Αντώνης Καρπετόπουλος: Πόσο μακριά μπορούν να πάνε οι γηπεδούχοι στο Μουντιάλ 2026

Στο ξεκίνημα της δεύτερης αγωνιστικής του Μουντιάλ θα έχουμε μία απάντηση στην ερώτηση πόσο μακριά μπορούν να πάνε οι γηπεδούχοι, που αυτή τη φορά είναι τρεις. Το να προχωρήσει ο γηπεδούχος είναι καλό για μία διοργάνωση, αλλά δεν σημαίνει ότι αν δεν τα καταφέρει θα υπάρξει κάποια καταστροφή. Oι καιροί που για να υπάρχει ενδιαφέρον σε μία διοργανώτρια χώρα για το Μουντιάλ έπρεπε να προχωρεί η εθνική της ομάδα πέρασαν ανεπιστρεπτί.

Στη συγκεκριμένη διοργάνωση κι οι τρεις γηπεδούχοι έχουν μεγάλα όνειρα: οι Μεξικανοί θέλουν να φτάσουν σε έναν ημιτελικό. Οι Αμερικανοί δηλώνουν έτοιμοι για κάτι σπουδαίο. Κι οι Καναδοί πιστεύουν  πως μία πρόκριση έστω στους «32» θα βοηθήσει ώστε να υπάρξει ακόμα πιο μεγάλο ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο στη χώρα τους.

Αύριο τα χαράματα το Μεξικό αγωνίζεται με τη Νότιο Κορέα: στην πρεμιέρα τους κέρδισαν κι οι δυο, οι πρώτοι τη Νότιο Αφρική κι οι δεύτεροι τους Τσέχους. Λίγο πιο νωρίς ο Καναδάς θα αγωνιστεί με το Κατάρ: κι οι δύο έρχονται από ισοπαλίες – Καναδάς με τη Βοσνία και το Κατάρ με την Ελβετία. Αύριο
οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν τους σκληρούς Αυστραλούς: κέρδισαν στην πρεμιέρα τους την Παραγουάη, αλλά κι η Αυστραλία τα κατάφερε με τους Τούρκους.

Πολύ

Απ’ τον Καναδά στο πρώτο ματς έλειψε πάρα πολύ ο Ντέιβις. Ο δεξιός μπακ της Μπάγερν είναι σαφώς ο πιο προικισμένος παίκτης της μαχητικής και συμπαθητικής αυτής ομάδας. Του έλειψε επίσης ένας σέντερ
φορ. Οταν πέρασε στο γήπεδο ένας τέτοιος, ο Λάριν, ο Καναδάς βρήκε τουλάχιστον ένα σημείο αναφοράς στην επίθεσή του: να σημειώσω ότι τον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή τον έχουν προτείνει  κατά καιρούς σε όλες τις ελληνικές ομάδες! Τι άλλο έλειψε στον Καναδά στην πρεμιέρα; Ενας ηγέτης. Το είδος του ποδοσφαιριστή που μπορεί να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και -με πρωτοβουλίες- να κάνει αυτό το κάτι παραπάνω που στο Παγκόσμιο Κύπελλο είναι απαραίτητο.

Χιμένες

Εναν τέτοιον ποδοσφαιριστή τον έχουν οι Μεξικανοί. Ομολογώ ότι δεν περίμενα πως θα έβλεπα σε ρόλο πρωταγωνιστή τον Ραούλ Χιμένες στα 35 του. Τα καλύτερά του χρόνια μου φαινόταν ότι ανήκουν στο παρελθόν και δεν περίμενα ότι θα ήταν βασικός. Αλλά ο Αγκίρε είναι ένας προπονητής που αγαπάει τους έμπειρους παίκτες και κυρίως θέλει έναν σέντερ φορ, που να δουλεύει πολύ για τους υπόλοιπους: αυτό έκανε ο Χιμένες στο πρώτο ματς. Το άλλο μεγάλο «όπλο» του Μεξικού είναι το υψόμετρο. Οι Μεξικανοί  είναι πολύ συνηθισμένοι ν’ αγωνίζονται σ’ αυτή την παράξενη συνθήκη, η οποία πάντως δεν δημιούργησε μεγάλα προβλήματα στους Νοτιοκορεάτες στη δική τους πρεμιέρα. Στην Γκουανταλαχάρα ο Χουάνγκ έδωσε ρεσιτάλ κουμαντάροντας την ομάδα, αλλά και σκοράροντας το κρίσιμο γκολ της  ισοφάρισης κι όλοι οι υπόλοιποι έτρεξαν. Βέβαια, αν το ματς δεν γινόταν στο υψόμετρο ίσως να έτρεχαν περισσότερο: κανείς δεν το ξέρει. Το Μεξικό-Νότιος Κορέα υπόσχεται πολλά διότι κι οι δύο ομάδες έχουν
φιλοδοξίες κι έδειξαν ότι έχουν και τρόπους – κυρίως για να φτάνουν στο γκολ. Οπως έχουμε καταλάβει μέχρι τώρα, όποιος στη διοργάνωση αυτή αυτό μπορεί να το κάνει με σχετική ευκολία παίρνει το αποτέλεσμα που θέλει. Αλλά κανείς δεν σου χαρίζει τίποτα.

Ποτσετίνο

Οι Αμερικανοί μού άρεσαν πάρα πολύ στο πρώτο παιχνίδι τους. Ο Ποτσετίνο έχει φτιάξει μία ομάδα απ’ τις δικές του. Εχει έναν ηγέτη στην επίθεση, τον Πούλισικ, έχει μέσους, όπως ο Τίλμαν κι ο Ανταμς, που
μπορούν να τρέξουν Μαραθώνιο, έχει τον ΜακΚίνεϊ, που μπορεί να αγωνίζεται και ως μέσος και ως δεύτερος επιθετικός κι έχει φυσικά κι έναν αξιόπιστο σέντερ φορ: ο Μπαλογκούν στη Γαλλία με τη Μονακό έχει κάνει θραύση. Ποιο μπορεί να είναι το πρόβλημα των Αμερικανών; Οι μεγάλες απαιτήσεις για διάκριση, που υπάρχουν απ’ την ομοσπονδία τους, απ’ το ΜLS, αλλά και απ’ τον ίδιο τον Τραμπ. O Ποτσετίνο κατάλαβε ότι θα έχει και πίεση ήδη απ’ τη στιγμή που έκανε τις κλήσεις. Μετά τη νίκη κόντρα στην Παραγουάη, στην πρεμιέρα, αποκάλυψε ότι τον φώναξαν μετά το τέλος του ματς για να μιλήσει με κάποιον στο τηλέφωνο: ήταν ο πρόεδρος Τραμπ. Οπως είπε δεν του έδωσε συγχαρητήρια για τη νίκη, αλλά του υπενθύμισε ότι αυτή είναι η πρώτη νίκη απ’ τις πολλές που η ομάδα του πρέπει να κάνει για να πετύχει κάτι σπουδαίο. Το ματς με την Αυστραλία θα είναι μία αληθινή άσκηση. Οι Αμερικανοί θ’ αντιμετωπίσουν μία πραγματικά πολύ κλειστή άμυνα. Αυτό το πρόβλημα μπορεί να το έχουν μπροστά
τους και στη συνέχεια, αν καταφέρουν να προκριθούν.

Δύο

Το πρόγραμμα έχει σήμερα και δύο ακόμα παιχνίδια. Για τον πρώτο όμιλο η Τσεχία, που έχασε στην πρεμιέρα απ’ τη Νότιο Κορέα αντιμετωπίζει τους «μπαφάνα μπαφάνα» παίζοντας τα… ρέστα της. Για τον δεύτερο όμιλο η Ελβετία περιμένει τη Βοσνία: έχουν από έναν βαθμό κι οι δύο. Αν οι Ελβετοί είναι καλύτεροι, κανείς δεν μπορεί να ξεγράψει τους Βόσνιους. Ειδικά σε ένα παιχνίδι που μπορεί να κάνουν αυτό που ξέρουν καλά, δηλαδή να παίξουν άμυνα κι αντεπιθέσεις.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News