Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός: Πέντε «αιώνιες» διαφορές εν όψει... σύγκλισης
Ο Ολυμπιακός σκοράρει σταθερά κοντά στους 100 πόντους, ο Παναθηναϊκός AKTOR κρατάει χαμηλά κάθε αντίπαλο. Οι λόγοι της μετατόπισης στον αγωνιστικό προσανατολισμό τους, πώς εξηγείται η εικόνα από τις απουσίες. Η διαφορά και στα φιλικά, το κυνήγι του συνδυασμού.
Τρεις αγωνιστικές στην Ευρωλίγκα συνιστούν σίγουρα μικρό δείγμα γραφής. Υπάρχουν όμως και τα Σούπερ Καπ, η πρεμιέρα της Greek Basketball League, γιατί όχι και τα φιλικά που προηγήθηκαν.
Η αγωνιστική εικόνα που έχει διαμορφωθεί στην εκκίνηση της περιόδου 2026-27 για Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό AKTOR μπορεί σε ασφαλή βαθμό να χαρακτηριστεί σαφής: ο πρώτος είναι ακόμα πιο καλός, σαρωτικός επιθετικά, ενώ ο δεύτερος έχει μεταμορφωθεί προς το καλύτερο αμυντικά.
Διόλου τυχαία, οι μεν πρωταθλητές Ευρώπης περιμένουν την Εφές στην τέταρτη στροφή του «μαραθωνίου» με μέσο όρο σχεδόν 98 πόντων έως τώρα, δίχως να έχουν σημειώσει ποτέ λιγότερους από 93. Οι δε ηχηρά αποτυχόντες της περασμένης σεζόν θα υποδεχτούν τη Φενερμπαχτσέ, που είναι η μοναδική ομάδα από τις 20 με καλύτερη άμυνα από τους ίδιους!
Το «τριφύλλι» δέχτηκε 72 ποντάκια από την Παρί, 67 από τη Μακάμπι και στο ενδιάμεσο 79 από τη Βιλερμπάν. Αν δεν χαλάρωνε, θα είχε κρατήσει και την ASVEL κάτω από τους 70, όπως έκανε με τους περισσότερους αντιπάλους του στην pre-season. O ανερμάτιστος τακτικά και κυρίως στο αμυντικό του focus (το ποιο;) Παναθηναϊκός μας τελείωσε. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έφερε πίσω στο ΟΑΚΑ (εντάξει, T-Center πλέον) τη σκληράδα στα… μετόπισθεν. Από εκεί ξεκινούν όλα, από κει βρίσκεται και ο ρυθμός επιθετικά.
Στο λιμάνι, η (περαιτέρω) ενδυνάμωση έχει να κάνει με την παραγωγικότητα μπροστά. Βοήθησε άλλωστε και το γεγονός ότι κινήθηκε πολύ γρήγορα στην αγορά ο Ολυμπιακός, κλείνοντας ουσιαστικά προτού ολοκληρωθεί η προηγούμενη τον σούπερ σκόρερ (και πασέρ συχνά) Γιαν Μοντέρο – ακόμα και τον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, που σε σχέση με τον προκάτοχό του, Τόμας Γουόκαπ, είναι πιο απειλητικός προς το αντίπαλο καλάθι. Δεν το έχει δείξει μέχρι στιγμής στην Ευρώπη, ελπίζεται ότι θα το κάνει τώρα που πήρε μπρος στο Ιβανώφειο με κολλητά τρίποντα την ώρα του ξεσπάσματος των φιλοξενούμενων, με 12 πόντους και 6 τελικές πάσες.
Λίγες (οι τελικές πάσες) σε σχέση με τις άλλες εμφανίσεις του. Διότι είναι και καλύτερος δημιουργικά από τον… άπιστο Θωμά του Πειραιά ο ΚΜΜ. Δεν είναι βέβαια το ίδιο σκύλος (sic) αμυντικά, εκεί όπου πονάνε προς το παρόν οι «ερυθρόλευκοι». Εχουν την όγδοη χειρότερη άμυνα ως προς τους πόντους ανά κατοχή με 120 (π.) ανά 100, προβληματίζοντας και με την πνευματική προσέγγιση στα παιχνίδια. Με το πώς μπαίνουν σε αυτά. Οι 29 πόντοι που δέχτηκαν στην πρώτη περίοδο στη Βιτόρια έγιναν 33 στην Μπολόνια, με τη Βίρτους να έχει 10/11 δίποντα!
Εχασε και τα ριμπάουντ στην «Basket City» η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, με την ιταλική ομάδα να ανανεώνει 20 επιθέσεις. Ξεκάθαρα η συγκεκριμένη πληγή «έχει» να κάνει και με την απουσία του Νίκολα Μιλουτίνοφ, ο οποίος επέστρεψε στο εκτός έδρας 78-68 επί του Ηρακλή στην Α1 και συμμάζεψε κυριολεκτικά άμα τη εμφανίσει του το πράγμα.
Από την άλλη, σε μία ακόμα διαφορά που εντοπίζεται ανάμεσα στους «αιώνιους», ο Παναθηναϊκός παίζει σε αυτό το ξεκίνημα της περιόδου δίχως τον κορυφαίο του (όχι ψηλό, αλλά) γκαρντ. Τον Κέντρικ Ναν. Βαρύ ίσως να αποκαλέσεις κρυμμένη ευλογία το γεγονός της αποχής από τους αγώνες του ηγέτη του, αλλά αυτή έχει ωθήσει αφενός τους συμπαίκτες του σε ομαδικ(ότερ)ο παιχνίδι, αφετέρου έχει βάλει αναγκαστικά στο κλίμα μια ώρα αρχύτερα τα νέα πρόσωπα.
Ο Σιλβέν Φρανσίσκο πήρε δίχως να χρειαστεί διάστημα προσαρμογής τα ηνία μέσα στις τέσσερις γραμμές, ο Μπράνκου Μπαντιό κάνει αθόρυβη δουλίτσα δίπλα στον Γάλλο, ο Γκερσόν Γιαμπουσέλε (πιο μέσα δαύτος) βρίσκει ρυθμό κοκ. Ο δε Ιζακ Μπόνγκα φαίνεται να βρίσκει το χέρι του από μακριά, δεδομένου ότι γενικότερα δαγκώνει στην άμυνα.
Εμφανές το αμυντικό φίλτρο που διαθέτουν τα περισσότερα από τα μεταγραφικά αποκτήματα του «τριφυλλιού». Ο «αιώνιος» αντίπαλός του επένδυσε πρωτίστως στον Μοντέρο που ξέρει όσο ελάχιστοι να βάζει -άμεσα ή εμμέσως, δημιουργώντας- την μπάλα στο καλάθι, αν και ο αθλητικός ψηλός Εμπάιγ Εντιάιγ συνιστά την πραγματική αποκάλυψη με το μεστό παιχνίδι του και στις δύο πλευρές του παρκέ.
Αυτοί οι δύο και ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ ήταν μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού οι μοναδικές προσθήκες στο λιμάνι – μέχρι να ενεργοποιηθεί η προφορική συμφωνία με τον Προμηθέα (από τον οποίο είχε αγοραστεί πέρυσι, για να ανηφορίσει αυτό το θέρος ο Αντώνης Καραγιαννίδης) για τον Νίκο Πλώτα, όταν είχαν πια καταστεί φευγάτοι οι Γουόκαπ και Γιαννούλης Λαρεντζάκης. Για συμπληρωματικό ρόλο προορίζονται και οι άρτι ανακοινωθέντες (και επιστρέψαντες συνάμα) Μπράιαντ Ντάνστον και Τζορτζ Πάπας.
Αντιθέτως, στην Καλογρέζα τα νέα πρόσωπα είναι πολύ περισσότερα. Και σημαντικότερα ως προς τον ρόλο τους στο ροτέισιον… Πέραν των Φρανσίσκο, Μπαντιό, Μπόνγκα και Γιαμπουσέλε, πράσινα φόρεσε και ο Μουσταφά Φαλ, που ετοιμάζεται για το επίσημο ντεμπούτο του. Οι Λευτέρης Μαντζούκας και Δημήτρης Μωραΐτης έπαιζαν αλλού και γύρισαν, ο δε Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις κατέφτασε μεσούσης της περασμένης σεζόν και τώρα -με μικρή καθυστέρηση, ένεκα τραυματισμού κι αυτός- ξεκινά μία χρονιά φέροντας το τριφύλλι στο στήθος.
Ισως και γι’ αυτό τον λόγο, τα τόσα νέα πρόσωπα δηλαδή, να επέλεξαν στον Παναθηναϊκό να περάσουν ολόκληρη την προετοιμασία με φιλικά απέναντι σε συλλόγους μικρής δυναμικότητας (Σπαρτάκ Σουμπότιτσα, Μπουργκ κ.ά.). Μικρότερης της Ευρωλίγκας, τέλος πάντων.
Να κι άλλη μία ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στους δύο κορυφαίους ελληνικούς συλλόγους: ο Ολυμπιακός, σε πλήρη αντίθεση με τους «πράσινους», έδωσε όλα τα δικά του τεστ (πέραν του πρώτου, προπονητικού χαρακτήρα, με παίκτες που βοηθούσαν δίχως συμβόλαιο) απέναντι σε «ευρωλιγκάτους». Και στο τουρνουά της Κρήτης, και στο «Νεόφυτος Χανδριώτης» στην Κύπρο… Προσθέστε σχετικά και τους δύο αγώνες του στο νεοσύστατο Σούπερ Καπ της Ευρωλίγκας.
Κάπως έτσι, φτάσαμε στην έναρξη της νέας σεζόν. Αυτής ακριβώς που φέρνει τον Ολυμπιακό να έχει αγωνιστεί έως τώρα τρεις φορές συναπτές φορές εκτός έδρας στην Ευρωλίγκα. «Διάλειμμα» την Παρασκευή με την Εφές στα Λιόσια, άντε πάλι «διαβολοβδομάδα» στην Ισπανία, με δύσκολα τεστ σε Βαλένθια και Βαρκελώνη.
Ακριβώς για να «ισορροπιστεί» το πρόγραμμα των ελληνικών συλλόγων, με τους Πειραιώτες να έχουν συνεχείς εξορμήσεις ένεκα της ανακατασκευής του ΣΕΦ που τους έχει ξεσπιτώσει, ο Παναθηναϊκός παίζει το ίδιο διάστημα συνεχώς στο δικό του «σπίτι»: η αναμέτρηση με τη Φενέρ θα είναι η τέταρτη εντός σε ισάριθμες αγωνιστικές, ενώ μετά το ταξίδι στο Βελιγράδι για την Παρτίζαν ακολουθούν άλλα τρία παιχνίδια στο T-Center. Εκεί θα δώσει τα επτά από τα πρώτα του οκτώ στην Ευρώπη!
Οι αφετηρίες Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού διαφορετικές. Το καλοκαίρι τους κύλησε ποσοτικά και μεταγραφικά σε διαφορετικές κατευθύνσεις, το πρόγραμμά τους είναι εκ διαμέτρου αντίθετο, η αλλαγή στην αγωνιστική τους φιλοσοφία εμφανής. Ο στόχος τους, βέβαια, κοινός. Η κούπα, οπουδήποτε συμμετέχουν. Και αυτή θα πάει (αν πάει, γιατί δεν παίζουν μόνοι τους στην Ευρωλίγκα) σε όποιον ενσωματώσει καλύτερα τους νέους σταρ, σε όποιον κυρίως συγκεράσει σκληρή άμυνα με φλογερή επίθεση.