Γιώργος Χελάκης: Ο Γουόκαπ δεν έγινε ξαφνικά άλλος άνθρωπος...

Υπάρχουν μεταγραφικές ιστορίες που τελειώνουν με μία υπογραφή, άλλες που τελειώνουν με μία ανακοίνωση και κάποιες που, ακόμη κι όταν δεν οδηγούν πουθενά, αφήνουν πίσω τους μία ζημιά στη σχέση.

Η υπόθεση του Τόμας Γουόκαπ με τον Ολυμπιακό φαίνεται ν’ ανήκει στην τρίτη κατηγορία. Ο Γουόκαπ έχει συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Η Ντουμπάι δεν έφτασε στα χρήματα που ζητούσαν οι Πειραιώτες κι η υπόθεση, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, οδηγείται σε αδιέξοδο. Αν δεν βρεθεί λύση ο παίκτης θα συνεχίσει να φορά τα ερυθρόλευκα.

Κάπου εδώ αρχίζει η πραγματική ιστορία. Διότι μέχρι πριν από λίγο καιρό ο Γουόκαπ ήταν ένας απ’ τους παίκτες που ο κόσμος του Ολυμπιακού είχε ξεχωρίσει. Για την άμυνά του, για την αυταπάρνησή του, για τον τρόπο με τον οποίο έβαζε το «εμείς» πάνω απ’ το «εγώ». Για βραδιές στις οποίες έπαιζε με πόνο, για τις μάχες του, για τη συνέπεια και τον επαγγελματισμό του.

Ολα αυτά δεν διαγράφονται επειδή κάποια στιγμή προέκυψε μία επαγγελματική διαφωνία. Αυτό χρειάζεται να το θυμόμαστε. Ενας αθλητής είναι εργαζόμενος. Ενας σύλλογος είναι εργοδότης. Ανάμεσα στους δύο μπορεί να υπάρξουν διαφωνίες για χρήματα, διάρκεια συμβολαίου, προοπτική, ρόλο ή οτιδήποτε άλλο αφορά μία επαγγελματική σχέση.

Δεν είναι προδοσία να θέλει ένας παίκτης να εξετάσει μία καλύτερη, οικονομική πρόταση. Οπως δεν είναι παράλογο ένας σύλλογος να κρίνει ότι μία πρόταση δεν τον συμφέρει και να την απορρίψει. Αυτά συμβαίνουν στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και μπάσκετ καθημερινά.

Δεν γίνεται, λοιπόν, ο Γουόκαπ να είναι σπουδαίος όταν παίζει για τον Ολυμπιακό και ξαφνικά να γίνεται «αχάριστος» επειδή εξέτασε το ενδεχόμενο να φύγει. Δεν γίνεται να αξιολογείται διαφορετικά η προηγούμενη προσφορά του, ανάλογα με το τι θα αποφασίσει για το μέλλον του. Και κυρίως: όσοι σήμερα σπεύδουν να τον κακολογήσουν, ας κάνουν μία απλή σκέψη. Τι θα γίνει αν ο Γουόκαπ συνεχίσει να φορά την ερυθρόλευκη φανέλα; Αν επιστρέψει στο παρκέ, παίξει την άμυνά του, οργανώσει την ομάδα, βάλει το σώμα του στη… φωτιά και βοηθήσει τον Ολυμπιακό να κερδίσει σημαντικά παιχνίδια; Θα εξακολουθούν να τον αντιμετωπίζουν σαν ξένο σώμα;

Ο αθλητισμός έχει μνήμη. Αλλά έχει κι ανάγκη από καθαρό μυαλό. Ο Γουόκαπ δεν έγινε ξαφνικά άλλος άνθρωπος επειδή προέκυψε μία μεταγραφική ιστορία. Η προσφορά του στον Ολυμπιακό παραμένει αυτή που ήταν. Αν τελικά συνεχίσει στο λιμάνι, το καλύτερο που μπορούν να κάνουν κι οι δύο πλευρές είναι να κλείσουν την παρένθεση. ΟΟλυμπιακός τον χρειάζεται.

Ο Γουόκαπ χρειάζεται τον Ολυμπιακό. Ο κόσμος καλό είναι να θυμάται πως μία επαγγελματική διαφωνία δεν πρέπει να μετατρέπει έναν παίκτη που αγαπήθηκε σε εχθρό. Διότι αύριο μπορεί να τον χειροκροτήσει ξανά. Και τότε θα είναι λίγο αργά για να θυμηθούμε όλα όσα σήμερα κάποιοι βιάστηκαν να ξεχάσουν.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News