Νίκος Σαρίδης: Οι πεινασμένοι της μπάλας
Για να τσιτάρουμε κι ολίγον Εδουάρδο Γκαλεάνο: «Το ποδόσφαιρο, όπως και το τάνγκο, αναπτύχθηκε στις φτωχογειτονιές».
Για να υπομείνει κάποιος παιχνίδι Παγκοσμίου Κυπέλλου μεταξύ Νοτίου Αφρικής και Καναδά, χωρίς να μπει στον πειρασμό να παίξει έστω και λίγο με το τηλεκοντρόλ, ένα απ’ τα δύο πρέπει να συμβαίνει: Ή να είναι… Πανσερραϊκός και να πιστεύει ότι, μετά από εκείνον τον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού -επί ημερών Χενκ τεν Κάτε- απ’ το Κύπελλο, το 2009, ο Βέλγος Ούγκο Μπρος τούς έχει όλους για κολατσιό, και τον Ντέιβιντ Κόπερφιλντ και τον Χάρι Χουντίνι, πόσω μάλλον αυτόν τον Τζέσι Μαρς, τον προπονητή του Καναδά. Ή να είναι φαν της Σαρλίζ Θερόν και να ευελπιστεί ότι, λόγω της διεξαγωγής του αγώνα στο Λος Αντζελες, θα παρευρίσκεται στο γήπεδο η Νοτιοαφρικανή ηθοποιός και κάποια στιγμή, πού θα πάει, ο σκηνοθέτης θα τη δείξει, όπως είχε κάνει π.χ. με τον Τζέραρντ Μπάτλερ σε παιχνίδι της Σκωτίας.
Η πραγματικότητα, βέβαια, τους συνέτριψε αυτούς τους πόθους. Η Νότιος Αφρική του 74χρονου Μπρος υπέκυψε στις καθυστερήσεις, ενώ η Θερόν μάλλον δεν πήγε στο γήπεδο ή -και να εμφανίστηκε- να προτίμησε ο σκηνοθέτης να προβάλει την παρούσα Τζέσικα Αλμπα (ιδέα δεν έχω τι γύρευε εκεί). Πάντως, όσοι αφιερώσαμε χρόνο για το συγκεκριμένο ματς, επαληθεύσαμε κάποια πράγματα. Το ένα είναι ότι της Νοτίου Αφρικής και πολύ της ήταν που έφτασε μέχρι εδώ. Επειδή είχα την… ατυχία να τη δω και σε ακόμη δυο ματς, στη μεν πρεμιέρα οι Μεξικανοί τη νίκησαν «σβηστά» 2-0, ενώ στον δεύτερο αγώνα οι Τσέχοι προηγήθηκαν νωρίς κι επαναπαύτηκαν στο 1-0, για να ισοφαριστούν προς το τέλος απ’ τους φαινομενικά
ακίνδυνους «Μπαφάνα Μπαφάνα», από ένα πέναλτι (σουτ σε χέρι). Αντίθετα, έχασα τη μοναδική νίκη της Νοτίου Αφρικής, επί των Νοτιοκορεατών.
Το άλλο που επαληθεύτηκε είναι ότι το ποδόσφαιρο θέλει φτώχεια.
Για να τσιτάρουμε κι ολίγον Εδουάρδο Γκαλεάνο: «Το ποδόσφαιρο, όπως και το τάνγκο, αναπτύχθηκε στις φτωχογειτονιές». Ο Πελέ έκανε ως παιδί τον λουστράκο· ο Μαραντόνα μεγάλωσε σε παραγκούπολη· ο Ριβάλντο έχασε τα δόντια του απ’ τον υποσιτισμό· ο Κριστιάνο Ρονάλντο είχε αλκοολικό μπαμπά· ο Κρόιφ έμεινε ορφανός στα 12 κι η μαμά του εργαζόταν ως καθαρίστρια στον Αγιαξ· ο Γκαρίντσα πήγε μέχρι Β’ Δημοτικού· ο Ιμπραΐμοβιτς γεννήθηκε στο Ρόζενγκαρντ, μία περιοχή με μεγάλη εγκληματικότητα κι ο ίδιος ήταν ένας φτωχοδιάβολος που έκλεβε ποδήλατα, ο Εμπαπέ κι ο Ανρί υπήρξαν παιδιά των παρισινών προαστείων· ο Λουίς Σουάρες ήταν ένα απ’ τα επτά παιδιά μιας πάμπτωχης οικογένειας· ο Μανέ γεννήθηκε σ’ ένα απομακρυσμένο χωριό της Σενεγάλης· ο Βινίσιους πέρασε τα παιδικά του χρόνια σε μία φαβέλα με τη γιαγιά του, τη μητέρα του και τ’ αδέλφια του· του Τζάκα οι Κοσοβάροι γονείς δούλευαν από ήλιο σε ήλιο για να τα φέρουν βόλτα στην Ελβετία.
Ων ουκ έστιν αριθμός σταρ που προήλθαν απ’ τις… λάσπες. Γι’ αυτό κι απ’ τους 25 παίκτες της Νοτίου Αφρικής σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο οι 24 ήταν μαύροι. Ο μοναδικός λευκός, ένας αριστερός μπακ ονόματι Μπράντλεϊ Κρος, δεν χρησιμοποιήθηκε ούτε λεπτό. Σε μία χώρα όπου, παρά την κατάργηση του απαρτχάιντ, κυριαρχούν τεράστιες κοινωνικές κι οικονομικές ανισότητες, ποιοι θα παίξουν ανυπόδητοι μπάλα στους δρόμους; Οι απόγονοι των Μπόερς; Οχι βέβαια. Απλώς, σε σχέση με άλλες αφρικανικές χώρες η τωρινή γενιά των «Μπαφάνα Μπαφάνα» είναι ποιοτικά αδιάφορη. Γι’ αυτό κι οι περισσότεροι παίζουν στο εγχώριο πρωτάθλημα, στους Ορλάντο Πάιρετς και στους Μαμελόντι Σαντάουνς. Περισσότερο Μουντιάλ, αύριο…