Υπεράνω Όλων: Η απόφαση θα είναι πάντα δική μας όσον αφορά το μέλλον του ερασιτέχνη μας

Ένα-ένα τα τμήματα του ερασιτέχνη Ολυμπιακού ρίχνονται σιγά-σιγά στις ευρωπαϊκές τους μάχες. Και δεν μιλάμε για ένα-δύο τμήματα, αλλά για 6 τουλάχιστον. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται από πλευράς εξόδων.

Έχει καθίσει ποτέ κανείς να αναλογιστεί για πόσες μετακινήσεις μιλάμε; Για πόσους αθλητές και προπονητικά σταφ; Γιατί πάνε και μακριά σχεδόν όλα στις πορείες τους. Από Βόλεϊ και Πόλο (αντρών και γυναικών) μέχρι Χάντμπολ και Μπάσκετ. Και δεν αργεί η ημέρα που τον ίδιο δρόμο θα ακολουθούν και τα τμήματα Ποδοσφαίρου και Χάντμπολ γυναικών. Με όλα τα τμήματα να κάνουν Πρωταθλητισμό και στην Ελλάδα.

Τα έξοδα και τα μπάτζετ μόνο αυξάνουν ετησίως. Τα δε έσοδα είναι δυσανάλογα προς τα κάτω των εξόδων. Μπαίνουν κάποιοι καινούργιοι επενδυτές, νέοι χορηγοί, το πρόβλημα των εγκαταστάσεων παραμένει ανοιχτή πληγή, ο Μαρινάκης είναι πάντα κοντά στα τμήματα πλέον των συμβατών του υποχρεώσεων ως ΠΑΕ, αλλά και πάλι τα έσοδα δεν ισοσκελίζουν τα έξοδα.

Είναι πολύ εύκολο, να ξέρετε, να έρθουν όλα ίσα βάρκα, ίσα πανιά. Πώς; Μα φυσικά ακολουθώντας τις πρακτικές «άλλων» σωματείων που δεν τις αγγίζουν από τη μια μεριά η Πολιτεία και από την άλλη οι οπαδοί τους.

Π.χ. να δημιουργούσαμε χρέη και να τα γράφαμε στο χιόνι χωρίς καμιά επίπτωση, όπως βλέπουμε να συμβαίνει αλλού. Π.χ. να δηλώναμε μικρότερα συμβόλαια και να πληρώναμε τη μισή εφορία. Π.χ. να ρίχναμε τμήματά μας στην Α2. Π.χ. να συμμετείχαμε απλώς, χωρίς να κάνουμε Πρωταθλητισμό στα μισά από τα τμήματα που διατηρούμε. Π.χ. να μην είχαμε τόσα πολλά ομαδικά τμήματα. Π.χ. να επιλέγαμε να είχαμε στον αφρό και να πρωταγωνιστούν στην Ευρώπη πάλι τα μισά εξ αυτών.

Τότε δεν θα είχαμε το άγχος της συνεχούς (σε ετήσια βάση) εξεύρεσης πόρων. Δυστυχώς, οι μέχρι στιγμής εγγραφές (μ.ό. κάθε έτος σχεδόν τα ίδια) μελών και καρτών φιλάθλου, έστω και αν τα νούμερα φαίνονται «μεγάλα» (για μένα είναι λίγα μπροστά στη δυναμική του κόσμου μας), δεν επαρκούν για να «μιλάμε» διαφορετικά σε όλα τα τμήματα.

Γιατί να τα περιμένουμε από άλλους, όταν ο καθένας από εμάς και όλοι μαζί μπορούμε να συνεισφέρουμε περισσότερα; Και συνεισφορά δεν είναι μόνο η ατομική οικονομική ενίσχυση. Είναι και τα επιπλέον εισιτήρια σε όλα τα ματς των ερασιτεχνικών μας τμημάτων, είναι και να παροτρύνουμε τους ομοϊδεάτες μας να εγγράφονται συνειδητά και όχι απλά και μόνο για την ανεύρεση εισιτηρίου.

Έχω διαπιστώσει πως αυτοί που χαίρονται για τις επιτυχίες του Ερασιτέχνη είναι πολλαπλάσιοι των όσων είναι εγγεγραμμένοι. Όπως επίσης αντίστοιχα συμβαίνει από την άλλη μεριά και όταν κάποιο τμήμα δεν τα καταφέρνει να φέρει τρόπαιο.

Αυτοί, λοιπόν, που μιλάνε για ευθύνες και δυσανασχετούν, έχουν καθίσει να αναλογιστούν αν και κατά πόσο «ευθύνονται» και αυτοί για τις τυχόν απώλειες, με τη μη συνεισφορά τους; Είναι τόσο δυσβάσταχτο το βάρος των 15-20 ευρώ ετησίως για να είναι κάποιος συνειδητά τουλάχιστον μιας κάτοχος κάρτας φιλάθλου;

Γιατί αδυνατώ να πιστέψω ότι είμαστε μόνο 30.000 μέλη και 130.000 σε όλη την επικράτεια που χαιρόμαστε να είμαστε παντού πρώτοι. Γιατί να πηγαίνουν τρόπαια σε άλλα χέρια, όταν μπορούμε να τα φέρνουμε όλα στο λιμάνι, φτιάχνοντας παντού τις ισχυρότερες ομάδες;

Και ο τελευταίος οπαδός μας πια έχει καταλάβει ότι είμαστε μόνοι σε κάθε άθλημα εναντίον όλων. Δεν είναι ο αντίπαλός μας ένας παντού. Γιατί αν όλοι όσοι είναι απέναντί μας διατηρούσαν τα ίδια ανταγωνιστικά τμήματα, απλά δεν θα ήταν καλύτεροι ή εξίσου ανταγωνιστικοί σε κανένα. Γιατί θα αναγκαζόντουσαν να μοιράσουν την «πίτα».

Π.χ. ο ΠΑΟ, αν και διατηρεί λιγότερα ομαδικά τμήματα, ΠΟΤΕ δεν θα μπορεί να είναι πρώτος σε όλα. Την ίδια ώρα που εμείς απέχουμε ελάχιστα από το να συμβεί αυτό και στα 6 κύρια ομαδικά τμήματα. Πέρσι που ήταν η «κακή» μας χρονιά, πήραμε τα 3 από τα 6 Πρωταθλήματα. Τα υπόλοιπα πήγαν 2 στον ΠΑΟ (το λες και ταβάνι) και 1 στον Αθηναϊκό.

Η απόφαση πάντα θα είναι δική μας όσον αφορά ποιο θα είναι το μέλλον του ερασιτέχνη μας.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News