Ολυμπιακός: Να το επιτρέψει η μοίρα...
Ο Ολυμπιακός βλέπει στρατιώτες να… πέφτουν όταν άλλοι σηκώνονται και ακόμα δεν έχει δει το σύνολό του ολοκληρωμένο στο παρκέ. Η… μπαταρία Γουόρντ επέστρεψε, όμως ο Μόρις και πολύτιμος χρόνος, χάθηκαν.
Υπάρχουν διαστήματα που το μπάσκετ του Ολυμπιακού είναι… ψαρωτικό. Υπάρχουν και παιχνίδια που η διαφορά ποιότητας με τους «κάτω» της βαθμολογίας είναι τόσο μεγάλη που μιλάει σχεδόν από μόνη της.
Το παιχνίδι με τη Μπάγερν στο ΣΕΦ ήταν από αυτά που κερδίζονταν ακόμα και με μια μέτρια βραδιά του Τάιλερ Ντόρσεϊ ή του Εβάν Φουρνιέ. Δε θα κερδιζόταν, βέβαια, με χαμηλή ενέργεια. Ο Ολυμπιακός έπαιξε σε υψηλά βολτ και αυτό ήταν αρκετό, εφόσον συνδυάστηκε με ένα μεγάλο παιχνίδι του Σάσα Βεζένκοφ και μια τυπική κυριαρχική εμφάνιση του Νίκολα Μιλουτίνοφ.
Ο Τάισον Γουόρντ επέστρεψε και λειτούργησε ξανά ως… έξτρα μπαταρία. Μια ομάδα μόνος του ήταν στο δεύτερο δεκάλεπτο, όταν εμφανίστηκε άριστος στις δύο πλευρές του παρκέ. Η επιστροφή του ήταν ένας «σταθμός» στην προσπάθεια που κάνει η ομάδα να τελειοποιήσει το μπάσκετ της, αφού αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό κομμάτι της ήδη. Με την παρουσία του, τόνισε πόσο σημαντική ήταν η απουσία του για έναν ολόκληρο μήνα, κατά τον οποίον ο Ολυμπιακός δεχόταν σφοδρή κριτική, που σχεδόν αγνοούσε αυτό το γεγονός.
Κι αν το σύνολο με τα ερυθρόλευκα έμοιαζε χθες ολοκληρωμένο, στην πραγματικότητα του έλειπαν τρία κομμάτια: Ταϊρίκ Τζόουνς, Σακίλ ΜακΚίσικ, Φρανκ Ντιλικίνα. Κι οι τρεις «μπαίνουν» άμεσα. Ομως…
Πόσες φορές θα δούμε αυτή την εικόνα;
Εφερε άσχημες μνήμες πίσω η εικόνα του Νίκολα Μιλουτίνοφ να πιάνει το κεφάλι του, αρνούμενος να δεχτεί το τι έβλεπε στο παρκέ του ΣΕΦ. Κι ο ίδιος σίγουρα, σκεφτόταν στη θέση του Μόντε τον Κίναν.
Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, ο τραυματισμός του Μόρις θα είναι πολύ πιο απλός από εκείνον του Εβανς. Και πάλι, όμως, θα τον κρατήσει εκτός για κάποιο χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ο Ολυμπιακός δε θα είναι πλήρης. Θα απουσιάζει, μάλιστα, ένα σημαντικό του κομμάτι. Ο δεύτερος χειριστής του, που είχε μια σταθερά ανοδική πορεία και προσπαθούσε να ενταχθεί στο σύνολο. Αυτή η διαδικασία θα καθυστερήσει αναπόφευκτα, οπότε οι Πειραιώτες δεν έχουν άδικο αν τα βάζουν με την τύχη τους.
Θα τους δούμε ποτέ όλους μαζί; Ή θα μιλάμε, για πάντα, για ένα ανολοκλήρωτο, από ατυχία, σύνολο;