Ολυμπιακός: Η περίοδος χάριτος φτάνει στο τέλος της
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ δύσκολα βγαίνει απ’ τα… παπούτσια του, αλλά όταν αποφασίσει να το κάνει δύσκολα υπάρχει μετά δρόμος επιστροφής για όσους χάσουν την εμπιστοσύνη του
Ο Ολυμπιακός πήρε περήφανα την πρόκριση στη φάση των νοκ άουτ του Τσάμπιονς Λιγκ, με τρεις διαδοχικές νίκες κι αφού χρειάστηκε να αλλάξει ισάριθμες ποδοσφαιρικές ενδυμασίες.
Απέναντι στην Καϊράτ, στον αγώνα που έγινε στην Αστανά, το τρίποντο ήρθε με τρόπο επαγγελματικό. Με υπομονή κι ωσότου έρθει η κατάλληλη στιγμή για να καταλήξει η μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα (από υπέροχο τελείωμα του Ζέλσον). Στο Φάληρο, με αντίπαλο τη Λεβερκούζεν, οι «ερυθρόλευκοι» χρειάστηκε να υπερβάλουν εαυτούς για να κάμψουν την αντίσταση μιας -κατά γενική ομολογία- πιο ισχυρής ομάδας, η οποία φιγούραρε στην 8η θέση της σχετικής λίστας της ΟΥΕΦΑ κι υποχώρησε μία θέση μετά το 2-0 στο «κόκκινο κάστρο». Την Τετάρτη, στο Αμστερνταμ, απέναντι σε μία απ’ τις πιο βαριές φανέλες της Ευρώπης, παρότι η τωρινή ομάδα του Αγιαξ δεν έχει την αίγλη και τη δυναμική προηγούμενων χρόνων, οι «ερυθρόλευκοι» δεν έπιασαν σπουδαία απόδοση, αλλά έφτασαν στο τρίποντο πρόκρισης με την εμπειρία και τη μαγκιά τους.
Σε κάθε ένα απ’ αυτά τα παιχνίδια υπήρξε διαφορετική προσέγγιση, αλλά το «πρέπει» ήταν σταθερό. Οταν υπάρχει αυτό το «πρέπει», άλλες ομάδες λυγούν, άλλες ατσαλώνουν. Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία, παρότι είναι κι απ’ τα στοιχεία του DNA του. Πόσοι αλήθεια περίμεναν ότι με μόλις δύο κερδισμένους βαθμούς στις πέντε πρώτες αγωνιστικές κι ισάριθμες ισοπαλίες εντός έδρας, θα μπορούσε να γίνει τόσο μεγάλο comeback κι οι περσινοί νταμπλούχοι να κάνουν ακόμη μία φορά την υπέρβαση.
Η ιστορία, ωστόσο, έχει διδάξει ότι ο Θρύλος είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει όσο υπάρχουν πιθανότητες πάνω στο… τραπέζι. Το απέδειξε πρόπερσι στην ανατροπή του 1-4 απ’ τη Μακάμπι με 1-6 στη ρεβάνς κι όλα όσα ακολούθησαν. Στον τελικό με τη Φιορεντίνα έδειξε χαρακτήρα μέχρι την παράταση για να φτάσει στην κατάκτηση του Κόνφερενς Λιγκ. Στην περσινή πορεία στο Γιουρόπα Λιγκ με την κατάκτηση της 7ης θέσης, ενώ έκανε περίπατο στις εγχώριες διοργανώσεις.
Ακόμη και φέτος, όταν όλα πήγαν ψυχρά, στραβά κι ανάποδα, στα πέντε πρώτα παιχνίδια, με αποκορύφωμα την αναμέτρηση με την Αϊντχόφεν, η οποία ισοφάρισε με γκολ… φάβα στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων.
Απ’ την άλλη πλευρά, ο Βάσκος τεχνικός διαπίστωσε ότι κι η υπομονή με κάποιους παίκτες του έφτασε στα όριά της. Εδωσε ένα τσουβάλι ευκαιρίες απ’ το ξεκίνημα της περιόδου σε ένα δικό του παιδί, τον Ντάνι Γκαρθία, αλλά ως τώρα δεν πήρε πίσω τίποτα. Εκανε το ίδιο με τον πολυδιαφημισμένο Στρεφέτσα, ο οποίος μετράει ως τώρα σε 21 παρουσίες, μόλις ένα γκολ και πέντε ασίστ, τις τρεις στη διοργάνωση του Κυπέλλου.
Μέχρι και ο -εκ των πιο βασικών του απ’ την ημέρα που ανέλαβε- ο Τσικίνιο κάθισε στον πάγκο στη μάχη με τον «Αίαντα», απ’ τη στιγμή που τελευταία το βήμα του είναι μετέωρο.
Απ’ την άλλη πλευρά, βλέπει ότι ο Σιπιόνι, για παράδειγμα, έχει πάρει το μάθημά του και πάει απ’ το καλό στο καλύτερο, με αποτέλεσμα να του δίνει όλο και περισσότερο χρόνο, με τον Αργεντινό μέσο να αρπάζει τη μία ευκαιρία πίσω απ’ την άλλη…