Νίκος Σαρίδης: Από το Κύπελλον... Αστυνομίας Πόλεων, στο Παγκρήτιο
Σημασία έχει να «πιάσει» αυτή τη φορά η αναβίωση, να εξελιχθεί σε θεσμό, να καθιερωθεί στη συλλογική συνείδηση. Μόνον έτσι, άλλωστε, θα έχει πραγματική αξία η σημερινή κούπα, είτε την κατακτήσει ο Ολυμπιακός είτε ο ΟΦΗ.
Τo ποιος θα σηκώσει το απόγευμα στο Παγκρήτιο το Σούπερ Καπ είναι το λιγότερο. Σημασία έχει να «πιάσει» αυτή τη φορά η αναβίωση, να εξελιχθεί σε θεσμό, να καθιερωθεί στη συλλογική συνείδηση. Μόνον έτσι, άλλωστε, θα έχει πραγματική αξία η σημερινή κούπα, είτε την κατακτήσει ο Ολυμπιακός
είτε ο ΟΦΗ.
Κακά τα ψέματα, το Σούπερ Καπ έχει δεινοπαθήσει στην Ελλάδα: απ’ τη χουντική εργαλειοποίηση, όταν το 1970 ο πανίσχυρος τότε γγΑ, Κώστας Ασλανίδης, έβαλε τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό ν’ αντιμετωπίσει
τον Κυπελλούχο Αρη για το «Κύπελλον παιδικής μερίμνης της Αστυνομίας Πόλεων», όπως το ονόμασε, μέχρι τις ατάκτως… ερριμμένες διοργανώσεις στα χρόνια του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
Το 1980, από μία ιδέα του ΠΣΑΤ, διεξήχθη το Ολυμπιακός-Καστοριά, υπό την επίσημη επωνυμία «Κύπελλο Φιλίας κι Αλληλεγγύης», ασχέτως αν κανείς ποτέ δεν το αποκάλεσε έτσι. Ακολούθησαν άλλα επτά ματς έως το 1996 και… παύση. Επανήλθε το 2007 ως Σούπερ Καπ όνομα και πράγμα, με τον αγώνα Ολυμπιακός-ΑΕΛ και ξανά… αγρανάπαυση. Οι λόγοι; Μην τους ψάχνετε. Αλλες φορές τη ματαίωση την επέβαλε ο φόβος επεισοδίων κι άλλες η… απροθυμία. Ωσπου φέτος αποφασίστηκε η επανεκκίνηση. Για πρώτη φορά, δε, το Σούπερ Καπ θα γίνει Ιανουάριο μήνα, κάτι που πάντως δεν είναι σπάνιο στο εξωτερικό, αφού την επόμενη εβδομάδα, λόγου χάριν, διεξάγεται η ισπανική διοργάνωση.
Εννοείται πως πουθενά στις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες της Ευρώπης δεν έχουν κακοποιήσει το Σούπερ Καπ όσο εδώ. Ειδικά στην Αγγλία, τον αντίστοιχο θεσμό, το επονομαζόμενο σήμερα Κομιούνιτι Σιλντ, το διοργανώνουν για περισσότερα από 100 χρόνια, ενώ οι Ισπανοί το δικό τους Σουπερκόπα
το έχουν πάει σε άλλο επίπεδο, πρωτίστως για εμπορικούς λόγους. Συγκεκριμένα, τα τελευταία χρόνια η διοργάνωση έχει μεταφερθεί στην Τζέντα και το φορμάτ προβλέπει συμμετοχή της πρωταθλήτριας ομάδας, της δευτεραθλήτριας και των δύο φιναλίστ του Κόπα ντελ Ρέι. Aν τυχόν ένας σύλλογος έχει περισσότερες από μία ιδιότητες, τότε το καρέ συμπληρώνεται απ’ τον τριταθλητή. Ομοίως και με
το ιταλικό Σουπερκόπα. Πρωταθληματάκι των τεσσάρων, δηλαδή. Μάλιστα, στη Σαουδική
Αραβία φιλοξενείται κι η διοργάνωση των Ιταλών – στην πρωτεύουσα, όμως, στο Ριάντ. Στη
Γερμανία, τέλος, μπορεί το Σούπερ Καπ να μην έχει την παράδοση του εγγλέζικου, καθώς είναι διοργάνωση της τελευταίας τεσσαρακονταετίας, αλλά γίνεται αδιαλείπτως – όχι όπως στην
Ελλάδα.
Εστω και μ’ αυτά τα «σταμάτα-ξεκίνα» του εγχώριου Σούπερ Καπ, πάντως, ο Ολυμπιακός έχει ήδη τα περισσότερα τρόπαια: 4 στον αριθμό, έναντι 3 του Παναθηναϊκού. Θα τα κάνει 5, αν νικήσει τον ΟΦΗ. Δεν είναι λίγα σε σχέση με τον αριθμό των διοργανώσεων. Στην Αγγλία η πολυνίκης Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχει 21 τίτλους, στην Ισπανία η Μπαρτσελόνα 15, στη Γερμανία η Μπάγερν 11 και στην Ιταλία η Γιουβέντους 9. Επιπλέον κίνητρο για τον Ολυμπιακό είναι ότι, ως μείζων πολυαθλητικός σύλλογος που επαίρεται για την πληθώρα των τροπαίων του, θα προσθέσει ακόμη ένα στη βιτρίνα του.
Αντίθετα, αν πανηγυρίσει ο ΟΦΗ, θα γίνει η πρώτη ομάδα εκτός Αττικής που θα κερδίσει το Σούπερ Καπ. Στη Θεσσαλονίκη, βλέπετε, δεν έχει πάει ποτέ το συγκεκριμένο κύπελλο, ούτε καν το… Κύπελλον παιδικής μερίμνης της Αστυνομίας Πόλεων, που το είχε χάσει τότε ο Αρης απ’ τον Παναθηναϊκό. Κίνητρο, επομένως, έχουν και οι Πειραιώτες και οι Κρητικοί. Απλώς, οι μεν έχουν, αντικειμενικά, μεγαλύτερη ποιότητα ως ομάδα, οπότε είναι και το αδιαφιλονίκητο φαβορί. Μένει να δούμε αν θα το αποδείξουν το απόγευμα.