Γιώργος Χελάκης: Κάνοντας επίδειξη δύναμης και αφήνοντας υποσχέσεις
Μια ομάδα που χαίρεται αυτό που κάνει και γι’ αυτό το κάνει τόσο καλά. Ο ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου δεν είναι της έκπληξης.
Δεν χρειάζεται να δεις το σκορ για να καταλάβεις τι συμβαίνει αυτό τον καιρό στον ΠΑΟΚ. Το καταλαβαίνεις από το βλέμμα, από την κίνηση, από τον τρόπο που οι παίκτες συνεννοούνται χωρίς να μιλούν. Και το καταλαβαίνεις – κυρίως – από εκείνες τις μικρές στιγμές που δεν γράφονται στα φύλλα αγώνα.
Οπως η εικόνα από την κάμερα με τον Ζαφείρη και τον Κωνσταντέλια να γελάνε σαν μικρά παιδιά. Χωρίς σκοπιμότητα, χωρίς πόζα. Εκεί συνοψίζεται το κλίμα στον ΠΑΟΚ. Μια ομάδα που χαίρεται αυτό που κάνει και γι’ αυτό το κάνει τόσο καλά.
Ο ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου δεν είναι της έκπληξης. Αυτό που είδαμε στο Αγρίνιο, στο άνετο 3-0 επί του Παναιτωλικού, δεν ήταν εξαίρεση. Hταν επιστροφή στο παιχνίδι που μας έχει συνηθίσει. Δηλαδή στον φυσικό του εαυτό. Στο ποδόσφαιρο μιλάνε συχνά για «ταυτότητα», χωρίς να ξέρουν πάντα τι εννοούν. Ταυτότητα είναι να γνωρίζεις τι ομάδα θα δεις πριν καν γίνει η σέντρα. Να είσαι βέβαιος για το πλάνο, τη συμπεριφορά, τις αρχές.
Ο ΠΑΟΚ αυτό το έχει κατακτήσει. Το είδαμε απέναντι στον Παναθηναϊκό, όπου η διαφορά φιλοσοφίας και δομής ήταν χαώδης. Το ξαναείδαμε με τον Ατρόμητο. Το είδαμε και στο Αγρίνιο. Και περιμένουμε να δούμε αν κι απέναντι στον Ολυμπιακό μπορεί να γίνει το ίδιο.
Οι ποδοσφαιρικές αρχές είναι αδιαπραγμάτευτες. Ελεγχόμενη επιθετικότητα, κυριαρχία μέσα από την κατοχή, πολλές πάσες, κίνηση χωρίς την μπάλα, υπεραριθμίες, τρίγωνα. Τα μπακ να συγκλίνουν στον άξονα, ο χαφ να κατεβαίνει ανάμεσα στα στόπερ στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, ο Κωνσταντέλιας να κινείται από αριστερά σαν ελεύθερος καλλιτέχνης. Και όλα αυτά να λειτουργούν όχι ως «σύστημα», αλλά ως ζωντανός οργανισμός. Oποιος επιμένει να μιλά για εμμονές, απλώς δεν βλέπει το παιχνίδι.
Ο Λουτσέσκου έχει φτιάξει μια ομάδα με ισορροπία και αυτοπεποίθηση. Κάθε παίκτης εξελίσσεται μέσα στο σύνολο και ανεβάζει την αξία του, γιατί ξέρει τι κάνει και γιατί το κάνει. Υπάρχουν περίοδοι που ο ΠΑΟΚ δεν είναι στα καλύτερά του. Δεν είναι αυτή μία από αυτές. Η διακοπή ήρθε την κατάλληλη στιγμή, μετά τον θρίαμβο επί του Παναθηναϊκού.
Οι μπαταρίες γέμισαν, το ρόστερ σχεδόν πλήρης, οι απουσίες μειώθηκαν δραστικά. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Ζαφείρης είναι πολυτέλεια. Παίκτης έντασης και ταχύτητας, που βγάζει την ποιότητά του σε υψηλό ρυθμό.
Μετά τα πρώτα λεπτά προσαρμογής, ο ΠΑΟΚ κυκλοφορούσε την μπάλα απέναντι σε κλειστή άμυνα σαν να την έβρισκε ανοργάνωτη. Με τον «σκύλο» στο κέντρο και μπροστά του τους αρτίστες (Κωνσταντέλια, Τάισον, Ζίβκοβιτς) και τον Γιακουμάκη να κάνει ακόμα και «χαμαλίκι», η ομάδα έχει ανέβει επίπεδο. Παίζει καλά και θεαματικά.
Κερδίζει και μεγάλα ματς, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Φαίνεται πως ξέρει να διαχειρίζεται τις μεγάλες βραδιές και τις ήττες. Κι αυτό, στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, είναι τεράστια υπόθεση.