Υπεράνω Όλων: Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει ο Ολυμπιακός να εφησυχασθεί από το «εύκολο» 91-70

Ναι στην αισιοδοξία, όχι στον εφησυχασμό!

Όσο δύσκολο ήταν να γίνει το 1-0 στην σειρά, τόσο ακόμη πιο δύσκολο είναι να γίνει το 2-0 αύριο. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει ο Ολυμπιακός να εφησυχασθεί από το «εύκολο» 91-70 του πρώτου αγώνα. Πρέπει να μπει με το «μαχαίρι στα δόντια» όπως και σε όλα τα υπόλοιπα ματς που απομένουν μέχρι να κατακτήσει την Ευρωλίγκα.

Ελπίζω και εύχομαι και οι τρεις(!!!) παίχτες που αποκόμισαν προβλήματα στο χτεσινό ματς (Βεζένκοφ, Γουόρντ, Ντόρσεϊ) να τα ξεπεράσουν και να τεθούν όλοι στην διάθεση του κόουτς.

Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιους από το χτεσινό ματς θα ήταν η απόδοση του Τζόζεφ που με 13 πόντους σε18,5 λεπτά συμμετοχής, η άμυνα που έπαιξε , ο τρόπος που αξιοποίησε τους συμπαίχτες του, αλλά πάνω από όλα το πάθος που έδειχνε σε κάθε φάση για μένα ήταν ο καταλυτικός παράγοντας για να έρθει η «εύκολη» νίκη.

Από κοντά και ο Ντόντα Χολ που με την ενέργεια του κυρίως στην άμυνα δείχνει συνεχώς γιατί πρέπει να είναι και του χρόνου στο λιμάνι.

Από κοντά και ένας υπέροχος κόσμος που «έπαιξε» και αυτός σαράντα λεπτά μπάσκετ «συμμετέχοντας» σε όλες τις φάσεις.

Με αυτή την επιτυχημένη «συνταγή» επιβάλλεται να πορευτούμε , μέχρι το τέλος. Για να κατακτήσουμε αυτό που αξίζουμε. Στο χτεσινό ματς υποτάξαμε την Μονακό. Την αναγκάσαμε να σκέφτεται από ένα σημείο και μετά το επόμενο παιχνίδι. Την υποχρεώσαμε να αποδεχτεί ότι δεν υπήρχε τρόπος να βγει νικήτρια. Είναι σίγουρο γιατί διαθέτει μεγάλους παίχτες στο ρόστερ της ότι θα βγάλει αντίδραση αύριο. Ξέρουν ότι αν γίνει το 2-0 αύριο , αυτόν τον Ολυμπιακό είναι από πολύ δύσκολο έως αδύνατο να τον κερδίσουν τρεις φορές συνεχόμενες για να προκριθούν. Και μάλιστα με το τρίτο ματς αν χρειαστεί στο ΣΕΦ.

Αύριο είναι η τελευταία τους ευκαιρία να μείνουν ζωντανοί. Και εμείς λοιπόν πρέπει να εμφανιστούμε ακόμη καλύτεροι. Δεν πιστεύω ότι θα είναι ξανά τόσο άστοχοι στα τρίποντα. Κάναμε αρκετά λάθη εδικά στο πρώτο δεκάλεπτο, αλλά το γεγονός ότι δεν τους επιτρέψαμε να ξεφύγουν στο σκορ, και παίζοντας την γνωστή μας άμυνα, πήραμε την θέση του οδηγού από το δεύτερο δεκάλεπτο και μετά, φτάνοντας πολύ πριν την λήξη του αγώνα να μετατρέψουμε το ματς σε τυπική διαδικασία μέχρι την λήξη του. Η φάση του αγώνα έγινε με τους δύο πρωταγωνιστές κατά την γνώμη μου που προανέφερα.

Οι σταυρωτές ντρίμπλες του Τζόζεφ και η ασίστ- κάρφωμα του Χολ απογείωσε την εξέδρα, που έτσι κ αλλιώς ήταν στον αέρα από το πρώτο δευτερόλεπτο. Κερδίσαμε ένα ματς χωρίς να αγωνιστεί ούτε δευτερόλεπτο ο Ταρίκ, με τον Γουόρντ να αγωνίζεται μόλις 4.28 και από το υπόλοιπο ρόστερ ο παίχτης με τον περισσότερο χρόνο συμμετοχής να είναι ο Βεζένκοφ με 25.39 λεπτά. Με την Μονακό να έχει αντίστοιχα τρεις παίχτες με χρόνο συμμετοχής πάνω από τον Βεζένκοφ, και έναν στον ίδιο ακριβώς. Τα οφέλη της διαχείρισης λογικά θα τα δούμε αύριο.

Ναι στην αισιοδοξία, όχι στον εφησυχασμό. Με το βλέμμα στον τελικό και την κούπα. Και ας έρθει απέναντι μας όποιος τα καταφέρει, όπως και να λέγεται. Εμείς απλά συνεχίζουμε αυτό που κάνουμε από την αρχή της χρονιάς. Να κερδίζουμε παίζοντας το καλύτερο μπάσκετ. Ομάδα με όλη την σημασία της λέξεως, από την αρχή μέχρι το τέλος!

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News