Γιώργος Χελάκης: Οταν η φιλοδοξία μετριέται (μόνο) σε εκατομμύρια

Πριν από λίγα χρόνια, ένας κορυφαίος ποδοσφαιριστής πήγαινε στη Σαουδική Αραβία όταν η Ευρώπη είχε αρχίσει να τον θεωρεί τελειωμένο. Ήταν το τελευταίο μεγάλο συμβόλαιο πριν απ’ τη δύση της καριέρας του, ένα παχυλό οικονομικό μαξιλάρι για τα χρόνια που θα ακολουθούσαν. Η εικόνα αυτή αλλάζει. Κι αλλάζει με ταχύτητα.

Ο Τιχάνι Ρέιντερς είναι μόλις 28 ετών. Διεθνής Ολλανδός, με θητεία στη Μάντσεστερ Σίτι, βρίσκεται σε ηλικία, κατά την οποία ένας ποδοσφαιριστής υποτίθεται ότι πρέπει να κυνηγά το υψηλότερο επίπεδο, να διεκδικεί τίτλους, να επιβεβαιώνεται απέναντι στους καλύτερους και ν’ αυξάνει την ποδοσφαιρική του αξία. Εκείνος επέλεξε την Αλ Καντσία κι ένα συμβόλαιο που -σύμφωνα με τα δημοσιεύματα- αγγίζει τα 100 εκατομμύρια ευρώ για τέσσερα χρόνια.

Δεν το κρύβει. «Δεν θέλω να χρειαστεί να ξαναδουλέψω μετά το τέλος της καριέρας μου», λέει. Δύσκολα μπορεί κάποιος να κατηγορήσει έναν άνθρωπο επειδή θέλει να εξασφαλίσει τη ζωή του και την οικογένειά του. Ο Ρέιντερς, μάλιστα, το λέει χωρίς το γνωστό ποδοσφαιρικό περιτύλιγμα. Δεν επικαλείται κάποιο μεγαλόπνοο σχέδιο για να δικαιολογήσει την απόφαση. Μιλάει για χρήματα. Να πού βρίσκεται το ενδιαφέρον.

Δεν έχουμε πλέον να κάνουμε μόνο με βετεράνους που πηγαίνουν στη Σαουδική Αραβία για να κλείσουν την καριέρα τους. Ούτε με ποδοσφαιριστές που έχουν ήδη κερδίσει τα πάντα και στα 34 ή στα 35 τους αναζητούν ένα τελευταίο συμβόλαιο. Η αγορά αρχίζει να τραβάει παίκτες στην ακμή τους. Παίκτες που έχουν ακόμη μπροστά τους χρόνια κορυφαίου ανταγωνισμού. Ο Ρέιντερς θα μπορούσε να συνεχίσει στη Σίτι. Δεν του άρεσε ο ρόλος που είχε. Ήθελε να αγωνίζεται ως δυναμικός μέσος, να κινείται απ’ την άμυνα στην επίθεση.

Όταν διαπίστωσε ότι ο ρόλος του δεν επρόκειτο να αλλάξει, αποφάσισε να φύγει. Μέχρι εδώ, απόλυτα κατανοητό. Αλλά η επόμενη επιλογή είναι αυτή που λέει πολλά για το ποδόσφαιρο της εποχής. Η επαγγελματική φιλοδοξία δεν σημαίνει πλέον για όλους περισσότερες νύχτες στο Τσάμπιονς Λιγκ, περισσότερες μεγάλες μονομαχίες, περισσότερα τρόπαια και την αναγνώριση μέσα στο πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον. Για ένα ολοένα μεγαλύτερο κομμάτι του ποδοσφαιρικού κόσμου, φιλοδοξία σημαίνει και κάτι πολύ πιο πεζό: κατακόρυφη αύξηση του τραπεζικού λογαριασμού.

Είναι μία αλλαγή αξιών. Ο Ρέιντερς, ουσιαστικά, λέει ότι θέλει να εξασφαλίσει όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά και τα εγγόνια του. Όταν ένας 28χρονος διεθνής σκέφτεται ήδη με όρους οικονομικής εξασφάλισης των επόμενων γενεών, καταλαβαίνει κανείς πόσο ισχυρή έχει γίνει η οικονομική έλξη της Σαουδικής Αραβίας. Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι δεν θεωρεί πως η καριέρα του τελειώνει εκεί. Πιστεύει ότι μπορεί να επιστρέψει στην Ευρώπη.

Η μεγάλη αλλαγή, όμως, έχει ήδη συντελεστεί. Η Σαουδική Αραβία δεν αγοράζει πλέον μόνο ονόματα, που έχουν αρχίσει να σβήνουν. Αγοράζει χρόνια απ’ την ακμή τους. Μαζί μ’ αυτά αγοράζει κάτι που μέχρι πρόσφατα θεωρείτο ανεκτίμητο: την επαγγελματική φιλοδοξία.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News