Ολυμπιακός: Φέτος δεν έχει μπλουζάκια

Πάλι καλά που ο Γιώργος Μπαρτζώκας, ο Τόμας Γουόκαπ, ο Κώστας Παπανικολάου, ο Σακίλ ΜακΚίσικ και τα περισσότερα από τα άλλα συντρόφια τους σε αυτή την πενταετία άκαρπης κυριαρχίας στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, έχουν πληγωθεί με κάθε πιθανό τρόπο στο Φάιναλ Φορ, γιατί αλλιώς αυτή η πρόκριση επί της Μονακό θα ήταν επικίνδυνη.

Ακόμα κι οι πιο αισιόδοξοι, που δεν παίρναμε και πολύ τοις μετρητοίς τα περί «χειρότερης πιθανής αντιπάλου», δεν περιμέναμε κάτι τέτοιο. 74 πόντους έφτασε η διαφορά στα τρία παιχνίδια μεταξύ των Πειραιωτών και της Μονακό. Περισσότεροι από εκείνους που σκόραρε το ταλαίπωρο σύνολο του Μαρκοϊσβίλι στα δύο παιχνίδια του ΣΕΦ.

Κυριολεκτικά όποτε ήθελε ο Ολυμπιακός γκάζωνε και έσβηνε κάθε όρεξη της Μονακό για μπάσκετ. Την ταλαιπωρούσε όπως ίσως να μη μπορούσε να ταλαιπωρήσει μερικές από τις πιο ταπεινές ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος. 

Αν ο Ολυμπιακός, λοιπόν, δεν ήταν ο Ολυμπιακός του 2026, θα κινδύνευε σοβαρά να ορμήσει στον καθρέφτη, πιστεύοντας πως κάπως έτσι θα είναι τα πράγματα κόντρα στον οποιονδήποτε. Αυτή η ομάδα, όμως, έχει πάθει και… του κερατά αν δεν έχει μάθει.

Οι εικόνες που μας έρχονται από το στενό γηπεδάκι του Πριγκιπάτου, που μοιάζει με έναν μεγαλύτερο Τάφο του Ινδού, είναι ενθαρρυντικές. Καθόλου φωνές, προσεκτικά χαμόγελα, κι ένα σύνθημα: «φέρτε μας το ευρωπαϊκό».

Ακόμα και τα μπλουζάκια, φέτος, δεν πανηγύριζαν την πρόκριση στο Φάιναλ Φορ σα να ήταν κάτι το σπουδαίο. Κάποτε ήταν. Ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα, όμως, έθεσε τον πήχη αλλού. Δεν έγραφαν «Athens», αλλά ένα αόριστο «from Piraeus, all the way», ίσα ίσα για να υπάρχει κάτι το αναμνηστικό.

Και ναι, δεν είναι ιδιαίτερα δίκαιο το ότι μια ομάδα δεν μπορεί να πιστωθεί το ότι είναι η μακράν σταθερότερη και κορυφαία στη μεγαλύτερη λίγκα της Ευρώπης, όμως το σύστημα είναι τέτοιο που σε αναγκάζει να παραμείνεις ταπεινός και ψύχραιμος ως το τελευταίο μπάζερ της σεζόν. Αλλιώς δεν είσαι τίποτα.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News