήμουν πίσω από τον πάγκο του Παναθηναϊκού και ένα-δύο βήματα πιο πέρα, ζητώντας ένα φάουλ. Χωρίς να βρίζω, ζητώντας ένα φάουλ. Και δέχθηκα ποινή τριών αγώνων για αυτό.
Ο Παναθηναϊκός δεν είναι ομάδα που θα έχανε επίτηδες ένα παιχνίδι για να κερδίσει κάτι άλλο, ειδικά κάτι τέτοιο (σσ. να μπορώ να πάω εγώ στο Final Four) που δεν έχει να κάνει σε τίποτα με το παιχνίδι».
Για το πώς χάθηκε η σειρά με τη Βαλένθια: «Κατά την άποψή μου, οι περισσότεροι παίκτες μετά το 2-0 πίστεψαν ότι όλα θα ήταν εύκολα. Δεν υπάρχουν εύκολες βραδιές, ειδιλά απέναντι στη Βαλένθια που ήταν μια πολύ πολύ καλή ομάδα φέτος. Υπερβάλαμε, το ένα έφερε το άλλο, όταν χάθηκε το πρώτο ματς άρχισε το άγχος, έχεις και τον Ράντοβιτς στο τελευταίο ματς…Οπότε χάσαμε.
Δεν είναι πάντα το θετικό και το αρνητικό. Η ζωή σε προσπερνά αν μείνεις κολλημένος στο 2024. Όπως λέει και ο Ζέλικο “last year”. Κάθε μέρα είναι καινούργια και πρέπει να έχεις νέους στόχους. Αν είσαι στο κορυφαίο επίπεδο, πρέπει να βρίσκεσαι εκεί κάθε μα κάθε μέρα. Σίγουρα θα θυμάμαι αυτό το Game 5, αλλά το περίμενα κατά μία έννοια. Δεν πίστευα ότι θα μας αφήσουν..Είδατε εκείνο το παιχνίδι; Έχετε απόλυτο δίκιο, δεν ήμασταν πεινασμένοι. Πιστεύαμε ότι η φανέλα θα κερδίσει τα παιχνίδια, αυτό δεν συμβαίνει ποτέ. Από την άλλη πλευρά, δεν χρειάζεσαι πάντα το καλύτερο παιχνίδι σου για να κερδίσεις. Μπορείς να είσαι μέτριος και να κερδίσεις, αν δεν σπρώχνουν την άλλη ομάδα.
Η ήττα είναι μέρος του παιχνιδιού, αλλά η αδιαφορά, από οποιονδήποτε μέσα στην ομάδα, δεν είναι αποδεκτή. Πρέπει να δίνεις το 100% κάθε βράδυ γιατί είσαι επαγγελματίας που πληρώνεται πολύ καλά. Μετά αν χάσεις ή αν κερδίσεις, είμαι εντάξει με αυτό».
Για το σχόλιο του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις ότι είναι ένα παιχνίδι για παιδιά: «Δεν θέλω να πω κάτι για αυτή τη δήλωση. Έχουμε ελευθερία λόγου. Αλλά αυτό που μπορώ να πω είναι ότι οι επαγγελματίες πρέπει να είναι επαγγελματίες. Ο Νάιτζελ είναι από τους πιο σοβαρούς ανθρώπους που υπάρχουν και επαγγελματίας. Πάει στο γήπεδο πρώτος και φεύγει τελευταίος. Δεν έχω κανένα παράπονο από τον Νάιτζελ. Είναι εξαιρετικός άνθρωπος, αθλητής και επαγγελματίας. Είμαι σίγουρος ότι του χρόνου θα δούμε πολλά πράγματα από τον Νάιτζελ.
Είναι εντελώς διαφορετικοί παίκτες με τον Γιαμπουσέλε. Οπότε πιστεύετε ότι ο Νάιτζελ θα είναι πάουερ φόργουορντ; Νομίζω ότι αυτό που έχει στο μυαλό του ο μάστερ Ζέλικο, είναι κάτι που δεν το έχουμε δει ξανά στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Κι επειδή το ευρωπαϊκό μπάσκετ πηγαίνει προς αυτή την κατεύθυνση (σσ. γρήγορο και με ψηλά κορμιά), αυτό που έχει στο μυαλό του…».
Για το πώς έπεισε τον Ομπράντοβιτς να επιστρέψει και τη σχέση τους: «Όταν έχεις συνυπάρξει για 13 χρόνια με τον Ζέλικο και μετά έχεις κρατήσει επαφές μαζί του για άλλα 13 χρόνια..Σε κάθε τουρνουά ‘Παύλος Γιαννακόπουλος’ ήταν ο πρώτος που έπαιρνε. Σε κάποια φάση σκέφτηκα ότι ίσως δεν χρειάζεται καν να του στείλω πρόσκληση, απλά τις ημερομηνίες. Οι σχέσεις που έχει κρατήσει με μένα, με τη μητέρα μου, με την υπόλοιπη οικογένεια, κι εμείς με τη δική του…
Ήταν κάτι που είχα πάντα στο μυαλό μου, ότι αν είμαι ακόμα υγιής και ασχολούμαι με το μπάσκετ, θέλω να συμβεί. Είμαι τυχερός γιατί είμαι ακόμα ζωντανός και ακόμα στον Παναθηναϊκό. Και φέτος βλέπω τον Ομπράντοβιτς να επιστρέφει, τον Διαμαντίδη να επιστρέφει, τον Μπατίστ να επιστρέφει, τον Αλβέρτη -που είναι ο Θεός μου- να είναι πάντα εκεί. Και μια ομάδα, που κατά τη δική μου άποψη αυτό είναι ίσως το καλύτερο ρόστερ που έχει υπάρξει ποτέ. Η Μακάμπι του Γκέρσον είναι ίσως η μόνη ομάδα που πιστεύω ότι θα μπορούσε να συγκριθεί με τον φετινό Παναθηναϊκό. Δεν δημιουργώ προσδοκίες. Πρέπει να έχεις και τύχη.
Η σχέση που είχε ο Ζέλικο με τον πατέρα μου, δεν μπορεί να επηρεάσει τη μεταξύ μας σχέση. Είναι ήδη φανταστική. Αυτό που την έκανε ακόμα πιο δυνατή είναι αυτό που σας είπα πριν. Δεν τον ένοιαζε που θα ήταν το τουρνουά ή πότε. Ακύρωνε τα πάντα για να έρθει στο τουρνουά ‘Παύλος Γιαννακόπουλος’. Κι αυτό είναι κάτι που θα σέβομαι μέχρι να πεθάνω. Ο Ζέλικο είναι στην καρδιά μου. Πάντα ήταν και πάντα θα είναι.
Κοιτάξτε, στο ειδικό δωμάτιο που είχε ο πατέρας μου για τον Παναθηναϊκό του, είχε περισσότερες φωτογραφίες του Ομπράντοβιτς, αλλά αν βάλουμε όλο το σπίτι, μάλλον υπερέβαλα. Δεν θα τον αγαπούσα τόσο αν είχε περισσότερες δικές του φωτογραφίες από δικές μου».
Για το ντιμπέιτ Final Four και σειρά τελικών: «Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ σε βάθος. Πέρυσι στον ημιτελικό με τη Φενέρ, όλα πήγαν λάθος και αποκλειστήκαμε από τον τελικό σε ένα ματς. Από την άλλη, δεν μας αρέσουν και οι εκπλήξεις; Έχοντας την καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη, πιστεύω ότι θα έπρεπε να είναι στα εφτά παιχνίδια, αλλά ως οπαδός πιστεύω ότι είναι ωραίο να δεις μια έκπληξη».
Για το αν θα υπάρξει άλλη μεταγραφή: «Έγραφα τους παίκτες χθες. Έχουμε 18-19 παίκτες. Θα γίνουμε ομάδα ποδοσφαίρου».
Για το ποιος παίκτης ενσαρκώνει τα ιδανικά του Παναθηναϊκού: «Θέλετε να πω μόνο έναν; Θα έλεγα δυο. Υπάρχει κάποιος που ήταν έτσι σε όλη του τη ζωή. Ο Κώστας Σλούκας, που ενσαρκώνει έναν αληθινό αρχηγό, έναν πραγματικό επαγγελματία, έναν πραγματικό ηγέτη. Από την άλλη πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός τα τελευταία χρόνια είχε την ευλογία να έχει έναν άνθρωπο, έναν παίκτη, έναν αθλητή όπως ο Χουάντσο.
Το μυαλό του λειτουργεί σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Έχει πνευματικό και συναισθηματικό επίπεδο. Πάντα γελάει, πάντα είναι χαρούμενος, πάντα θέλει να βλέπει τη θετική πλευρά στην ζωή, πάντα προσπαθεί να βοηθάει τους άλλους. Είναι καταπληκτικός. Πανέξυπνος άνθρωπος με πολύ καλή καρδιά. Τι άλλο θέλεις; Και με μπασκετικά σκιλς αυτού του επιπέδου. Δεν υπάρχει χώρος για εγωσιμό στο μπάσκετ. Όταν είσαι καλός άνθρωπος λειτουργεί παντού, όχι μόνο στον αθλητισμό».
Για τον παίκτη των ονείρων του: «Δυστυχώς ο παίκτης που θα ήθελε εγώ να έχω υπογράψει μέχρι τώρα, έχει αποσυρθεί από το μπάσκετ και έγινε General Manager. Αυτός είναι ο Μίλος Τεόντοσιτς. Νομίζω ότι μετά τον Σάρας (Γιασικεβίτσιους) ήταν ο πιο έξυπνος άνθρωπος στο παρκέ και ο πιο πολυτάλαντος παίτκης στο παρκέ μετά τον Δημήτρη Διαμαντίδη. Αυτοί οι τρεις είναι μια κατηγορία μόνοι τους.
Και ο παίκτης που ονειρεύομαι και δεν έχω υπογράψει ακόμα, θα τον υπογράψω του χρόνου. Το πρόβλημα είναι ότι έχω ήδη τρεις παίκτες με τριετή συμβόλαια σε αυτή τη θέση. Πού θα παίξει; Αυτό σκεφτόμουν χθες βράδυ. Έχουμε τον Γιαμπουσέλε, τον Λεσόρ, τον Φαλ, φανταστικά. Πού θα χωρέσει; Είναι ο Γιόκιτς. Ο καλύτερος παίκτης του κόσμου. Μην γελάτε καθόλου. Αν δεν φέρω τον Γιόκιτς δεν πάω πουθενά. Φέτος προσπάθησα να κάνω μια πρόταση. Πάρτε τηλέφωνο τον Μίσκο Ραζνάτοβιτς και ρωτήστε τον. Ο κόσμος θα λέει ότι κάνω πλάκα, αλλά έκανα μια πολύ σοβαρή πρόταση φέτος, τόσο στην ομάδα του όσο και στον ίδιο. Αυτή απορρίφθηκε».
Για τον ρόλο του Δημήτρη Διαμαντίδη και τη σχέση του: «Θα είναι μέλος της οικογένειας που θα βρίσκεται στο παρκέ. Δεν νομίζω ότι θα είναι στον πάγκο. Ήταν τόσα πολλά χρόνια στην ομάδα και τυγχάνει τα καλοκαίρια να βρισκόμαστε στο ίδιο ριζόρτ, οπότε πάντα κάνουμε ένα δείπνο μαζί. Ίσως να παίξουμε και λίγες ρακέτες. Φυσικά πάντα φοβάται να έρθει να παίξει μπάσκετ μαζί μου για να μην χάσει. Ο Δημήτρης είναι εσωστρεφής, αλλά νομίζω ότι μπορείτε να τον πείσετε. Εδώ πείσατε εμένα που μιλάω μια φορά στα πέντε χρόνια».
Για το κατέβασμα του λαβάρου με τον Μποντιρόγκα: «Γιατί όλοι κάνουν λάθη. Ο Ντέγιαν (Μποντιρόγκα) έχει υπάρξει θρύλος του Παναθηναϊκού. Ο Ντέγιαν έχει υπάρξει θρύλος για το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Και πάνω από όλα, ο Ντέγιαν είναι φίλος μου. Είναι ένα πρόσωπο που δεν έχει φύγει από το μπάσκετ, αλλά ένα πρόσωπο που παραμένει στο μπάσκετ και κατέχει μια συγκεκριμένη θέση. Κι όταν παραμένει στη σκηνή πρέπει και να σε χειροκροτούν και να σε κρίνουν. Οπότε δεν ήμουν ικανοποιημένος από κάποια πράγματα, αλλά η απόφασή μου ήταν σίγουρα λάθος και αυτό θα διορθωθεί. Το μπάνερ θα επιστρέψει πολύ σύντομα.
Ξέρετε κανέναν που να μην κάνει λάθη; Εγώ ξέρω μόνο δύο άτομα στην Ελλάδα. Θα επιστρέψουμε στο μότο μου. Από τη στιγμή που θα σε κάνω -με το καλό ή το κακό- να αναγνωρίσεις τα λάθη σου, είτε σου αρέσει, είτε όχι, πρέπει να καταλαβαίνω κι εγώ τα δικά μου λάθη και να τα αποδεχθώ. Υπάρχουν τομείς στην ζωή μου που συγχωρώ κι άλλοι που δεν θα συγχωρέσω ούτε στην επόμενη ζωή μου».
Για το αν μετανιώνει για κάτι: «Ό,τι κάνουμε στη ζωή μας είναι αυτό που μας φτιάχνει. Κάνουμε θετικά πράγματα, αρνητικά, λανθασμένα, σωστά, λάθη. Οπότε δεν ξέρω αν πραγματικά μετανιώνω για κάτι. Πάω πίσω και προσπαθώ να τα θυμηθώ σαν ριπλέι στο μυαλό μου και λέω τι θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Για παράδειγμα όταν άφησα κάτι στον πάγκο του Ολυμπιακού (σ.σ. ο δημοσιογράφος έκανε λόγο εσώρουχο), δεν θυμάμαι τι λες. Δεν θα το κάνω ξανά αυτό».
Για την ταχύτητα και τα αμάξια:
«Η ταχύτητα είναι επικίνδυνη, οι στροφές στο Μόντε Κάρλο είναι επίσης επικίνδυνες, ευτυχώς δεν ζω εκεί. Δύο από τα τρακαρίσματα που είχαμε ήταν ανάμεσα στο Μεντόν και το Μόντε Κάρλο. Είμαι φουλ ερωτευμένος, έχω νοικιάσει ένα αυτοκίνητο, οδηγώ, φιλάω αυτή που έχω δίπλα μου και τελικά βρέθηκα εκτός δρόμου. Γιατί πρέπει να ακολουθήσω τη λάθος απόφαση αρχικά. Προσπαθείς να ελιχθείς, είμαι ένα άτομο που εύκολα μπορεί να ελιχθεί. Προσπαθώ να ακούω πολλές γνώμες γιατί δεν ξέρω τα πάντα. Είμαι άνθρωπος που πείθεται εύκολα».
Για το πόσο αληθινό είναι το πρόσωπο που δείχνει στο Instagram: «Νομίζω μπορείτε να το καταλάβετε. Δεν παίζουμε στο Big Brother. Αυτοσαρκάζομαι πολλές φορές, δεν έχω πρόβλημα, δεν ντρέπομαι για τίποτα. Σου αρέσω, ωραία. Δεν σου αρέσω, κάνε με μπλοκ. Μου λένε ‘πώς είναι δυνατόν να ακούς μουσική ενώ χάσαμε;’. Η ζωή συνεχίζεται, θα ακούω μουσική αν χάσουμε, θα ακούσω κι αν κερδίσουμε. Αυτό είναι ένα μήνυμα για κάτι που διάβασα σήμερα, για τους ανθρώπους που σε δείχνουν με το δάχτυλο και δεν σκέφτονται καν αν κάνουν το ίδιο πριν κρίνουν κάποιον άλλο».
Για το μήνυμα που θέλει να στείλει: «Είναι για ενήλικες αυτό το podcast; Πάντα υπάρχει κάποιος που έχει μεγαλύτερο π@@ς από εσένα, οπότε πρόσεχε. Και αυτό είναι ένα μήνυμα και σε εμένα, όχι ένα μήνυμα προς όλους τους άλλους».
Για τις δωρεές που κάνει: «Υπάρχει ένα ίδρυμα που άνοιξα στην μνήμη του πατέρα μου. Όπως σας είπα ήταν ένας άνθρωπος που βοηθούσε τους πάντες. Οπότε το κάνω κατά βάση για να θυμούνται το όνομά του και όχι καν για τον γιο μου. Δεν είναι κάτι για να το δείχνω. Είναι γνωστά στο κοινό όλα όσα κάνει αυτό το ίδρυμα, αλλά δεν το κάνω αυτό για να στείλω ένα μήνυμα σε κάποιον. Το κάνω μόνο και μόνο για το όνομα του πατέρα μου».
Για το τι θα έλεγε ο ίδιος στον πατέρα του: «Πάω στο νεκροταφείο σχεδόν κάθε Παρασκευή και συζητάμε. Όπως κάθε πατέρας, είχε δίκιο σε τόσα πράγματα, αλλά θα έπρεπε να καταλαβαίνει ότι δεν μπορούσα να το αντιληφθώ σε εκείνη την ηλικία (σσ. που μου τα έλεγε). Τώρα τον καταλαβαίνω. Κι αυτό είναι ένα μήνυμα που θέλω να περάσω στον γιο μου».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
- Τεντόγλου: «Είμαι καλά, θα με δείτε στον τελικό...»
- Παναθηναϊκός: Ο Νίστρουπ, η πίεση, οι στόχοι και το... plan b χωρίς Ευρώπη
- Δημήτρης Γιαννακόπουλος: «Ελπίζω ο πατέρας μου να είναι υπερήφανος για εμένα»
- Γιαννακόπουλος: «Πάντα υπάρχει κάποιος που έχει μεγαλύτερο π@@ς από εσένα, οπότε πρόσεχε»
- Εθνική Ελλάδος: Ο πήχης πρέπει να ανέβει, η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί
