Γιώργος Χελάκης: Ο Ολυμπιακός βρήκε ξανά το ποδόσφαιρό του
Με το ρόστερ ακόμη υπό διαμόρφωση και αρκετές μεταγραφικές εκκρεμότητες, οι απαιτήσεις για τελειότητα είναι πρόωρες.
O Ολυμπιακός πήρε αυτό που περισσότερο χρειαζόταν απέναντι στον Ατρόμητο: τη νίκη. Το 1-0 στο «Γ. Καραϊσκάκης» ήρθε δύσκολα, με αγωνία και αρκετή ταλαιπωρία, αλλά πίσω από το αποτέλεσμα υπήρχε κάτι πιο σημαντικό από τους τρεις βαθμούς. Υπήρχε η εικόνα μιας ομάδας που, ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο, έδειξε ότι μπορεί να παίξει διαφορετικό ποδόσφαιρο από εκείνο που παρουσίασε στα δύο παιχνίδια με τη Ναϊμέγκεν.
Aυτή τη φορά η μπάλα έμεινε κάτω. Ο Ολυμπιακός ξεκινούσε τις επιθέσεις του από τους στόπερ και τα μπακ, κυκλοφορούσε, έψαχνε κάθετες πάσες και προσπάθησε να φτάσει οργανωμένα στην περιοχή. Δεν ήταν τέλειος, ούτε θα μπορούσε να είναι σε αυτή τη χρονική στιγμή, αλλά τουλάχιστον έδειξε έναν δρόμο που αξίζει να ακολουθήσει. Το πρώτο ημίχρονο, πάντως, ήταν συνέχεια της ανασφάλειας που τον χαρακτηρίζει. Ασύνδετος, νευρικός και προβλέψιμος, με δυσκολία στην ανάπτυξη και ελάχιστη καθαρότητα στις επιλογές του. Ο Φορτούνης έμοιαζε ο μόνος ποδοσφαιριστής που είχε πραγματική έμπνευση και η εκτέλεση του φάουλ του ήταν ουσιαστικά η μοναδική σοβαρή απειλή.
O Ολυμπιακός δεν είχε την απαραίτητη ισορροπία και για ακόμη μία φορά έμοιαζε να ψάχνει τον εαυτό του. Μετά την ανάπαυλα, οι «ερυθρόλευκοι» έβαλαν την μπάλα κάτω, κυκλοφόρησαν με υπομονή, ανέβασαν τις γραμμές τους και άρχισαν να δημιουργούν. Οι επιθέσεις ξεκινούσαν από πίσω, οι ακραίοι μπακ συμμετείχαν στην ανάπτυξη και η μπάλα μεταφερόταν με περισσότερες πάσες από πόδι σε πόδι. Το αποτέλεσμα ήταν τέσσερις μεγάλες ευκαιρίες και αρκετή πίεση στο τελευταίο μισάωρο. Ο Χουτεσιώτης, εξαιρετικός, κράτησε τον Ατρόμητο ζωντανό με την απόκρουση στην κεφαλιά του Ελ Καμπί και στη
συνέχεια στο πλασέ του Μπρούνο. Ο Μεντιλίμπαρ είδε ότι η ομάδα του προσπαθεί χωρίς να τα καταφέρνει και δεν φοβήθηκε να παρέμβει. Ο Ρόκα έδωσε ταχύτητα και έμπνευση, ο Ζότα και ο Τικνιζιάν κίνηση στα άκρα, ενώ ο Σιπιόνι κέρδισε μονομαχίες και απελευθέρωσε τους Ζέλσον και Εσε. Ο Ρόκα μάλιστα κέρδισε το πέναλτι που δεν οδήγησε γκολ, αλλά ο πραγματικός λυτρωτής ήταν ο Κάρμο.
Tο σημαντικότερο, όμως, δεν ήταν μόνο ότι ήρθε η νίκη. Ηταν ότι στο δεύτερο ημίχρονο ο Ολυμπιακός έδειξε πως μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο.
Να χτίσει από πίσω, να χρησιμοποιήσει τα μπακ, να κρατήσει την μπάλα χαμηλά και να δημιουργήσει μέσα από κυκλοφορία. Σε πλήρη αντίθεση με όσα είδαμε απέναντι στη Ναϊμέγκεν, υπήρχε διάθεση να παιχτεί κανονικό ποδόσφαιρο. Με ένα ρόστερ ακόμη υπό διαμόρφωση και αρκετές μεταγραφικές εκκρεμότητες, οι απαιτήσεις για τελειότητα είναι πρόωρες. Αυτή τη στιγμή μετρούν οι νίκες. Αν ο Ολυμπιακός κρατήσει αυτόν τον δρόμο και αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, τότε το 1-0 επί του Ατρομήτου μπορεί να αποδειχθεί κάτι περισσότερο από μια αγχωτική νίκη: μπορεί να είναι η αρχή μιας διαφορετικής αγωνιστικής εικόνας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
- Μαϊάμι Χιτ: Ενα σκουριασμένο ρομπότ στην υπηρεσία του Γιάννη
- Mεταγραφές: Μια... μικρή Λίβερπουλ στην Τράμπζονσπορ με Σαλάχ και Φαμπίνιο
- Γιάννης Κωνσταντέλιας: Ενα video με όλες τις ενέργειες που τρέλαναν τους Γερμανούς
- Ολυμπιακός: «Πρόταση 8 εκατ. ευρώ για τον Εντσον Αλβαρες»
- Super League: Τα αποτελέσματα και η βαθμολογία μετά την 1η αγωνιστική - Το πρόγραμμα της 2ης αγωνιστικής
