Ο Χουάν Ραμόν Ρότσα στο sportday.gr: «Το Αργεντινή – Αγγλία θα είναι ένας πόλεμος χωρίς όπλα!»

Συνέντευξη στον Λευτέρη Παπαβασιλείου

Αργεντινή – Αγγλία… μια εφ’ όρου ζωής αντιπαλότητα. Όχι τόσο για τους Άγγλους, αλλά κυρίως για τον λαό της Αργεντινής. Μια έχθρα η οποία ξεκινάει περίπου το 1800 και την εισβολή των Ευρωπαίων στη χώρα της Λατινικής Αμερικής. Μια έχθρα η οποία συνεχίστηκε και σημαδεύτηκε πιο έντονα από τον πόλεμο στα νησιά Φώκλαντ (450χλμ από τις ακτές της Αργεντινής) τον Απρίλιο του 1982.

Η Αργεντινή πήρε εκδίκηση για το γεγονός εκείνο εντός των ποδοσφαιρικών γηπέδων, όταν και στο Μουντιάλ του 1986 στο Μεξικό, βρήκε απέναντί της στα ημιτελικά την Αγγλία. Εκεί ο Ντιέγκο Μαραντόνα το πήρε προσωπικά, σκόραρε με τον πιο άδικο και τον πιο εντυπωσιακό τρόπο και χάρισε χαμόγελα χαράς στον ταλαιπωρημένο λαό της χώρας του.

Για αυτά και άλλα πολλά που αφορούν τον ημιτελικό της Αργεντινής με την Αγγλία, ο Χουάν Ραμόν Ρότσα, παλαίμαχος Αργεντίνος ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, μίλησε στο sportday.gr και τον Λευτέρη Παπαβασιλείου, κάνοντας μια αναλυτική εξιστόρηση των γεγονότων.

Μια εφ’ όρου ζωής αντιπαλότητα

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού μίλησε αρχικά για την αντιπαλότητα των δύο χωρών, ανατρέχοντας σε ιστορικά γεγονότα, όπως την εισβολή των Άγγλων στην Αργεντινή κοντά στο 1800 και στην επανάσταση των ντόπιων όπου έγινε λίγα χρόνια αργότερα για να ανακαταλάβουν την πατρίδα τους.

-Μιλήστε μας αρχικά για την αντιπαλότητα των δύο χωρών.

«Με την Αγγλία έχουμε μια προϊστορία, με πιο πολυσυζητημένο γεγονός την κατάκτηση των Φώκλαντ. Ήταν ένας τρελός πόλεμος που δυστυχώς κόστισε τη ζωή πολλών νεαρών Αργεντινών παιδιών ηλικίας 18 χρονών, τα οποία δεν είχαν προλάβει να κάνουν καν εκπαίδευση. Μάλιστα ένας τότε ποδοσφαιριστής ομάδας του Μπουένος Άιρες όπου ήταν στον πόλεμο των Φώκλαντ ανέφερε πρόσφατα πως, εάν σκοτωθήκανε 2.000 παιδιά στα νησιά, μετά οι αυτοκτονίες στην Αργεντινή ήταν ίσες με τους νεκρούς. Όλα αυτά και ιδιαίτερα το περιστατικό στα Φώκλαντ άφησαν ένα πολύ μεγάλο τραύμα και μια αντιπαλότητα που κρατάει μέχρι και σήμερα. Και το 1986 στο Μεξικό ο Ντιέγκο (Μαραντόνα) το πήρε προσωπικά. Επίσης, στην Αργεντινή θεωρούν πάρα πολύ σημαντικό αυτό που έγινε στα Φώκλαντ, ενώ στην Αγγλία δεν τους ενδιαφέρει και πολύ και αυτό επειδή αυτή η χώρα μπλέχτηκε σε πάρα πολλούς πολέμους, το θεωρούν κάτι ασήμαντο. Μιλάω για τους απλούς πολίτες της Αγγλίας. Στην Αργεντινή μικρά παιδία γνωρίζουν την ιστορία».

-Ποια είναι η γνώμη των Αργεντινών για την Αγγλία και τον λαό της ;

«Οι Αργεντινοί αποκαλούν τους Άγγλους “πειρατές”, τους θεωρούν εχθρούς τους. Ο τωρινός πρόεδρος της χώρας μας έχει στο γραφείο του εικόνα της Μάργκαρετ Θάτσερ, η οποία ήταν πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου κατά τη διάρκεια του πολέμου στα Φώκλαντ. Αυτό είναι μια βρισιά για τον λαό της Αργεντινής. Στην Αγγλία υπάρχει κόσμος που δε γνωρίζει για τον πόλεμο στα Φώκλαντ. Στην Αργεντινή το θεωρούν ένα πολύ μελανό σημείο της ιστορίας».

Ένας πόλεμος χωρίς όπλα

-Τι περιμένετε από τον αγώνα την Τετάρτη (15/7) ;

«Είναι ένα παιχνίδι το οποίο το περιμένει κατά κύριο λόγο ο κόσμος της Αργεντινής, διότι σε ανθρώπους της ηλικίας μου πιο πολύ, οι αναμνήσεις από τα όσα συνέβησαν στα Φώκλαντ έχουν μείνει ζωντανές στο δέρμα τους.

Από εκεί και πέρα υπάρχει το ποδόσφαιρο όπου είναι μια μάχη που δίνεις χωρίς όπλα. Αν και υπάρχει ακόμη η κόντρα, το περίεργο είναι πως βλέπουμε πολλούς Αργεντινούς ποδοσφαιριστές να αγωνίζονται στο αγγλικό πρωτάθλημα.

Το παιχνίδι θα είναι όπως κάθε Αργεντινή – Αγγλία, δηλαδή πόλεμος εντός του γηπέδου. Μάχες όπως εκείνες του Σιμεόνε με τον Μπέκαμ, του Σκαλόνι με τον Μπέκαμ πάλι και άλλα παραδείγματα. Το περίφημο παιχνίδι του ’86 στο Μεξικό είχε πολλά σκληρά μαρκαρίσματα και από τις δύο πλευρές.

Είδα πριν λίγες ημέρες πως ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Λιονέλ Σκαλόνι για το παιχνίδι κόντρα στην Αγγλία. Ο Σκαλόνι κατάλαβε αμέσως το πνεύμα της ερώτησης και απάντησε πως δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Βέβαια, αυτό το είπε προς τα έξω. Στα αποδυτήρια φαντάζομαι πως θα τους πει αυτό που έλεγε ο Ντιέγκο, δηλαδή αυτοί ήρθαν, σκότωσαν τα παιδιά μας και τους συμπατριώτες μας και πως θα πρέπει να τα καταφέρουν και αυτοί όπως ο Μαραντόνα».

-Αν ήσασταν στη θέση του Σκαλόνι τι θα λέγατε στους παίκτες πριν τον αγώνα ;

«Αυτό που έλεγε ο Ντιέγκο. Σ’ αυτό το παιχνίδι παίζει πολύ σημαντικό ρόλο η ψυχολογία. Δε γίνεται να παίξεις κόντρα στους Άγγλους χωρίς ψυχολογία. Στην Αργεντινή υπάρχουν 45 εκατομμύρια άνθρωποι που περιμένουν ένα χαμόγελο μετά τον αγώνα. Ειδικά στον συγκεκριμένο. Κερδίσαμε την Αίγυπτο, την Ελβετία, κινδυνέψαμε από το Πράσινο Ακρωτήρι… και τί έγινε ; Δύο είναι οι αντίπαλοι της Αργεντινής. Η Βραζιλία που είναι καθαρά ποδοσφαιρικός ο ανταγωνισμός και η Αγγλία για όλα όσα έχουν γίνει στο παρελθόν».

Η «Scaloneta» και ο μύθος του Μέσι

-Πως βλέπεται το μέχρι τώρα έργο του Σκαλόνι στην εθνική Αργεντινής ;

«Ο Σκαλόνι ανέλαβε το 2018 και το 99,9% των ανθρώπων που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο στην Αργεντινή ήταν εναντίον του. Δημοσιογράφοι στη τηλεόραση και στο ραδιόφωνο έκαναν ακραίες δηλώσεις για τον Σκαλόνι, αλλά μετέπειτα ζήτησαν συγγνώμη γονατιστοί. Κανείς δεν περίμενε να καταφέρει ό,τι κατάφερε ο Σκαλόνι και μάλιστα αθόρυβα. Κατάφερε με τον τρόπο του λέγοντας πως δουλεύει με ανθρώπους και όχι με ποδοσφαιριστές, να κάνει την Αργεντινή να είναι και πάλι πρωταγωνίστρια, κατακτώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο, δύο Κόπα Αμέρικα, το Finalissima και οδηγώντας την στο No1 της κατάταξης της FIFA. Πριν ξεκινήσει τη θητεία του είχαν δώσει στην εθνική ομάδα το παρατσούκλι «La Scaloneta», το οποίο ήταν ειρωνικό στην αρχή, αλλά μετά έμεινε σαν slogan. Πάντως, κινήθηκε έξυπνα φέρνοντας δίπλα του τον Αϊμάρ, τον Αγιάλα και τον Σάμουελ και έφτιαξε ένα προπονητικό τιμ το οποίο ναι μεν είναι αθόρυβο, αλλά και οι τρεις είναι πολύ έμπειροι μιας και έχουν αγωνιστεί στο υψηλότερο επίπεδο. Ο Σκαλόνι είναι ο πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία της Αργεντινής».

Για τον Μέσι: «Ό,τι και να πω για τον Μέσι είναι λίγο. Καταφέρνει εδώ και 20 χρόνια να είναι ο κορυφαίος. Σίγουρα δεν είναι αυτός που ήταν στο προηγούμενο Μουντιάλ, αλλά μόνο η παρουσία του δίνει μια σιγουριά όταν φτάνει η μπάλα στα πόδια του. Θα είναι η πρώτη φορά που θα παίξει εναντίον της Αγγλίας. Θα είναι σημαδιακό για εκείνον και θα έχει πολύ μεγάλο κίνητρο, γιατί σ’ ένα παρόμοιο παιχνίδι που έγινε πριν 40 χρόνια, ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που ανέδειξε η Αργεντινή, κατά τη γνώμη μου, ο Ντιέγκο Μαραντόνα, έκανε ό,τι έκανε και στη συνέχεια κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο Μέσι είναι ένα φαινόμενο, είναι ο πιο διάσημος άνθρωπος στη Γη. Μια εκπομπή στην Αργεντινή έδειχνε χαιρετισμούς σε εκείνον από όλες τις άκρες της Γης, Μογγολία, Τανζανία… όλοι έλεγαν το όνομα του Μέσι».

Για την εικόνα της Αργεντινής στη φετινή διοργάνωση: «Δεν είναι τόσο καλή όσο στο προηγούμενο Μουντιάλ, αλλά έχει τον τρόπο με την εμπειρία και την ποιότητα που διαθέτει να παλέψει τα παιχνίδια πάρα πολύ δυνατά, αποδεικνύοντας πως δεν υπάρχουν χαμένα παιχνίδια μέχρι να σφυρίξει ο διαιτητής. Τώρα με την Αγγλία είναι κάτι διαφορετικό. Η Αγγλία δε θα παίξει κόντρα σε κάποια άλλη χώρα, θα παίξει με την Αργεντινή. Είναι άλλο να βλέπεις μπροστά σου τη Νορβηγία ή το Μεξικό και άλλο την Αργεντινή. Και μάλιστα τυχαίνει να αντιμετωπίσουν την Αργεντινή που θα φοράει τη φανέλα του χρώματος με την οποία έπαιξε ο Ντιέγκο το ’86. Η Αργεντινή θα πρέπει να ανεβάσει την απόδοσή της και η απόδοσή της θα ανέβει μόνο και μόνο από τον αντίπαλο. Περιμένουμε πολλά από τους παίκτες και από τον Μέσι να βγάλει λαγό από το καπέλο. Τώρα, και να μην προκριθεί η Αργεντινή, ο κόσμος δε θα πει κάτι γιατί είναι ένα σύνολο, μια παρέα που τα έχει κερδίσει όλα. Είναι οι μοναδικοί άνθρωποι που μπορούν να φέρουν λίγο χαμόγελο στον λαό της Αργεντινής, μια χώρα που έχει συνηθίσει να δοκιμάζεται συνέχεια. Φέτος, η Αργεντινή ήταν κοντά στον αποκλεισμό τρεις φορές, συνήλθε και τα κατάφερε. Έτσι είναι και η ζωή στον λαό της Αργεντινής. Περνάει από πολλές δοκιμασίες, από πολλές χούντες, από πολλές οικονομικές κρίσεις, κι όμως τα καταφέρνει. Αυτή είναι η ιδιοσυγκρασία του λαού της. Αν δεν υποφέρουν, δε μπορούν να έχουν επιτυχία».

-Ποια χώρα θεωρείται είναι το φαβορί για την κατάκτηση ;

«Κοίταξε, φαβορί δεν υπάρχουν. Αν το πάμε ιστορικά η Αγγλία είναι η χειρότερη ομάδα. Κέρδισε ένα Μουντιάλ το 1966 και τίποτα παραπάνω. Ισπανία και Γαλλία έχουν κατακτήσει περισσότερους τίτλους, Μουντιάλ και Euro. Σαν ποιότητα καλύτερες είναι οι δύο του άλλου ημιτελικού, αλλά όταν θα παίξουν κόντρα στην Αγγλία ή την Αργεντινή θα μιλήσουμε αλλιώς. Είναι από τις μόνες φορές που δίκαια είναι στα ημιτελικά οι τέσσερις καλύτερες ομάδες αυτή την εποχή, βάσει τη θέση τους στη FIFA. Τώρα, αν το κατακτήσει και πάλι η Αργεντινή, δε ξέρω πως θα βρουν τον τρόπο για να χωρέσει τόσο κόσμο το Μπουένος Άιρες. Αν πουν για παράδειγμα να μην πάει το αεροπλάνο στο Μπουένος Άιρες και πάει στο χωριό μου, πιστεύω 40 εκατομμύρια κόσμος θα πήγαινε να τους υποδεχτεί».  

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News