Παναθηναϊκός: Ζέλικο Ομπράντοβιτς, (ξανα)φτιάξε το μπάσκετ μας

Το καλοκαίρι που μας πέρασε ήταν τεράστιο για το ελληνικό πρωτάθλημα. ΠΑΟΚ και Άρης δείχνουν πως μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια τους δύο αιώνιους, πλησιάζοντας όσο κανείς μπορεί να πλησιάσει τις δύο καλύτερες ομάδες της Ευρώπης.

Για το ελληνικό μπάσκετ ευρύτερα, δηλαδή για το τι μπορεί να οδηγήσει στην ενίσχυση της εθνικής ομάδας και όχι του ήδη πανίσχυρου προϊόντος, αυτό το γεγονός είναι έμμεσα και όχι άμεσα καλό. Άμεσα, μάλιστα, αυτό που επιτυγχάνεται είναι να ακριβύνει ακόμα περισσότερο το διαβατήριο. Θετικό για τα παιδιά που κάνουν τη μπάζα τους, αλλά ίσως και αφορμή εφησυχασμού. Έμμεσα, φυσικά, αυτό θα φέρει περισσότερα παιδιά στο μπάσκετ, κάτι που στο μέλλον θα φανεί. 

Ωστόσο, μία άλλη εξέλιξη είναι αυτή που ήδη, Οκτώβρη μήνα, κάνει τον Βασίλη Σπανούλη -με την ιδιότητα του Ομοσπονδιακού- να τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση: ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς επέστρεψε στο βασίλειό του, τον Παναθηναϊκό, και ήδη το «τριφύλλι» αρχίζει να μοιάζει με αυτό που κάποτε ήταν. Μια ομάδα που κάνει τους ταλαντούχους Έλληνες, παιχταράδες με τα όλα τους.

Στο μυαλό πολλών, ο Λευτέρης Μαντζούκας ήταν ένα ταλέντο έτοιμο να ταμπελωθεί ως αιώνιο. Μιλημένα ξηγημένα, ο Ζέλικο του εξέφρασε την εμπιστοσύνη του, κι εκείνος έδειξε στις πρώτες του ευκαιρίες πως θα βάλει πολύ δύσκολα στα παχυλά συμβόλαια που έχει μπροστά του στη θεωρητική και μισθολογική ιεραρχία. Πίσω είχε μείνει και ο Ντίνος Μήτογλου, ο οποίος κάπως… μαγικά βλέπει στη μετά Αταμάν εποχή τα αρνητικά σημεία του παιχνιδιού του να κρύβονται, καθώς πλέον εργάζεται με έναν προπονητή που ξέρει ακριβώς πως να το κάνει. 

Σε μία εποχή που το κολεγιακό μπάσκετ μοιάζει ως μοναδική επιλογή για εξέλιξη, ο Παναθηναϊκός μπορεί να δημιουργήσει ένα δίλημμα. Μοιραία, αν αυτο συνεχιστεί, οι υπόλοιπες ομάδες θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News