Γιώργος Χελάκης: Το πρόβλημα στον Παναθηναϊκό δεν είναι μόνο στον πάγκο

Ο Παναθηναϊκός δείχνει να εγκλωβίζεται διαρκώς σε έναν κύκλο αμφισβήτησης, όπου κάθε αποτυχία οδηγεί στην ίδια εύκολη λύση: την αλλαγή προπονητή. Η περίπτωση του Ράφα Μπενίτεθ έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά λίστα, όμως το ζήτημα δεν βρίσκεται στον πάγκο. Βρίσκεται πιο ψηλά, στον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις.

Ο Γιάννης Αλαφούζος δεν φαίνεται να ακολουθεί μια σταθερή στρατηγική. Οι επιλογές του αλλάζουν συχνά, τόσο ως προς τα πρόσωπα που πλαισιώνουν τον σύλλογο όσο και ως προς την οικονομική κατεύθυνση. Τη μία περίοδο επενδύει δυναμικά, την επόμενη εμφανίζεται πιο συγκρατημένος.

Αυτή η διακύμανση δημιουργεί ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, μέσα στο οποίο κανένα σχέδιο δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε βάθος χρόνου. Η αστάθεια αυτή αποτυπώνεται και στη στελέχωση. Ο Φράνκο Μπαλντίνι λειτουργεί συμβουλευτικά από απόσταση, ο Μιγκέλ Aνχελ Κορόνα έχει περιορισμένη επιρροή στις τελικές αποφάσεις, ενώ προηγούμενες επιλογές, όπως ο Γιάννης Παπαδημητρίου, απομακρύνθηκαν χωρίς να υπάρξει σαφής αποτίμηση του έργου τους.

Παναθηναϊκός: Κάθε τι νέο καταρρέει γρήγορα

Κάθε νέα δομή προκύπτει βιαστικά και καταρρέει εξίσου γρήγορα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι προπονητές μοιάζουν περισσότερο με αναλώσιμα εργαλεία παρά με βασικούς πυλώνες ενός πλάνου. Ο Μπενίτεθ, όπως και ο Φατίχ Τερίμ πριν από αυτόν, δεν είχε τον χρόνο ή την ελευθερία να διαμορφώσει την ομάδα σύμφωνα με τη φιλοσοφία του.

Τα ρόστερ δημιουργούνται αποσπασματικά, συχνά με διαφορετικά κριτήρια και χωρίς συνοχή, και στη συνέχεια ζητείται από τον προπονητή να επιβάλει τάξη σε ένα ανομοιογενές σύνολο. Το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο. Κάθε αποτυχία οδηγεί σε νέα αλλαγή προπονητή, χωρίς να εξετάζεται αν οι συνθήκες επιτρέπουν πραγματικά την επιτυχία. Eτσι, το πρόβλημα διαιωνίζεται.

Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από πρόσωπα, ενώ η κατάσταση αβεβαιότητας εισέρχεται και εντός των αποδυτηρίων. Οι σχέσεις με άλλους ισχυρούς παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου μεταβάλλονται ανάλογα με τη συγκυρία, ενισχύοντας την εικόνα μιας διοίκησης που αντιδρά αντί να σχεδιάζει.

Με σπασμωδικές αντιδράσεις και χωρίς προγραμματισμό μακράς πνοής τα αποτελέσματα θα είναι μεμονωμένα και η κατάκτηση του πρωταθλήματος θα παραμένει το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου.

Όλοι καταλαβαίνουμε ποιον θα βαρύνει αυτή η κατάσταση στον Παναθηναϊκό

Θα μεγαλώνουν νέες γενεές φιλάθλων που θα έχουν την εντύπωση πως ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα περιορισμένης δυναμικότητας. Αυτή η κατάσταση δεν θα βαραίνει όσους πέρασαν από την ομάδα ως παίκτες προπονητές, τεχνικοί διευθυντές και πάει λέγοντας.

Ολοι καταλαβαίνουμε ποιον θα βαρύνει. Το καλοκαίρι αναμένεται ξανά περίοδος αλλαγών, με μεταγραφές και νέο τεχνικό. Oμως, αν δεν αλλάξει η βάση των αποφάσεων, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει ανάγκη απλώς από έναν καλύτερο προπονητή. Eχει ανάγκη από σταθερότητα, συνέπεια και ένα σαφές πλάνο που θα υποστηρίζεται διαχρονικά. Μέχρι να συμβεί αυτό, κάθε νέα αρχή θα μοιάζει με επανάληψη της προηγούμενης.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News