Ολυμπιακός: Ο Ιμανόλ και η θεωρία των σταθερών βάσεων
Φίλης και Τουφάκης έδωσαν αφορμές για θετικά σχόλια, όμως ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ είπε… «όλα στην ώρα τους».
Έχει ανοίξει εδώ και δύο – τρία χρόνια η όρεξη στον Ολυμπιακό, που νιώθει καμάρι -και καλά κάνει- όποτε κάποιο παιδί των ακαδημιών του φορά την ερυθρόλευκη και στέκεται.
Τον Φίλη δε τον μάθαμε χθες. Από το ξεκίνημα της χρονιάς είναι μια από τις σταθερές του Κυπέλλου, όντας μακράν ο πιο προχωρημένος από τους υπόλοιπους. Δίπλα του, οι νέοι εναλλάσσονται. Κόντρα στη Μαρκό, ήταν ο Πασχάλης Τουφάκης. Κι αυτός καλός, όπως ήταν τις προάλλες κι ο Κουτσογούλας.
Σ’ ένα παιχνίδι με μηδενική πίεση και σχετική ευκολία ως προς την κατάκτηση του αποτελέσματος, το ότι οι δύο πιτσιρικάδες θα άκουγαν θετικά σχόλια ήταν σχεδόν δεδομένο. Αναμενόμενα, λοιπόν, ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ ρωτήθηκε για αυτούς. Η απάντησή του, ήταν προσεγμένη. Φυσικά μίλησε με καλά λόγια, όμως δεν υποσχέθηκε, ούτε καν υπονόησε, λαγούς με πετραχήλια.
«Είμαι ικανοποιημένος από την απόδοσή τους, αλλά δε θα ήθελα να μιλήσω ξεχωριστά για κάποιους παίκτες και συγκεκριμένα για τα παιδιά από την Ακαδημία μας οι οποίοι πήραν χρόνο συμμετοχής. Έκαναν καλή δουλειά, αλλά έχουν αρκετή δουλειά μπροστά τους για να συνεχίσουν να βελτιώνονται και να πραγματοποιήσουν τον στόχο όλων μας, να έρθουν στο επίπεδο της πρώτης ομάδας. Ελπίζω να συνεχίσουν να δουλεύουν και νομίζω πως φέτος η θέση τους περισσότερο είναι να βοηθήσουν τη δεύτερη ομάδα. Εκεί πρέπει να πρωταγωνιστήσουν και να δείξουν ότι μπορούν να προσφέρουν στην ομάδα, έτσι ώστε κάποια στιγμή να έρθουν στην πρώτη ομάδα και αυτός είναι ο στόχος όλης της ακαδημίας. Ελπίζω να συνεχίσουν να δουλεύουν και να βελτιώνονται, γιατί μπορεί σήμερα να πρόσφεραν πράγματα, αλλά έχουν αρκετό δρόμο για να γίνουν μέλη της πρώτης ομάδας», είπε.
Αν κανείς δεν είχε διαβάσει το βιογραφικό του Βάσκου, ίσως θεωρούσε από τη δήλωση πως η καθιέρωση των μικρών δεν είναι σε πρώτο πλάνο. Για να είμαστε ακριβείς, μάλλον πράγματι δεν είναι. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι τον αφήνει αδιάφορο. Μιλάμε για τον άνθρωπο που έφτιαξε, αρχικά μέσω της δεύτερης και μετέπειτα της πρώτης ομάδας, το «εργοστάσιο» παραγωγής ποδοσφαιριστών της Ρεάλ Σοσιεδάδ.
Όπως όλα δείχνουν, οι νέοι δεν είναι «σε πρώτο πλάνο» διότι ο Ιμανόλ πιστεύει ότι αυτό που προέχει αυτή τη στιγμή στον «win now» Ολυμπιακό είναι να φτιάξει γερές βάσεις, που θα του επιτρέψουν να διεκδικήσει και να κατακτήσει τρόπαια. Να έχει την αποδοχή του κόσμου του, να έχει ταυτότητα, να έχει ένα κατάλληλο περιβάλλον για την εξέλιξη ανέτοιμων ποδοσφαιριστών. Αυτό δε φαίνεται μόνο από το πόσο κρατά χαμηλά τη μπάλα για τα παιδιά των ακαδημιών. Φαίνεται κι από τον τρόπο που χρησιμοποιεί τον Λορένζο Σιπιόνι ή ακόμα και τον Ζινεντίν Σμάιλοβιτς. Δύο επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, οι οποίοι όμως δεν έχουν την εμπειρία των συμπαικτών τους.
Με οκτώ σερί νίκες, καλό ποδόσφαιρο και μηδέν παθητικό σε επτά σερί αγώνες, πάντως, όλα δείχνουν πως όποιος κάνει υπομονή, δε θα χάσει. Θα έρθει η ώρα του…