Αντώνης Καρπετόπουλος: Η στοχοποίηση του Μπαρτζώκα

Τώρα που καταλάγιασε (;) ο θόρυβος, απ’ το περιστατικό που είδαμε στο Ντουμπάι με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Μπαρτζώκα, θα σας πω τη γνώμη μου γι’ αυτή την εικόνα. Που είναι σπάνια μεν, αφού δεν έχουμε δει συχνά προπονητή ν’ ανεβαίνει στην εξέδρα να ζητεί τον λόγο από οπαδό που τον έβριζε, αλλά όχι απ’ αυτές που με σκανδαλίζουν. Μάλιστα το ασυνήθιστο της πράξης μού κάνει τον προπονητή του Ολυμπιακού πολύ συμπαθή. Αν περιμένετε ηθικοπλαστικά κηρύγματα, διαβάστε κάτι άλλο.

Ο Μπαρτζώκας έχει μόλις χάσει ένα ματς, το οποίο έχει πιστέψει ότι θα το κερδίσει. Δεν ξέρω τι  σφυγμούς έχει εκείνη τη στιγμή: υποθέτω προσπαθούσε να ηρεμήσει και να πάει να περάσει το μαρτύριο -μετά από ήττα- που λέγεται «συνέντευξη Τύπου». Ο τύπος που τον έβριζε το έκανε προφανώς και πιο νωρίς. Δεν είναι συνηθισμένο νομίζω να σε βρίζουν στα ελληνικά στο Ντουμπάι. Κάτι μη συνηθισμένο μπορεί να προκαλέσει και μία μη συνηθισμένη αντίδραση. Ο Μπαρτζώκας είχε ανάλογες αντιδράσεις κι άλλες φορές. Ζει πολύ έντονα τα παιχνίδια, χωρίς μάλιστα να μπορεί να εκτονώσει την έντασή του.

Αφεντικό

Την περασμένη Κυριακή μετά το ΑΕΚ -Ολυμπιακός (1-1), είδαμε το αφεντικό της «Ενωσης», Μάριο Ηλιόπουλο, να κάνει περαντζάδα απ’ τον πάγκο του Ολυμπιακού και να καταλήγει να διαμαρτύρεται στον Ολλανδό διαιτητή Μάκελι. Εχω δει σε ανάλογες εκρήξεις πριν απ’ τον Ηλιόπουλο, τον Μαρινάκη, τον Καρυπίδη, τον πάντα ήρεμο Κώστα Πηλαδάκη, τον Αγγελο Φιλιππίδη κάποτε και πολύ πιο παλιά τον Γιώργο Βαρδινογιάννη – φυσικά το πιο αξέχαστο «ντου» ήταν εκείνο του Ιβάν Σαββίδη με το όπλο στη ζώνη. Ολοι αυτοί στάθηκε αδύνατον να κρατήσουν τα νεύρα τους μετά από ματς, στα οποία ένιωσαν αδικημένοι από διαιτητικές αποφάσεις. Δεν έχω κάνει σε κανέναν υποδείξεις, κουνώντας το δάχτυλο, διότι καταλαβαίνω πως είναι εύκολο να βγεις απ’ τα ρούχα σου, αν αισθανθείς αδικημένος. Ο Μπαρτζώκας δεν αντέδρασε ως αδικημένος. Αντέδρασε ως άνθρωπος που στοχοποιείται από κάποιον που γνωρίζει πως -ακριβώς επειδή βρίσκεται εκτός Ελλάδας- σε ένα γήπεδο που πλην των Ελλήνων κανένας δεν καταλαβαίνει τι λέει, εκμεταλλεύεται τη συνθήκη για να τον βρίσει ανενόχλητος. Ομως αυτό που κάνει την αντίδραση του Μπαρτζώκα ακόμα περισσότερο εκ μέρους μου σεβαστή είναι ότι ο  προπονητής αντιδρά, ενώ γνωρίζει ότι το περιστατικό θα χρησιμοποιηθεί στην Ελλάδα από ένα ολόκληρο σύστημα που τον πολεμάει, πιστεύοντας πως αυτός είναι το μεγαλύτερο asset του Ολυμπιακού. Μολονότι αυτό το γνωρίζει δεν κάνει πίσω.

Πίεση

Αυτή η διάσταση της ιστορίας δείχνει κάτω από ποια πίεση δουλεύει ο Μπαρτζώκας στον Ολυμπιακό, αλλά και πώς αυτή τη διαχειρίζεται. Είναι, νομίζω, προφανές απ’ την έκρηξή του πως κάθε νίκη του επί του Παναθηναϊκού είναι για τον ίδιο ο τρόπος του να κλείνει στόματα και ν’ απαντάει σε αυτό το σύστημα επικριτών που έχει στηθεί και στο οποίο η ΚΑΕ Ολυμπιακός θα έπρεπε να νιώθει υποχρεωμένη: δεν πρέπει να υπάρχει πιο μεγάλο «αυτογκόλ» παγκοσμίως. Ολοι αυτοί που στοχοποιούν τον Μπαρτζώκα και δαιμονοποιούν τις αντιδράσεις και τις συμπεριφορές του προσφέρουν στον Ολυμπιακό μια μεγάλη υπηρεσία: υποχρεώνουν τον προπονητή του να ρίχνει μεγάλο βάρος στα ματς με τον Παναθηναϊκό διότι έχει σ’ αυτά ένα επιπλέον κίνητρο. Δηλαδή το κίνητρο να πικράνει όσους του κάνουν δύσκολη τη ζωή, επιδιώκοντας συνεχής απόπειρες δολοφονίας του χαρακτήρα του με αφορμή οτιδήποτε. Η ιστορία έχει μάλιστα πλάκα διότι με όλο αυτό τον θόρυβο κατορθώνουν να κάνουν τον Μπαρτζώκα συμπαθή στον κόσμο του Ολυμπιακού, ένα είδος μάρτυρα που υπομένει τα πάντα. Η στοχοποίηση είναι μαρτυρική. Η
έκρηξη του κόουτς δείχνει και μία αδυναμία να κοντρολάρει τα νεύρα του. Αλλά όταν προηγείται η στοχοποίηση ποιος ασχολείται με τα νεύρα; Κανείς. Ενώ αν η στοχοποίηση δεν υπήρχε, είναι δεδομένο πως για τη συμπεριφορά του κόουτς θα υπήρχε μία σκληρότατη αντιμετώπιση, κυρίως απ’ το κομμάτι των οπαδών του Ολυμπιακού, που απαιτεί από προπονητές και αθλητές να σέβονται με τη συμπεριφορά τους και την ομάδα.

Αποθέωση

Δεν με εντυπωσιάζουν ούτε οι παραγοντικές εκρήξεις, ούτε οι αντιδράσεις, ούτε τίποτα. Βέβαια όλα έχουν κόστος. Μεγάλα παιδιά είναι κι οι παράγοντες, κι οι προπονητές, κι οι παίκτες: όταν παρεκτρέπονται πρέπει να πληρώνουν – γι’ αυτό υπάρχουν οι πειθαρχικοί κώδικες κι οι τιμωρίες. Οι πράξεις κρίνονται και μπορεί και να υπάρχουν και τιμωρίες χωρίς ελαφρυντικά και τιμωρίες με ελαφρυντικά: δεν είναι όλες οι παρεκτροπές ίδιες. Αλλά αυτά τα βλέπω και τα λέω χρόνια τώρα. Το μόνο αληθινά ενδιαφέρον στην ιστορία είναι ότι πολλοί στο επικοινωνιακό σύστημα του Παναθηναϊκού δεν καταλαβαίνουν ότι έχουν γίνει ένα είδος μικρός επικοινωνιακός στρατός του Μπαρτζώκα, που ακριβώς επειδή το έχει παρακάνει καιρό τώρα με την ενασχόληση μαζί του μεγαλώνει τη δημοφιλία του. Στο ματς κόντρα στη Βίρτους ο  Μπαρτζώκας θα γνωρίσει μία αποθέωση χωρίς προηγούμενο. Κι ας έχει ζητήσει χθες συγγνώμη για τη συμπεριφορά του.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News