Μουντιάλ 2026: Οι παλιές καραβάνες των πάγκων

Από τον Αλμπέρτο Σουπίσι, τον πρώτο προπονητή – κατακτητή του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ως τον Βιτόριο Πότσο, τον μοναδικό που το έχει σηκώσει δις, και από τους Ζαγκάλο, Μπεκενμπάουερ και Ντεσάν που το πήραν ως παίκτες και προπονητές, ως τον Βιθέντε Ντελ Μπόσκε που έγινε ο γηραιότερος Πρωταθλητής κόσμου στα (μόλις) 59, οι τεχνικοί έχουν τη δική τους Ιστορία στα Μουντιάλ.

Πρωτοεμφανιζόμενοι, πάλιουρες, θρύλοι, τοπικοί ήρωες, άγνωστοι, όλοι μαζί στη μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου. Σήμερα, η ειδική μνεία γίνεται στις παλιές καραβάνες των μουντιαλικών πάγκων.

Οι γεροντάρες

Ο Ντικ Άντβοκαατ είχε σχέση με τις εθνικές από τα πολύ πρώιμα προπονητικά του χρόνια. 42 ολόκληρα έχουν περάσει από όταν πρωτοκάθισε στον πάγκο της πατρίδας του, πλάι στον Ρίνους Μίχελς, ως βοηθός του. Από την εθνική Ολλανδίας έκανε άλλα τέσσερα περάσματα, το ένα και πάλι ως ασίσταντ, ενώ πήγε και σε δύο Μουντιάλ. Το ‘94 με τους «οράνιε», φτάνοντας ως τα προημιτελικά, και το 2016 με τη Νότια Κορέα, όπου γνώρισε τον αποκλεισμό από τους ομίλους με τέσσερις βαθμούς.

Φέτος, λίγους μήνες πριν κλείσει τα 79, ετοιμάζεται να οδηγήσει τη χώρα του λικέρ και των 150.000 κατοίκων, το εξωτικό Κουρασάο της Καραϊβικής, στο πρώτο του Μουντιάλ.

Ο Χούγκο Μπράος, ο Βέλγος, είχε πολύ μικρότερη σχέση με το ποδόσφαιρο των εθνικών. Ξεκίνησε την πορεία του το ‘88, έκανε πολυετή περάσματα από ομάδες της πατρίδας του και ο δρόμος του τον έβγαλε στις Σέρρες το 2008, πριν τον οδηγήσει σε κάποιον πάγκο αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος. Αυτό συνέβη το 2016 όταν πήγε στο Καμερούν και αποχώρησε έναν χρόνο αργότερα για να κληθεί από τη Νότια Αφρική το 2021. Μια πενταετία αργότερα, πηγαίνει την πλέον πολυπολιτισμική χώρα της ηπείρου της στο πρώτο της Μουντιάλ μετά από εκείνο που διοργάνωσε το 2010. 

Λίγους μήνες νεότερος, ο Μίροσλαβ Κούμπεκ είναι ο γηραιότερος μεταξύ αυτών που οδηγούν στο Μουντιάλ τη δική τους χώρα. Τσέχος στην Τσεχία, ο 74χρονος ανέλαβε για πρώτη φορά πριν από λίγους μήνες την εθνική ως πρώτος, αφού είχε δουλέψει στη χώρα σε πέντε διαφορετικές δεκαετίες και είχε εργαστεί στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα μόνο ως βοηθός και ως τεχνικός της ομάδας νέων.

Πολύ διαφορετική η κατάσταση με τον 73χρονο Κάρλος Κεϊρόζ, που είναι… επαγγελματίας Ομοσπονδιακός. Το 1984 προπόνησε την Κ19 της πατρίδας του, της Πορτογαλίας, και ξεκίνησε μια καριέρα σε χώρες όπως τα ΗΑΕ, η Σαουδική Αραβία, η Νότια Αφρική, φυσικά η Πορτογαλία, το Ιράν, η Κολομβία, η Αίγυπτος, το Ιράν, το Κατάρ, το Ομάν και πια η Γκάνα. Μουντιάλ Νο.5, παρακαλώ!

Οι ελέφαντες στο δωμάτιο

Η μέρα που ο Κάρλο Αντσελότι ανακοινώθηκε από την ομοσπονδία της Βραζιλίας ήταν ουσιαστικά ένας σταθμός: η μέρα που μέχρι κι οι τελευταίοι άπιστοι κατάλαβαν πως πλέον δεν υπάρχει ποδόσφαιρο στον αυτόματο, αλλά πως απαιτείται τεχνική κατεύθυνση και προσωπικότητα στον πάγκο. 

Μετά από πέντε Τσάμπιονς Λιγκ, πρωταθλήματα παντού στην Ευρώπη κι ένα βιογραφικό που δε μοιάζει με κανένα άλλο, ο Δον με το σηκωμένο φρύδι ετοιμάζεται για το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο της προπονητικής του καριέρας. Ο στόχος του, καθόλου ταπεινός. Να επαναφέρει τη Σελεσάο στην κορυφή του κόσμου μετά από 24 χρόνια και να γίνει ο πρώτος προπονητής που κατακτά το Μουντιάλ με άλλη χώρα από αυτή της καταγωγής του.

Τρέλανέ τους

Όσα χρόνια έχει να το σηκώσει η Βραζιλία, άλλα τόσα έχει και να πάει σε Μουντιάλ ο Μαρσέλο Μπιέλσα. Ο «Λόκο» των Λάτιν πάγκων είχε αποκλειστεί με την Αργεντινή από τους ομίλους το 2002, ενώ το 2010 έφτασε ως τα νοκ άουτ με τη Χιλή. 

Από το 2023 δημιουργεί Ιστορίες με την Ουρουγουάη, τον παππού των Μουντιάλ, κι είναι σαν το ποδόσφαιρο να του χρωστά μια μεγάλη πορεία με ένα τόσο συμπαθές ποδοσφαιρικό έθνος. Τώρα, στα 70 του!

Μετά τον Μακρόν…

Πια μετράει 13 χρόνια στην τεχνική ηγεσία της εθνικής Γαλλίας. Μέσα σε αυτά έχει κατακτήσει ένα Μουντιάλ, έχει πάει σε τελικό, έχει φτάσει ως την πηγή σε Euro και γενικά χειρίζεται μια από τις πιο σταθερά τρομακτικές εθνικές της εποχής. 

Ο Ντιντιέ Ντεσάν είναι έτοιμος να κλείσει το κεφάλαιο «τρικολόρ», με τον Ζινεντίν Ζιντάν να περιμένει υπομονετικά στη γωνία, και θέλει να το κάνει με θρίαμβο. Έχει το ρόστερ και μπορεί να δέχεται κριτική για τον τρόπο παιχνιδιού του, όμως αποδεδειγμένα έχει και τον τρόπο. 

Ψάχνοντας μια μεγάλη παράσταση

Υποτιμήθηκε στα δύσκολα χρόνια της Μπαρτσελόνα. Μέτρησε αποτυχίες και με τους Οράνιε, άρα θέλει όσο κανένας να πετύχει με τους καταραμένους της Ευρώπης. Ο Ρόναλντ Κούμαν, στα 63 του, πηγαίνει για πρώτη φορά στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό ραντεβού.

Δεν έχει κανέναν Κρόιφ, κανέναν Νέσκενς, κανέναν Χούλιτ, κανέναν Φαν Μπάστεν, ούτε Ρόμπεν και Φαν Πέρσι, όμως πάνε μόνο τέσσερα χρόνια όταν με τον ίδιο κορμό, ο δάσκαλός του, Λουίς Φαν Χάαλ έφτασε μια ανάσα απ’ το να αποκλείσει τη μετέπειτα πρωταθλήτρια κόσμου.

Βγαίνει τρίτο… κλάσικ;

Το ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν οι επιτυχημένοι μουσικοί καλείται να απαντήσει και ο Ζλάτκο Ντάλιτς στην Αμερική. Ο έμπειρος τεχνικός κλείνει 9ετία στον πάγκο της εθνικής Κροατίας και μετρά μια δεύτερη και μια τρίτη θέση σε Μουντιάλ. Φέτος, θα συνεργαστεί για μια τελευταία φορά με τον Λούκα Μόντριτς, που είναι πολύ μεγάλος σε ηλικία μεν, αλλά πολύ… ζεστός. 

Η Κροατία δεν έχει κακό υλικό κι αν κάνει πορεία πια δε θα είναι έκπληξη. Ιδιαίτερα όταν στον πάγκο παραμένει ο απόλυτος… εκλέκτορας της χώρας.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News