Ολυμπιακός: «Αδέλφια θα ζείτε για πάντα...»

εδώ και 45 χρόνια, η μεγαλύτερη ελληνική οικογένεια, αυτή του Ολυμπιακού, φορά μαύρα, θυμάται και στέκεται με ταπεινότητα πάνω απ’ το μνημείο των θυμάτων της τραγωδίας της Θύρας 7. Πάνω απ’ την καρδιά του συλλόγου, πάνω απ’ το πρώτο σημείο, στο οποίο τοποθετήθηκε το «λάφυρο» της σπουδαιότερης στιγμής στην Ιστορία του Ολυμπιακού, το τρόπαιο του Κόνφερενς Λιγκ. Ο φετινός Φεβρουάριος είναι διαφορετικός, καθώς έχουν περάσει ελάχιστες ημέρες από μία τραγική υπενθύμιση της ζωής.

Με αφορμή το φευγιό των επτά «αετόπουλων» του ΠΑΟΚ στη Ρουμανία, όλοι οι Ελληνες θυμήθηκαν το «σφίξιμο» στο στήθος για τον θάνατο ανθρώπων που έκαναν αυτό που λάτρευαν περισσότερο στη ζωή τους και τους έκανε να αισθάνονται πάλι παιδιά: ακολουθούσαν την ομάδα τους.

Φέτος, το μνημόσυνο για την τραγωδία της 8ης Φεβρουαρίου του 1981 θα τελεστεί μία μέρα νωρίτερα, σήμερα, ενώ αύριο οι φίλοι του Ολυμπιακού θα τιμήσουν τα αδέλφια τους στον μεγάλο αγώνα κόντρα στον Παναθηναϊκό.

Οπως πάντα, στο μνημόσυνο που θα ξεκινήσει στις 13:30 έξω απ’ το Καραϊσκάκη αναμένεται μεγάλη προσέλευση κόσμου, που θέλει να τιμήσει τους αδικοχαμένους, καθώς κι η παρουσία των περισσότερων τμημάτων της οικογένειας του Ολυμπιακού.

Κάθε χρόνο, η συγκίνηση είναι ειλικρινής κι ο κόσμος συγκεντρώνεται για να φωνάξει τα ονόματα των Αναστάσιου Πιτσόλη (30 ετών), Αντώνη Κουρουπάκη (34 ετών), Βασίλη Μάχα (20 ετών), Γεράσιμου Αμίτση (18 ετών), Γιάννη Διαλυνά (20 ετών), Γιάννη Κανελλόπουλου (18 ετών), Γιάννη Σπηλιόπουλου (19 ετών), Δημήτριου Αδαμόπουλου (41 ετών), Ευστράτιου Λούπου (20 ετών), Ζωγραφούλας Χαϊρατίδου (23 ετών), Ηλία Παναγούλη (17 ετών), Κώστα Καρανικόλα (26 ετών), Κώστα Μπίλα (28 ετών), Κώστα Σκλαβούνη (16 ετών), Μιχάλη Κωστόπουλου (21 ετών), Μιχάλη Μάρκου (27 ετών), Νίκου Φίλου (19 ετών), Παναγιώτη Τουμανίδη (14 ετών), Σπύρου Ανδριώτη (24 ετών), Σπύρου Λεωνιδάκη (18 ετών), Χρήστου Χατζηγεωργίου (34 ετών).

Δεδομένα, η φετινή τελετή μνήμης θα είναι αφιερωμένη και στα παιδιά που χάθηκαν στη Ρουμανία. Αλλωστε, o θάνατος δεν έχει ούτε χρώματα, ούτε οπαδικά πρόσημα.

Οταν φεύγει ένας φίλαθλος «με το κασκόλ στα χέρια», όπως ανέφερε το πανό της Θύρας 7 για τα «αετόπουλα» του ΠΑΟΚ, όποιος αγαπά ένα σήμα που φέρει στην καρδιά, πονά σαν να φεύγει ένας αδελφός του.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News