Υπεράνω Όλων: Εν αναμονή της ολοκλήρωσης του ρόστερ
Η ουσία είναι όποιοι έρθουν να μην έρθουν με το «ζόρι»
Και έρχονται στιγμές στις μεταγραφές ανάλογες του Πουέρτα για να μας θυμίζουν ότι είμαστε… Ελλάδα. Ότι τα ποσά που μπορούμε να δώσουμε και εν τέλει τα θεωρούμε υπέρβαση και τα δίνουμε , δεν είναι ικανά για να πείσουν έναν ποδοσφαιριστή ανάλογης αξίας να έρθει να αγωνιστεί στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Και δυστυχώς η πλειοψηφία των παιχτών σκέφτεται έτσι.
Οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή ομάδα από καλύτερο Πρωτάθλημα χτυπήσει την πόρτα του και δίνει τα ίδια η και λιγότερα από μας θα προτιμήσει να πάει εκεί. Στην χειρότερη θα προτιμήσει να μείνει στην όποια Σανταντέρ , σε ένα από τα κορυφαία Πρωταθλήματα της Ευρώπης και να αναγκάσει να τον προσέξουν καλύτερες Ισπανικές ομάδες. Χώρια που κάποιες φορές πληρώνεις υπεραξίες για να προσπαθήσεις να κάμψεις τις αντιρρήσεις τους.
Αν θα βγει χαμένος ο Ολυμπιακός που «άφησε» άλλες περιπτώσεις για να περιμένει τον Πουέρτα θα φανεί στο άμεσο μέλλον. Γιατί ήταν και ο Κάσερες, ήταν και ο Σαλάχ Εντίν, ήταν και ο Μιλόσεβιτς, παίχτες που ο Ολυμπιακός είχε συμφωνήσει με τις ομάδες τους και έφαγε άκυρο. Δεν φταίει πάντα ο «κακός» Πρόεδρος που δεν δίνει λεφτά.
Επίσης πολλές φορές παίχτες , ομάδες και μάνατζερ κάνουν κι αυτοί το δικό τους παιχνίδι. Δεν σου κλείνουν την πόρτα, και «χρησιμοποιούν» τις προτάσεις σου, για να πάνε εκεί που θέλουν με αυτά που θέλουν. Ούτε το μελλοντικό πρότζεκτ της Νότιγχαμ λειτουργεί τις περισσότερες φορές. Επιθυμούν να ενταχθούν στον αγγλικό σύλλογο, αλλά σε καμιά περίπτωση να πάνε ως δανεικοί έστω στην Ελλάδα. Είναι ο κανόνας και φυσικά πάντα θα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.
Σημαντικό ρόλο παίζει και η τύχη. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς το Κόνφερενς κατακτήθηκε με την έλευση δανεικών κυρίως που δεν υπολογίζονταν στις ομάδες τους, όπως οι Όρτα, Τσικίνιο, Κάρμο. Με μια ομάδα που δεν την έχτισε αλλά την διαμόρφωσε ο Μεντιλίμπαρ. Με ένα μαγικό τρόπο «έδεσαν» μεταξύ τους, και παιχνίδι με παιχνίδι η αυτοπεποίθηση μεγάλωνε, ειδικά μετά την επική ανατροπή με την Μακάμπι. Χρειάστηκε ο Τζολάκης να απογειωθεί στα πέναλτι με την Φενέρ, να βάλει 5 από τα 6 γκολ στην Άστον Βίλα ο Ελ Καμπί, και να υψώσει τείχος ο Κάρμο στην τελευταία σχεδόν επίθεση της Φιορεντίνα για να ζήσουμε το μεγαλύτερο βράδυ στην Ιστορία μας.
Η ουσία όμως είναι, για να επανέλθουμε στο παρόν, ότι φτάσαμε 27 Αυγούστου, και ακόμη ο Ολυμπιακός δεν έχει βασικά γρανάζια στην λειτουργία της ομάδας του. Χαφ, και εξτρέμ, μπορεί και δύο αν φύγει ο Ζέλσον, που προσωπικά θα τον έδινα. Όπως θα έδινα και τον Μπρούνο μιας και ο Τικνιζιάν θα είναι ο βασικός και θα πήγαινα σε πιο ταλαντούχα λύση και γιατί όχι Ελληνική (Αθανασίου πχ). Πολύ καλή περίπτωση ο Βάργκας στα εξτρέμ αλλά με 12+2 που προσφέρει ο Ολυμπιακός στην Σεβίλλη , εγώ θα κοίταζα αν μπορούσα να τα δώσω για να φέρω τον Νταβιντασβίλι. Απορώ πως ένας τέτοιος παίχτης παίζει στην Β΄ Εθνική Γαλλίας με την Σεντ Ετιέν ακόμη.
Επίσης στα χαφ. Όταν κοιτάς παίχτες με το αγωνιστικό προφίλ των Κάσερες και Πουέρτα ,πας να πάρεις ναι μεν τον Άλβαρες και ας έχεις αμυντικά χαφ (κρατάς τον Έσε, δίνεις δανεικό τον Σιπιόνι για να παίζει 90λεπτα, και αφήνεις εκτός λίστας τον Γκαρσία), αλλά πρέπει να πας και για άλλο κεντρικό χαφ.
Η ουσία είναι όποιοι έρθουν να μην έρθουν με το «ζόρι». Να έχουν κίνητρο και φιλοδοξία να πετύχουν. Και ο χρόνος πλέον πιέζει. Και οι επόμενες μεταγραφές είναι για να μπαίνουν στην ευρωπαϊκή λίστα. Πέρα από το γεγονός ότι θα αλλάξουν και την γενικότερη εικόνα της ομάδας.
Για να δούμε ποιοι θα είναι τελικά αυτοί που θα φορέσουν την ερυθρόλευκη και θα ολοκληρώσουν το ρόστερ. Από την αξία τους και την προσφορά τους θα κριθούν πολλά όσον αφορά κυρίως την πορεία του Ολυμπιακού στην Ευρώπη. Γιατί στην Ελλάδα με ότι ρόστερ και να έχουμε κάθε χρόνο θα διεκδικούμε και θα είμαστε το φαβορί για το Πρωτάθλημα. Αν είμαστε αυτοί που πρέπει δεν τα χάνουμε όσοι και να βρίσκονται απέναντι μας.
Εχθρός του καλού είναι πάντα το καλύτερο. Αν θέλαμε να είχαμε «τελειώσει» τις μεταγραφές θα μπορούσαμε άνετα να το είχαμε κάνει φέρνοντας παίχτες με την ελπίδα να «πιάσουν». Κάποιες φορές αποδίδει. Τις περισσότερες όχι. Όταν όμως μιλάμε για 11αδάτους, οφείλεις να κυνηγάς το καλύτερο. Και ας μην μας «κάθεται» η πλειοψηφία όλων όσων κοιτάμε.