Εθνική Ελλάδας: Ο Γιοβάνοβιτς είπε την πιο σωστή κουβέντα

Κερδίσαμε τη Σκωτία, την Αγγλία, τη Γερμανία, δόξα τω θεώ τα τελευταία χρόνια έχουμε πανηγυρίσει σπουδαίες και ιστορικές νίκες. Αλλά, το ημερολόγιο έγραφε 2014 όταν για τελευταία φορά πήγαμε σε μεγάλη διοργάνωση.

Από εκείνο το Μουντιάλ έως σήμερα, η Ελλάδα βρέθηκε σε φάση ανοικοδόμησης, έπιασε πάτο, ξανασηκώθηκε, χτυπήθηκε και πληγώθηκε, ανασυντάχθηκε και τώρα πάει για ένα νέο all in, για να πετύχει το στόχο της παρουσίας σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης. Γιατί, κακά τα ψέματα, αυτό είναι που θέλουμε κι αυτό είναι που μας πληγώνει.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στις δηλώσεις του μετά το τέλος του ιστορικού αγώνα με τους Γερμανούς, τόνισε πως άπαντες οφείλουν να διατηρήσουν τις προσδοκίες που γεννούν αποτελέσματα σαν κι αυτά. Είναι σα να είπε “εντάξει, κερδίσαμε τη Γερμανία, αλλά αν δεν πάμε στο Euro, πάλι θα αρχίσει η γκρίνια”. Άδικο έχει;

Για θυμηθείτε τι άκουσε ο ομοσπονδιακός προπονητής όταν δεν καταφέραμε να προκριθούμε στα τελικά του Μουντιάλ. Για θυμηθείτε πόσο μας πόνεσε που σε μία διοργάνωση που πήγε και η “κουτσή Μαρία”, εμείς τη βλέπαμε από την τηλεόραση.

Το πάθημα ήταν χοντρό γιατί και τότε είχαν γεννηθεί τεράστιες προσδοκίες. Τα σπουδαία αποτελέσματα γέννησαν όνειρα, αλλά η προσγείωση ήταν απότομη και άτσαλη. Προκάλεσε ρήγματα, έφερε τριγμούς, ο Γιοβάνοβιτς αποδομήθηκε και η Εθνική… καταστροφολογία έγινε ξανά το αγαπημένο μας σπορ.

Τώρα βρισκόμαστε σε ένα νέο restart. Το Nations League δεν είναι η διοργάνωση που υψώνει το εθνικό μας φρόνημα και ανάθεμα αν ακόμα και σήμερα έχουν καταλάβει άπαντες τι ακριβώς προσφέρει και ποιος ο λόγος της ύπαρξής της. Μας χαρίζει, όμως, στιγμές σαν αυτές στο Άουγκσμπουργκ και ταυτόχρονα μας θυμίζει ότι έχουμε μία χρυσή γενιά ποδοσφαιριστών που θα είναι ποδοσφαιρικά άδικο (και συνάμα έγκλημα) να μη ζήσει επιτέλους μία μεγάλη διοργάνωση.

Ο Γιοβάνοβιτς κάηκε στον χυλό και φυσάει και το γιαούρτι. Ξέρει ότι στην πρώτη στραβή θα αρχίσει πάλι η μουρμούρα. Γιατί τον Κουρμπέλη, γιατί δεν πήρε τον Αθανασίου, όχι πάλι τον Μασούρα και όλα όσα τέλος πάντων συνθέτουν τη μεμψιμοιρία.

Προφανώς δεν είναι άμοιρος ευθυνών που αποτύχαμε να πάμε στο Μουντιάλ, αλλά αυτή τη στιγμή δείχνει πιο ώριμος ως προς τη διαχείριση καταστάσεων και συναισθημάτων και πέραν του ταλέντου, αυτό ίσως παίξει τον μεγαλύτερο ρόλο στο δρόμο προς τα τελικά.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News