ΑΕΚ: Απόλυτο σχέδιο, απόλυτη καταστροφή

Στον όμιλο της β’ φάσης άφησε πίσω της την Αλμπα των 12 σεζόν (μέχρι και πέρυσι) στην Ευρωλίγκα και την ισχυρή τουρκική Τόφας. Στους «8» απέκλεισε την Μπανταλόντα του Ρούμπιο, του Πάρκερ, του… φάιναλ φορ.

Στο δε μεγάλο ραντεβού στην Καταλονία, η ΑΕΚ κατανίκησε και το έτερο θεωρητικό φαβορί για την κατάκτηση του ΦΙΜΠΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Την Ουνικάχα Μάλαγα, κρατώντας την στους 65 πόντους. Τα δύσκολα, κοινώς, ήταν πίσω της. Πάλι θεωρητικά, δυστυχώς…

Εχοντας διαβεί τον πιο δύσκολο δρόμο, έχοντας προηγηθεί με 20 πόντους στον τελικό με τη Ρίτας, η ΑΕΚ ήταν έτοιμη να σηκώσει την κούπα – και αυτό ήταν το λάθος της. Οτι «έσβησε», ότι έπαιξε με τον χρόνο, ότι εγκατέλειψε το απόλυτα επιτυχημένο τακτικό πλάνο έως τότε.

Η αλήθεια είναι ότι εγκατέλειψαν και οι δυνάμεις τους ουκ ολίγους προχωρημένης ηλικίας παίκτες της. Και πάλι, όμως. Περισσότερο από τη βραδιά καριέρας του Λουκόσιους των 7/10 τριπόντων (ο οποίος πάντως είχε «προειδοποιήσει» με τα 5/7 στο «διπλό» επί της Γαλατασαράι πριν από λίγες εβδομάδες), ήταν η ανημπόρια της ίδιας της ΑΕΚ να σκοράρει που έκρινε το ματς και άλλαξε χέρια το τρόπαιο.

Επί εννιάμισι συναπτά αγωνιστικά λεπτά, συγκεκριμένα από το 6,52’’ (για τη λήξη) της τέταρτης περιόδου με το σκορ στο 74-59 έως τη μέση της παράτασης (2,30’’), η ομάδα του Ντράγκαν Σάκοτα έβαλε ένα καλάθι. Ενα! Ακόμα κι αυτό, όχι κατόπιν κάποιας καλής επίθεσης, μα από επιθετικό ριμπάουντ του Γκρέι. Ακόμα κι εκείνο στα μέσα του έξτρα πεντάλεπτου, από επιθετικό ριμπάουντ του Φίζελ ήρθε…

Κρίμα, πολύ κρίμα αυτό το 92-86 για τους τύπους με τα μαύρα και τα κόκκινα διακριτικά. Με εξαίρεση ωστόσο τον Φίζελ, δεν βρέθηκε παίκτης με κίτρινα που να βοηθήσει εκτελεστικά τους συνήθεις υπόπτους Νάναλι και Μπάρτλεϊ.

Στον αγώνα είχε ριχτεί μία ομάδα που ήξερε ακριβώς τι ήθελε (και τι έπρεπε) τι να κάνει και μία που έπαιζε στα… κουτουρού. Απέναντι στο βιαστικό μπάσκετ των Λιθουανών, ο «Δικέφαλος» στόχευσε τα μις ματς, «χτύπησε» τον κοντό Χάρντινγκ με το που μπήκε ο ηγέτης τους στο παιχνίδι, έβγαλε πικ εν ρολ, πήρε ακόμα περισσότερους πόντους από το ποστ. Είχε και θαυμαστές περιστροφές στην άμυνα, οι οποίες έπρεπε να φτάσουμε στο τέταρτο δεκάλεπτο για να απορρυθμιστούν.

Μέχρι να ευστοχήσει από μακριά ο Λουκόσιους στην τελευταία επίθεση της ομάδας του στην πρώτη περίοδο, εκείνη είχε 1/10 τρίποντα και ο Μπάρτλεϊ των συνδυαστικά 14 πόντων (οι 4 από δύο ασίστ) είχε περισσότερους από ολόκληρη τη Ρίτας. Το 25-12 έγινε και 34-19, με τον Νάναλι να παίρνει τη σκυτάλη του σκοραρίσματος από τον συμπατριώτη του σούτινγκ γκαρντ και να βάζει 11 πόντους προτού συμπληρώσει έξι λεπτά πάνω στο παρκέ!

Οι επτά τελευταίοι εξ αυτών των πόντων του Αμερικανού σμολ φόργουορντ, ήταν συνεχόμενοι. Επτά συνεχόμενους έβαλε και η ΑΕΚ γενικότερα ώστε να πάει στα αποδυτήρια προηγούμενη 42-25. Στο τελευταίο εξάλεπτο της δεύτερης περιόδου, η ομάδα του Γκιέντριους Ζιμπένας έμεινε άποντη! Είχε πλέον 2/17 σουτ από τα 6,75 μ., ο δε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, Τζέικ Χάρντινγκ (19,7 μέσο όρο, 29 στον ημιτελικό με την Τενερίφη), 0/5 εντός παιδιάς!

O ελληνικός σύλλογος ήλεγχε τα ριμπάουντ (26-19, μάλιστα τα 5 από τα 9 επιθετικά της Ρίτας πάρθηκαν σε δύο φάσεις) και σε απόλυτο βαθμό τον ρυθμό. Είναι χαρακτηριστικό πως η ομάδα από το Βίλνιους δεν είχε βρει το παραμικρό καλάθι στο τρανζίσιον ή από λάθος αντιπάλων. Αλλωστε μόλις σε τρία είχε υποπέσει η «Ενωση».

Τα δύο σκληρά (μα ουχί αντιαθλητικά) φάουλ του Χαραλαμπόπουλου στην τρίτη περίοδο έδωσαν τον τόνο. Σωστή χρήση τους, ενόσω ο Σμιθ συνδεόταν δις από την άρκτο, να και το +20 λίγο αργότερα. Από το 55-35 του 26’ φτάσαμε στο +14 του 34’ δίχως ιδιαίτερη διαφοροποίηση των δεδομένων.

Εκεί, έσβησαν τα φώτα. Στην άλλη πλευρά, η ομάδα που έως τότε έχανε τα πάντα, πλέον έβαζε τα πάντα. Ηταν να μη συνδεθεί ο Χάρντινγκ με το καλάθι… Η δική του instant offense (με 13 π. σε αρκιβώς τρία λεπτά) ήταν πιο αποδοτική και από του Νάναλι, ο δε γερο-Γκουντάιτις των… μηδέν καλαθιών στην κανονική διάρκεια (αλλά των 2/2 κρίσιμων βολών στο 37’) τροφοδοτήθηκε τρις στην παράταση και με ισάριθμα καλάθια έσφιξε τη θηλιά.

Rytas στα λιθουανικά σημαίνει πρωί. Στην περίπτωση του «Δικεφάλου» και του τελικού του στην Μπανταλόνα, η καλή μέρα δεν φάνηκε από δαύτο.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News