Ολυμπιακός: Λυσσασμένα σκυλιά, μυαλωμένοι ηγέτες

Μια αγέλη ερυθρόλευκων πλασμάτων έκανε την εμφάνισή της στην περιοχή του Φαλήρου. Ετοιμη να κατασπαράξει την Μπαρτσελόνα.

Οι πολύπειροι επισκέπτες επέστρεψαν, προσπέρασαν, έδειχναν να ελέγχουν την κατάσταση. Ελάχιστα λεπτά αργότερα, βέβαια, έλεγαν «πάλι καλά» που κράτησαν τη διαφορά, χάρη στο καλάθι του Γιαν Βέσελι σε νεκρό χρόνο και σε επαναφορά επτά δεκάτων του δευτερολέπτου. Γιατί; Διότι η άμυνα του Ολυμπιακού ήταν ακόμα καλύτερη απ’ ό,τι στην εκκωφαντική αρχή, διότι οι ηγετικές του φυσιογνωμίες βγήκαν μπροστά.

Καλάθια των Τάιλερ Ντόρσεϊ και Σάσα Βεζένκοφ αποκατέστησαν την τάξη όταν ο ισπανικός σύλλογος πρόσκαιρα πήρε κεφάλι, με τρελό τρίποντο (μα συνάμα τόσο χαρακτηριστικό) του πρώτου ήρθε και το +14 στο τελευταίο δευτερόλεπτο.

Ο Τσέχος ψηλός πρόλαβε να διαμορφώσει εν συνεχεία το τελικό 87-75, ίσα για να μη χαρακτηριστεί «τέλεια» η βραδιά. Τέλειος, όμως, ήταν ο Ταϊρίκ Τζόουνς. Στην πρώτη πολύ μεγάλη εμφάνισή του με τον Ολυμπιακό και σε μία από τις πιο γεμάτες (sic) της καριέρας του, ο Αμερικανός σέντερ ήταν σούπερ σε κάθε τομέα: 16 πόντοι (οι 10 μετά το 30′), 8 ριμπάουντ με πέντε επιθετικά, 2 τελικές πάσες, από 3 κλεψίματα και μπλοκ, 29 μονάδες στο ranking.

Τα νούμερα είναι φτωχά, δεν αναδεικνύουν καν την επίδρασή του και στις δύο πλευρές του παρκέ. Πάροχος αστείρευτης ενέργειας, συνάμα με καθαρό μυαλό στο τέταρτο δεκάλεπτο και την επιστροφή με το επιμέρους 28-11. Κάθε σβουριχτή τάπα του ή βροντερό κάρφωμα, συνοδευόταν από επιτυχημένη άμυνα ψηλά ή κοντά στο καλάθι, από μυαλωμένη ασίστ σε συμπαίκτη που έκοβε προς αυτό.

Σε ό,τι δε αφορά στους μυαλωμένους ηγέτες, ο Εβάν Φουρνιέ των 6 ψωροπόντων σταμάτησε πάλι τους προσωπικούς του αντιπάλους (εν προκειμένω τον Πάντερ στις περισσότερες φάσεις) όταν η μπάλα έκαιγε και είχε συνεισφορά σε πέντε συνεχόμενα καλάθια! Το -1 έγινε +10, όταν ο Γάλλος (μήπως αντιστάρ, εν τέλει;) είχε 4+8 πόντους σκοράροντας και δημιουργώντας, αντίστοιχα, μέσα σε ένα σκάρτο εξάλεπτο. Μία βολή (στις δύο) του Τζόζεφ και άλλη μία του Τζόουνς ήταν οι μοναδικοί πόντοι που δεν είχαν την υπογραφή του από το 33′ έως το 39′!

Αν υπάρχει ιδανικό ξεκίνημα, το έκαναν οι λυσσασμένοι πρωταθλητές Ελλάδας. Περισσότερο και από το +17, λίγο προτού εκπνεύσει η πρώτη περίοδος, ήταν η εικόνα τους που ξεσήκωνε. Γρήγορο μπάσκετ και ακόμα πιο γρήγορες εναλλαγές της μπάλας, ήδη διψήφιος αριθμός πόντων στο τρανζίσιον, απόλυτη εκμετάλλευση των επιθετικών ριμπάουντ και άλλα 8 ποντάκια από αυτά.

Ολα ξεκινούσαν από την ασφυκτική άμυνα. Παγίδες και κλεψίματα, όταν η μπάλα δεν έβγαινε εκτός τεσσάρων γραμμών από καταλανικά χέρια. Αλλωστε το χάιλαϊτ του εκρηκτικού ξεκινήματος δεν ήταν κάποιο καλάθι, μα εκείνη η -διπλή- άμυνα, στην επίθεση της Μπάρτσα με το ταπίδι του Τζόουνς στα πρώτα δευτερόλεπτα και (αφότου η μπάλα παρέμεινε στην κατοχή της) την κόρνα για τη λήξη των 24 δευτερολέπτων.

Η μπάλα έμεινε στα χέρια του Μπίλι Ερνανγκόμεθ προτού καταλήξει στο καλάθι, σύντομα ήρθαν και «ερυθρόλευκα» τρίποντα, το πάρτι είχε ξεκινήσει. Ψυχή του, ο Τζόουνς και οι… χερούκλες του. Απίθανα deflections, τρεις ανανεώσεις επιθέσεων, 6 γρήγοροι πόντοι, μεταδοτικό προς την εκστασιασμένη κερκίδα πάθος. Το παιχνίδι διακοπτόταν για τάιμ άουτ, εννιά παίκτες μαζεύονταν στους πάγκους και εκείνος έτρεχε ακόμα. Σπριντ κανονικό προς τα court seats, ιαχές «come on!», το ΣΕΦ είχε πάρει φωτιά.

Ακόμα και η όποια άσχημη εξέλιξη, έκρυβε κάτι θετικό. Τα τρία φάουλ π.χ. του Αλεκ Πίτερς σε ένα σκάρτο εξάλεπτο συμμετοχής ήταν ενδεικτικά της αμυντικής του αφοσίωσης. Ο εμφανώς υγιής πλέον Σακίλ ΜακΚίσικ πήρε τρεις μπάλες στο κέντρο (κι ας του πιστώθηκε ένα κλέψιμο), το 46-37 της ανάπαυλας φάνταζε πολύ μικρό βάσει των όσων θαυμαστών -από τη μία μεριά- είχαμε παρακολουθήσει.

Γιατί έμενε σχετικά κοντά η ομάδα του Τσάβι Πασκουάλ; Επειδή είχε 13/13 βολές, τον Νταρίο Μπριθουέλα ζεστό με 3/4 τρίποντα (για τους 12 πόντους του) και παθητικό μόλις 15 πόντων από λάθη, αν και είχε υποπέσει σε 11 – για μόλις 9 τελικές πάσες στο πρώτο 20λεπτο.

Οταν πήραν μπρος ο Κέβιν Πάντερ και ο άρτι αποθεραπευθείς Γουίλ Κλάιμπερν, που είχε εκτελέσει τους Πειραιώτες με 28άρα στον α’ γύρο, ήρθε και η απόλυτη αλλαγή σκηνικού: το 64-59 υπέρ των φιλοξενούμενων στο 30’ οφειλόταν ασφαλώς και στην τεράστια διαφορά στα σουτ τριών πόντων (8/15 έναντι 4/18), αλλά και στο σταμάτημα του «ερυθρόλευκου» passing game, στη… μοναξιά του (πάλι «διπλού» με 20-11) Βεζένκοφ στο σκοράρισμα, στην κακή άμυνα στο «ένας εναντίον ενός» και τα isolations των αντίπαλων Αμερικανών αστέρων.

Στο φινάλε, η συνταγή ήταν η γνωστή. Αμυνα, τι άλλο; Τόσο καλή, που μετά την πρώτη επίθεση στην τέταρτη περίοδο των «μπλαουγκράνα» (έστω με αυτό το μπεζ που φοράνε συχνά) και πριν τις δύο τελευταίες, επέτρεψε ένα μονάκριβο εντός παιδιάς καλάθι στους παίκτες του Πασκουάλ! Eνα καλαθάκι μετά το 9,33’’ και έως τα 37 δευτερόλεπτα για την τελευταία κόρνα!

Ακόμα και ο βαρύς Κόρι Τζόζεφ βοήθησε στα… μετόπισθεν με τις καλές του τοποθετήσεις και την πίεση στην μπάλα. Στην πρώτη του εμφάνιση εν γένει στην Ευρώπη, ο επί 14ετία ΝΒΑer γκαρντ έστησε δύο όμορφες συνεργασίες με τον Τζόουνς και εκτελεστικά θα «λυθεί» προϊόντος του χρόνου, βελτιώνοντας και τη φυσική του κατάσταση. Ο Τόμας Γουόκαπ βρέθηκε σε μία από τις λιγοστές του αδιάφορες έως αρνητικές βραδιές, Μοντέ Μόρις και Φρανκ Ντιλικίνα παραμένουν στα πιτς, εντούτοις η δουλειά έγινε δίχως πρόβλημα.

Η πέμπτη συναπτή νίκη και όγδοη σε βάθος εννιά αγωνιστικών εδραιώνει τους Πειραιώτες στην πρώτη τετράδα της Ευρωλίγκας και ζήτημα πλέον είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διάρκεια στην απόδοση. Σε αυτό που είδαμε στην αρχή και το τέλος. Η ομάδα του Μπαρτζώκα έτρεξε (22 π. στο τρανζίσιον) απέναντι στην παλιά του και έθελξε, σε ένα παιχνίδι που τα τρίποντα πλην ενός μικρού διαστήματος στο πρώτο μέρος δεν μπήκαν (7/27).

Ο δυναμίτης με το Νο 88 στη φανέλα ήταν ο κορυφαίος και στο ομαδικό +/- με +20 σε μια αναμέτρηση που πρακτικά και ουσιαστικά κρίθηκε προς το τέλος της, μπροστά υπάρχει μια τριάδα αγώνων (στο Ντουμπάι και μέσα με Βίρτους και Ερυθρό Αστέρα) που μπορούν να φέρουν στον Ολυμπιακό ακόμα και στην κορυφή.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News