Υπεράνω Όλων: Όταν θα είμαστε έτοιμοι, μην ανησυχείτε, θα το καταλάβετε όλοι σας!

Τελικά κοίτα να δεις που μπορεί και κερδίζει ο Ολυμπιακός και χωρίς την.. Τσαρούχα! Όχι μόνο στην Βιτόρια αλλά και στο Κάουνας. Και χωρίς Τζόζεφ και Μιλουτίνοφ. Και χωρίς 3ποντο στο α΄ ημίχρονο.

Ψιλο-καλή ομάδα έχει και φέτος, ε; Τι λέτε και όλοι εσείς οι ειδήμονες που κρεμόμαστε από τα χείλη σας να μάθουμε λίγο μπάσκετ; Με δύο εκτός έδρας ματς ξεκίνησε ο Ολυμπιακός την φετινή Ευρωλίγκα, δύο νίκες και πάμε τώρα στην Μπολόνια. Σε 13 μέρες , 4 ταξίδια στα καπάκια (Ντουμπάι- Ισπανία- Ελλάδα- Λιθουανία- Ιταλία) εδώ δίπλα δηλαδή, πηγαίνοντας για το 7ο παιχνίδι με μια μόλις ήττα (στα 6 εξ αυτών) στις λεπτομέρειες και αυτή και αν ήταν λόγω διαιτησίας.

Είμαι περίεργος να δω πότε τελικά θα εκλείψει η τοξικότητα από το άθλημα. Πότε επιτέλους θα σταματήσει η προπαγάνδα και θα αποτυπώνεται η αλήθεια. Μόνο τότε θα μπορούμε να μιλάμε για το Ελληνικό Μπάσκετ, μόνο τότε θα είναι το καλύτερο στην Ευρώπη. Τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία για το άθλημα. Με τους ΠΑΟΚ, Άρη και ΑΕΚ , ξανά μετά από χρόνια δυνατούς. Να μπορούν να κοιτάνε στα μάτια Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, και να διεκδικούν στα ίσα την νίκη.

Ειλικρινά δεν έχω κανένα πρόβλημα να χάνω από καλύτερη ομάδα, η αν δεν είμαι ο καλύτερος. Δεν έχω τέτοια κόμπλεξ, ούτε θέλω να «κατασκευάζω» δικαιολογίες αν δεν αξίζω να κερδίζω. Εγώ προσωπικά το άσπρο- μαύρο δεν θα το κάνω ποτέ. Λάθη γίνονταν, γίνονται και θα γίνονται. Το θέμα είναι τα συνειδητά. Αυτά που φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού ότι βοηθάνε στην διάρκεια του αγώνα μια ομάδα να κερδίσει. Και ειδικά αυτά που σφυρίζονται στα τελευταία λεπτά (ή ακόμη χειρότερα δευτερόλεπτα) όταν τα ματς πηγαίνουν πόντο- πόντο.

Πάντως βγαίνει με μεγάλη δυσκολία από το στόμα των σπήκερ, η φράση… ο Πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός. Και μην ενθουσιάζεστε τόσο πολύ μωρέ για την νίκη μιας Ελληνικής ομάδας. Μην φοβάστε δεν θα σας χαρακτηρίσουν. Και τι; Ακόμη είναι νωρίς. Δεν έχει «δέσει» και είναι απολύτως φυσιολογικό για την ομάδα. Φαίνεται αυτό σε κάποια «νεκρά» χρονικά μας διαστήματα. Θα μπορούσε να φύγει πιο εύκολα με το διπλό από την Λιθουανία η αρμάδα του Μπαρτζώκα. Δεν ανησυχώ. Θα έρθουν και οι πιο «εύκολες» νίκες. Και ας εμφανίζονται τα μικροπροβλήματα τραυματισμών τώρα. Εκεί που πρέπει θέλω να είμαστε υγιείς και πλήρεις.

Δεν είναι φυσικά οι μεταγραφές που έχω «προαναγγείλει» οι Ντάνστον και Πάπας. Περιμένει ο Γιώργος να προσθέσει στην μηχανή του, αυτόν η αυτούς που χρειάζεται για το πλάνο του και όχι απλά για να γίνουν οι μεταγραφές. Πλέον έχουμε όλοι την απόλυτη ηρεμία μιας και έφυγε από πάνω μας το «πρέπει» και έχει έρθει το γιατί όχι ξανά. Αν με ρωτήσετε, μπορούμε; Φυσικά, είναι η απάντηση. Είμαστε το φαβορί; Όχι θα πω εγώ. Φοβόμαστε κανέναν; Όχι, αλλά τους σεβόμαστε όλους. Μέχρι τον Μάιο έχουμε καιρό.

Πραγματικά αυτό που θέλω μέχρι τότε είναι να απολαμβάνω να βλέπω τον Ολυμπιακό να παίζει. Θα έρθουν και οι άσχημες βραδιές, και οι ήττες, αλλά το κυριότερο είναι ότι γουστάρω να τον βλέπω. Μια ομάδα με τόσους καλούς παίχτες και να παίζουν όλοι ο ένας για τον άλλον. Να μην βάζει κανείς τον εαυτό του πάνω από τον σύλλογο. Ένα παρεάκι που όσοι και να αποχωρούν παραμένει οικογένεια. Μια ομάδα που έχει δεθεί με τον κόσμο της, έστω και αν οι «νέοι» ακόμη δεν έχουν παίξει μπροστά του. Όταν θα είμαστε έτοιμοι, μην ανησυχείτε θα το καταλάβετε όλοι σας.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News