Ολυμπιακός: Αυτές οι νίκες είναι του Μπαρτζώκα

Τελικά ο κανόνας στα ντέρμπι των «αιωνίων» είναι «να περιμένεις αυτό που δεν περιμένεις». Τον Παναθηναϊκό να βγάλει φτερά στο Κύπελλο και να νικήσει σβηστά τον φορμαρισμένο Ολυμπιακό και λίγες μέρες μετά τον Ολυμπιακό να κάνει αυτοκρατορική εμφάνιση χωρίς τους πυλώνες του.

Με τα μπασκετικά μαθηματικά, η πράξη δε βγαίνει. Ο Ολυμπιακός του κακού Πίτερς και του αμφιβόλου βάθους στα γκαρντ, «κανονικά» δε μπορεί να νικήσει τον Παναθηναϊκό αν δεν έχει τον κορυφαίο σκόρερ του και τον απόλυτο ισορροπιστή της περιφέρειάς του. 

Ωστόσο, η πραγματικότητα ήρθε να διαψεύσει τις πράξεις, καθώς οι στρατιώτες έκαναν τη δουλειά τους και με το παραπάνω. Με πείσμα και πάθος. Τόσο οι πολυτραγουδισμένοι, όπως ο Τάισον Γουόρντ, όσο και οι υποτιμημένοι από τους πάντες, Τζόσεφ και Ντιλικίνα. Μπόνους: και οι παλιοσειρές, που βλέπουν με νοσταλγία βίντεο δεκαετίας, Παπανικολάου και ΜακΚίσικ, αλλά όταν καλούνται να δώσουν το 100%, είναι πάντα εκεί. 

Χοντροκομμένο ή μη, μάλλον δεν υπάρχει προπονητής εκτός από τον Γιώργο Μπαρτζώκα που θα έπαιρνε αυτό το ματς. Μόνο εκείνος μπορεί να βγάλει το πείσμα από τους παραπάνω σε βαθμό που τους καθιστά ικανούς να πάρουν -και όχι να κλέψουν στο τέλος- μια τέτοια νίκη. 

Κόντρα στις Ζαλγκίρις, τους Ερυθρούς και τις Εφές αυτού του κόσμου, υπάρχει μπόλικος χώρος για αστειάκια για τα κιλά του Κόρι Τζόσεφ ή για τα μέτρια επιθετικά ταλέντα του Φρανκ Ντιλικίνα. Ως παίκτες Μπαρτζώκα, όμως, κόντρα στον Παναθηναϊκό έβγαλαν σε έκθεση τα καλά τους στοιχεία. Ο Καναδός τα καντάρια του μπάσκετ που ξέρει και ενίοτε επισκιάζονται, αλλά δεν εξαφανίζονται από τη σωματική του κατάσταση, και ο Γάλλος την ικανότητά του να λοκάρει και να εξαφανίσει ακόμα και τα ευρωπαϊκά θεριά σα του λόγου του Κέντρικ Ναν. 

Ο Ολυμπιακός νίκησε με τα δύο βασικά του στοιχεία: με την πίστη στη δυναμική του συνόλου και με την ικανότητά του στη ρακέτα. Ο Μιλουτίνοφ… παραείναι γίγαντας για τους τρεις σέντερ του Παναθηναϊκού, ενώ ο Ταϊρίκ Τζόουνς είναι ένας μπασκετικός έρωτας. Η στατιστική δεν ήταν πολύ ευγενική προς τον Αμερικανό, όμως η εικόνα του ήταν αυτή ενός σέντερ που τα κάνει όλα. Αμύνεται σκυλίσια, πασάρει με μαεστρία, κι όταν λάχει καρφώνει με δύναμη στο αντίπαλο καλάθι. 

Οι Πειραιώτες άξιζαν να νικήσουν κυρίως γιατί δεν άξιζαν να χάσουν. Θα ήταν άδικη η γκρίνια που μοιραία θα δημιουργόταν. Δυστυχώς, όλα περιφέρονται γύρω από το αποτέλεσμα. Αν η Ιστορία έγραφε διπλό, ο Φουρνιέ θα ήταν «λίγος». Τελικά, ο Ολυμπιακός αποθεώνεται γιατί νίκησε με τον Γάλλο να συμπεριλαμβάνεται… στις απουσίες. 

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News