Ολυμπιακός: Το ξέφωτο στη σκιά των δύο γιγάντων

Χιτσκοκικό ήταν το θρίλερ (για να χρησιμοποιήσουμε όλα τα κλισέ περί αγώνων με… αγωνία) στο Κάουνας. Ο οικοδεσπότης Αρβιντας Σαμπόνις σέρβιρε ματσάρα στον φιλοξενούμενό του, Σακίλ Ο’Νιλ.

Οι δύο παλαίμαχοι σέντερ και πάντα θαλεροί γίγαντες απόλαυσαν το πρώτο πολύ μεγάλο ματς της νέας σεζόν στην Ευρωλίγκα – μαζί και τον Φουρνιέ, να πυροβολεί ξανά και ξανά από απόσταση 6,75 μέτρων. Το πλάνο του Γιώργου Μπαρτζώκα ήταν σαφέστατο στο τελευταίο δίλεπτο: η μπάλα στα χέρια του Eβάν. Αυτός θα αποφασίσει. Κι ας μην βγήκε σε πρώτη φάση, εκεί μετά το 37’, η στόχευση…

Διπλό σκριν από Εμπάιγ Εντιάιγ και Βεζένκοφ στην κορυφή, ώστε να απομονώσει ο Γάλλος τον καταπληκτικό όλη τη βραδιά Αζουόλας Τουμπέλις. Αντί όμως να παίξει στα πόδια τον ψηλότερό του Λιθουανό, προτίμησε κάθετη σκαστή πάσα στον Σάσα. Λάθος, αιφνιδιασμός, καλάθι (ένα ακόμα) ο Τουμπέλις στην πλάτη του Φουρνιέ.

Ε, και; Επιμονή στο πλάνο. Αμέσως ο MVP των μεγάλων περσινών τίτλων παίρνει την μπάλα. Και δεν την ξαναδίνει σε άλλον. Παίρνει εκ νέου σκριν από τον Εντιάιγ, «πυροβολεί» για τρεις έχοντας κερδίσει μέτρα από τον Στέρλινγκ Μπράουν, μπροστά 85-84 ο Ολυμπιακός ενάμισι λεπτό πριν το τέλος.

Το πάμε ξανά; Με τη Ζαλγκίρις να έχει προσπεράσει εκ νέου, ξέρετε: η μπάλα από την επαναφορά κιόλας στα σίγουρα χέρια του μεσιέ με τη 12ετή προϋπηρεσία στο ΝΒΑ. Ναι, σκρινάρει κλασικά ο Εντιάιγ. Ναι, ο Γιόνας Βαλαντσιούνας της 14ετούς προϋπηρεσίας στις ΗΠΑ κάθεται πάλι στ’ αβγά του. Αμυνα drop. Ναι, πάλι ο Μπράουν μένει να κοιτάζει την πλάτη του Φουρνιέ, ενόσω εκείνος γράφει το «ερυθρόλευκο» 90-88 στα 44’’.

Ο Γιαν Μοντέρο έβαλε τις βολές του, ο Γάλλος… έχασε αριστοτεχνικά τη δεύτερη δική του στα 2’’ ώστε να μην προλάβουν να σουτάρουν από κοντά οι γηπεδούχοι, το 93-91 για τον Ολυμπιακό ήρθε ακριβώς επειδή υπήρχε πλάνο. Επιμονή σε αυτό. Και προσωπικότητες, προεξαρχούσης αυτής του Φουρνιέ.

Του Αλφρεντ Χίτσκοκ είναι φυσικά ταινία το «Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων» και στο ξέφωτο μπροστά στους… δύο, τον Σακ και τον Σάμπας, οι πρωταθλητές Ευρώπης βγήκαν και χάρη στον Βεζένκοφ. Δουλεμένα και τα δύο δικά του πανομοιότυπα καλάθια στην τελική ευθεία: φαινομενικά στήσιμο πικ εν ποπ, για να πάρει την μπάλα και να σουτάρει από τα 6,75 μ. Τρίποντο, όμως, μετά από χρόνια στην Ευρώπη, δεν σούταρε κανένα στο ματς!

Ο «Βεζέ» προσποιούνταν και έβαζε δίποντο με runner, ολοκληρώνοντας τις προσπάθειές του με ψύχραιμο φλόουτερ. Τι κι αν στο άλλο καλάθι ο Μπράουν αίφνης τα έβαζε όλα για τρεις; Αρκούσε που έχανε τον Φουρνιέ στην άλλη πλευρά… Που δεν σταματιόταν ο Βεζένκοφ, που βρήκε ρυθμό στο δεύτερο ημίχρονο και ο Μοντέρο…

Το ματς είχε κάμποσες ιδιαιτερότητες, εν τη νέα απουσία του Νίκολα Μιλουτίνοφ, αλλά και αυτήν του Κόρι Τζόζεφ που ίσως προφυλαχθεί και στην Μπολόνια. Το πρώτο δεκάλεπτο ολοκληρώθηκε δίχως την παραμικρή αλλαγή από τον Μπαρτζώκα! Το αρχικό 9-2 της Ζαλγκίρις εξανεμίστηκε όσο γρήγορα -και απερίσκεπτα- έπαιρνε τα σουτ ο Τάιλερ Ντόρσεϊ.

Ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ στο ίδιο διάστημα μοίρασε 6 ασίστ, μα τον έφαγε έκτοτε ο πάγκος. Ο Φουρνιέ είχε φέρει 8 γρήγορους πόντους και στο πρώτο του πέρασμα από το παιχνίδι. Είχε και ένα τετράλεπτο διάστημα απόλυτης άμυνας ο Ολυμπιακός. Ηταν να μη δεχτεί καλάθι σε επαναφορά των «πρασίνων» με ένα δευτερόλεπτο να απομένει στην επίθεσή τους.

Ξαφνικά χάθηκε η αυτοσυγκέντρωση, οι Λιθουανοί έβαλαν 11 πόντους σε λιγότερο από δύο λεπτά. Στο ημίχρονο τα τρίποντα της ελληνική ομάδας ήταν 0/11 και την κατάσταση έσωζαν και οι 12/15 βολές έναντι… μηδέν στις μηδέν. Σεφτές στα σουτ τριών πόντων έγινε στη 13η απόπειρα. Από τον αφανή ήρωα της βραδιάς Τάισον Γουόρντ, που ευστόχησε και στο αμέσως επόμενο τρίποντο!

Ο Εντιάιγ, όχι. Δεν ήταν ξανά αφανής. Μια χαρά φάνηκε ο αθλητικός πάουερ φόργουορντ, που αντικατέστησε προς το τέλος της τρίτης περιόδου τον Βεζένκοφ και ήταν τόσο καλός, ώστε να παίξει και δίπλα στον Σάσα εν συνεχεία – κι ας υπήρχε και Ταϊρίκ Τζόουνς, σε σχέση με το Σούπερ Καπ.

Ο Σενεγαλέζος έβγαλε τρομερές άμυνες, βάζοντας το κορμί του όπου και όπως έπρεπε. Καπάκωνε αντιπάλους και έκλεβε μπάλες, έβαλε 9 πόντους με σχεδόν απόλυτη ευστοχία (3/3 δ., 3/4 β.), εξελίσσεται σε μία από τις πιο ψαγμένες μεταγραφές των τελευταίων ετών.

Στο τέλος, απλώς έκαναν τη δουλειά τους (να φαντάζει τόσο απλή, δίχως βέβαια να είναι) οι πιο ηχηρές…

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News