Ολυμπιακός: Αν θέλεις να μάθεις γιατί παίρνει τα πρωταθλήματα, ρώτα τον Μαντί…
![](https://sportday.gr/images/2022/08/31/mady-960x599.jpg)
Μια φράση του αποχαιρετισμού του Μαντί Καμαρά στην οικογένεια του Ολυμπιακού, εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο γιατί οι «ερυθρόλευκοι» κυριαρχούν τα τελευταία χρόνια στο ελληνικό ποδόσφαιρο!
Υπάρχουν κάποια πρωϊνά, που ειλικρινά… τρώγονται τα δάχτυλά μου να απαντήσω σε όσα απίθανα διαβάζω δεξιά κι αριστερά, αλλά μετά από λίγη ώρα κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και απλά… σκάω στα γέλια:
«Καλά ρε, είσαι σοβαρός; Θα κάτσεις να ασχοληθείς σοβαρά με πράγματα που στερούνται σοβαρότητας;» μου λέει η αντανάκλαση στον καθρέφτη μου και τις κλείνω καταφατικά το μάτι: «Έχεις δίκιο αδελφέ»…
Σκεφτείτε αλήθεια την… παράνοια που ζούμε από το βράδυ της Κυριακής: Ένα ολόκληρο σύστημα να προσπαθεί να σας πείσει (θεωρώντας, προφανώς, ότι απευθύνεται σε πρόβατα και όχι σε νοήμονες ανθρώπους) ότι και στο φετινό πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός ελέγχει τη διαιτησία και άρχισε να ευνοείται από τη δεύτερη αγωνιστική.
Επαναλαμβάνω: Με τον Τάκη Μπαλτάκο πρόεδρο της ΕΠΟ, και τον «εκλεκτό» του Μπαλτάκου (και όσων τον τοποθέτησαν στον προεδρικό θώκο της Ομοσπονδίας), Στιβ Μπένετ να έχουν τον απόλυτο έλεγχο των ορισμών διαιτητών στα ματς της Super League, ο Ολυμπιακός ελέγχει το σύστημα!
Ειλικρινά, σας σέβομαι σε αφάνταστο βαθμό ως αναγνώστες για να μπω καν στη διαδικασία να σχολιάσω τη συγκεκριμένη «προπαγάνδα». Ίσως κάνω λάθος, αλλά αδυνατώ να υποτιμήσω τόσο πολύ τη νοημοσύνη σας.
Ανεξαρτήτως ποια ομάδα υποστηρίζετε, τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ, τον Άρη, τον Ιωνικό, τον Ατρόμητο, αν επαναλαμβάνω θέλετε να πιστεύετε ότι ο Ολυμπιακός και ο Μαρινάκης ελέγχουν τη διαιτησία του… Μπαλτάκου και του Μπένετ, κάντε το. Δεν έχω σοβαρό επιχείρημα να σας μεταπείσω!
«Με φροντίσατε σαν παιδί σας»… Αυτό, τίποτα άλλο!
Αν από την άλλη θέλετε να αναζητείτε για θέματα που αφορούν το ποδόσφαιρο… ποδοσφαιρικές απαντήσεις, θα σας πρότεινα να ρίξετε μια ματιά στο αποχαιρετιστήριο μήνυμα του Μαντί Καμαρά στην «ερυθρόλευκη» οικογένεια, λίγη ώρα μετά την οριστικοποίηση της μεταγραφής του στη Ρόμα.
Έγραψε, λοιπόν, ο χαρισματικός μέσος στα Social Media:
«Μια λέξη: Ευχαριστώ Ολυμπιακέ!
Θέλω να ξέρεις ότι τίποτα δεν θα αλλάξει για μένα. Ούτε η αγάπη, ούτε ο σεβασμός.
Θα είμαι πάντα ευγνώμων σε κάθε έναν από εσάς, σε κάθε φίλαθλο, σε κάθε μέλος του συλλόγου και στο προσωπικό από την άφιξή μου μέχρι σήμερα!
Μου τα μάθατε όλα, με φροντίσατε σαν παιδί σας…
Ευχαριστώ όλους τους συμπαίκτες μου με τους οποίους έχω δουλέψει όλα αυτά τα τέσσερα χρόνια, με φέρατε τον καθένα με τον δικό σας τρόπο αλλά πάντα με τον καλύτερο τρόπο! Σας είμαι ευγνώμων για όλες τις στιγμές μας.
Θα είσαι πάντα το σπίτι μου».
Ειλικρινά, όλα αυτά τα χρόνια της δημοσιογραφικής μου διαδρομής από το 1994, δεν θυμάμαι άλλο αποχαιρετιστήριο μήνυμα αθλητή οποιασδήποτε ομάδας να αναφέρει τη φράση «με φροντίσατε σαν παιδί σας»…
Συγχωρέστε με αν κάνω λάθος, αλλά ειλικρινά δεν το θυμάμαι. Είναι πολύ ιδιαίτερα αυτά τα λόγια για να βγαίνουν από την καρδιά ενός επαγγελματία αθλητή.
Στην προκειμένη περίπτωση βγήκαν από την καρδιά ενός ποδοσφαιριστή που σε ηλικία 20 ετών ήρθε σε μια όχι τόσο προηγμένη ποδοσφαιρικά χώρα, όπως η Ελλάδα, άγνωστος μεταξύ αγνώστων να κυνηγήσει τα παιδικά του όνειρα. Και χρειαζόταν πάνω απ’ όλα μια πελώρια αγκαλιά να τα θωρακίσει και να τα υποστηρίξει!
Κι αυτή είναι η πραγματική εξήγηση πίσω από τα αίτια της κυριαρχίας του Ολυμπιακού στο ελληνικό ποδόσφαιρο την τελευταία τριετία. Όσα συμβαίνουν μακριά από τις κάμερες και τα φώτα της δημοσιότητας στις εγκαταστάσεις του Ρέντη.
Αυτή είναι η πραγματική εξήγηση πίσω από τα αίτια της κυριαρχίας του Ολυμπιακού στο ελληνικό ποδόσφαιρο την τελευταία τριετία. Όσα συμβαίνουν μακριά από τις κάμερες και τα φώτα της δημοσιότητας στις εγκαταστάσεις του Ρέντη!
Ο τρόπος με τον οποίο μέσα από τα τείχη του προπονητικού τους κέντρου, οι «ερυθρόλευκοι» έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν έναν σύγχρονο και διαρκώς αναπτυσσόμενο ποδοσφαιρικό μικρόκοσμο, μα πάνω απ’ όλα μια οικογένεια που κάνει τους ακόμη και αλλοδαπούς ποδοσφαιριστές να αισθάνονται παιδιά της.
Εσείς επιλέγετε ποια πραγματικότητα θέλετε να πιστεύετε…
Για κάποιους τα πρωταθλήματα στην Ελλάδα θα κρίνονται πάντα από τους Καραντώνηδες, την ΚΕΔ, τους Μπαλτάκους, τους Σαρρήδες, τους Γραμμένους, τα «κοράκια»…
Όπως υποστηρίζω πάντα όμως ζώντας το ποδόσφαιρο εκ των έσω, εδώ και 35 χρόνια, με περισσότερες από μία ιδιότητες (φίλαθλος, αθλητής, πατέρας αθλητή, δημοσιογράφος) τις καλύτερες απαντήσεις για το ποδόσφαιρο τις δίνει πάντα… το ίδιο το ποδόσφαιρο, οι ίδιοι οι αληθινοί πρωταγωνιστές του.
Και στην προκειμένη περίπτωση ο Μαντί Καμαρά. Γιατί όλη αυτή την τελευταία τριετία που ο Ολυμπιακός επέστρεψε στο θρόνο του χωρίς πλέον την παραμικρή επιρροή στα κέντα λήψης αποφάσεων του ελληνικού ποδοσφαίρου, υπήρξαν ουκ ολίγοι παίκτες – ακόμη και αντιπάλων των Πειραιωτών – που έκαναν σαν τρελοί να ζήσουν εκ των έσω αυτή την πρωτόγνωρη οικογενειακή ατμόσφαιρα στις εγκαταστάσεις του Ρέντη. Κι ακόμη κάνουν…