Ολυμπιακός: Οι πρώτες σκιές του φθινοπώρου

Μία πατημένη γραμμή του Μοντέρο, ένα χαμένο (αμυντικό) ριμπάουντ για τον Δομινικανό. Στο καπάκι, το καλάθι του συμπατριώτη του, του Φελίς, που έγραψε το τελικό 93-89.

Η αλληλουχία των φάσεων στο τελευταίο λεπτό, που έδωσαν το Σούπερ Καπ και τη… ρεβάνς γοήτρου στη Ρεάλ. Ο Ολυμπιακός επέστρεψε φουριόζος από τα αποδυτήρια μετά την ανάπαυλα, είχε πάλι ορισμένα εντυπωσιακά ξεσπάσματα, όχι όμως και την απαιτούμενη διάρκεια.

Ο Εντι Ταβάρες τούτη τη φορά ήταν διαθέσιμος και απέναντι στο «σκιάχτρο» του ισπανικού συλλόγου, ο Χολ δεν έστησε πάρτι στα ριμπάουντ – όπως το σαββατόβραδο με τη Φενερμπαχτσέ. Εγινε το αντίθετο. Οι νικητές κυριάρχησαν ολοκληρωτικά, μαζεύοντας σχεδόν τα διπλάσια αμυντικά (30 έναντι 16), υπερίσχυσαν φυσικά και στους second chance points (16-7), αλλά δεν ήταν μόνο αυτό το πρόβλημα.

Ο Ντόρσεϊ ήταν -ξανά- σκιά του εαυτού του, με 2/9 εντός παιδιάς και υποτονική εικόνα στην άμυνα. Λίγα πράγματα, σταθερά από τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ. Στο καλό του εξάλεπτο, αμέσως μετά το ημίχρονο, μεταμορφώθηκε προς το καλύτερο κι ο Ολυμπιακός. Καθόλου τυχαίο.

Με τους βασικούς του γκαρντ να έχουν στο μεγαλύτερο διάστημα προβληματική εικόνα, ο πρωταθλητής Ευρώπης βρέθηκε πεντάκις στο -10. Καλή η συνήθεια των ανατροπών, διότι με τέτοιες τις περισσότερες φορές διατηρούσε μέχρι πριν από μερικές ώρες το αήττητο μέσα στον Σεπτέμβριο, καλύτερο… να μην του γίνει συνήθεια να κυνηγάει στο σκορ. Για μία φορά, προς το παρόν, δεν του έκατσε.

O αγώνας ξεκίνησε με διαγωνισμό λαθών (8 συνολικά στο πρώτο τετράλεπτο) και στο 22-12 της «Βασίλισσας» η ελληνική ομάδα είχε δεχτεί στον αιφνιδιασμό όσους πόντους είχε βάλει συνολικά η ίδια. Ναι, ήδη δώδεκα… Το δεκάλεπτο έληξε με υπερδιπλάσια ριμπάουντ για την προπορευόμενη ομάδα.

Ταβάρες παρόντος, εν αντιθέσει δηλαδή με τον τελικό του Μαΐου, όπως και Μιλουτίνοφ εκ νέου… απόντος, τα πράγματα ήταν εύλογα δύσκολα στις ρακέτες. Ούτε δημιουργία υπήρχε. Οι Πειραιώτες είχαν τέσσερις ασίστ, ο Καμπάτσο μονάχος πέντε… Είχε όμως λίγο μετά και ο Ταβάρες τρία φάουλ.

Ο Ολυμπιακός το εκμεταλλεύτηκε. Ο Φουρνιέ έφερε instant offense από τον πάγκο, ο Εντιάιγ έφτασε σε χρόνο d/t τα τρία επιθετικά ριμπάουντ. Είχε δώσει και δύο φανταστικές ασίστ ο Σενεγαλέζος, που δεν είναι απλώς ένας αθλητικός πάουερ φόργουορντ.

Κάπως έτσι, το πολλάκις μαδριλένικο +10 έγινε 47-43 στο 20λεπτο. Ο γίγαντας από το Πράσινο Ακρωτήρι είχε +17 στο ομαδικό +/-, εντούτοις δίχως αυτόν τα κόζα άλλαζαν. Εκμεταλλευόταν ο Ολυμπιακός και τα αντίπαλα λάθη, έχοντας πάρει από αυτά 16 πόντους, έναντι επτά που είχαν πάρει οι Ιβηρες.

Κοινώς, στο σετ παιχνίδι υπήρχε πρόβλημα. Στο δεύτερο ημίχρονο ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ μπήκε συγκεντρωμένος. Αφηνιασμένος, καλύτερα. Μικρό σερί χάρη σε αυτόν και προσπέρασμα, ανέβασμα και του Γουόρντ για το 61-56 με τον τελικό στο Αμπου Ντάμπι να έχει γίνει run ‘n’ gun και τον Αμερικανό πόιντ γκαρντ με το βουλγαρικό διαβατήριο να δίνει έτοιμα καλάθια.

Πήγε όμως να το πάρει -κι αυτό- το ματς με την επίθεση ο Ολυμπιακός. Δεν αρκούσε, παρά και την επιστροφή του Βεζένκοφ στις γνωστές σούπερ εμφανίσεις… Η καλή άμυνα (με πίεση στην περιφέρεια, κλεψίματα, εύκολα καλάθια στο τρανζίσιον) διήρκεσε μερικά λεπτά, οι παίκτες του Πέδρο Μαρτίνεθ ξαναπέρασαν μπροστά και δη με δέκα πόντους διαφορά. Ο Φουρνιέ με δύο προσωπικά τρίποντα (τρελά θα λέγαμε για κάποιον άλλο, μα όχι γι’ αυτόν) το γύρισε εκ νέου, το ματς εν τέλει χάθηκε στις λεπτομέρειες.

Πλην Ντόρσεϊ, αναμένεται ακόμα περισσότερο ο Ταϊρίκ Τζόουνς, που έχει το ελαφρυντικό ενός πρόσφατου τραυματισμού και το ντεζαβαντάζ της μη συμμετοχής προσεχώς στις εγχώριες διοργανώσεις (για την μπουνιά του στον Ναν, τιμωρημένος με επτά αγώνες…), άρα και της δυσκολίας εύρεσης αγωνιστικού ρυθμού. Στο «1» η σκιά του Γουόκαπ επιμένει, μα όλα δείχνουν ελεγχόμενα και εντός προγραμματισμού.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News