Ολυμπιακός: Η αίσθηση που φέρνει την αισιοδοξία

Πολλές δεκάδες ήταν οι συνεντεύξεις που προέκυψαν από τη media day του Ολυμπιακού, αλλά και από τα λοιπά γύρω – γύρω στο περιθώριο του Final Four της Αθήνας. Πόσο, κανείς, να ξεχωρίσει με τα λεγόμενά του τέτοιες μέρες; 

Να το γυρίσεις στην τρελή και να πεις πως είσαι το μεγάλο φαβορί; Να αποκαλύψεις… ποιον θες για αντίπαλο στον τελικό; Ουδείς βαφτίστηκε από τρελό παπά στην ομαδάρα του λιμανιού, άρα -όπως αναμενόταν- τα λόγια ήταν άπειρα και η ουσία ήταν περιορισμένη. 

Ωστόσο, υπάρχει κάτι που ειπώθηκε και φέρνει αισιοδοξία ενόψει του πέμπτου συνεχόμενου Final Four με ερυθρόλευκη παρουσία. Αυτή η κουβέντα των παλιών (ή τουλάχιστον παλιότερων από φετινών) για το «χαρούμενο κλίμα που έχει αντικαταστήσει το άγχος των προηγούμενων ετών».

Το… καλό με αυτή την πρόταση είναι ότι δε λέγεται αν δεν ισχύει. Τόσο απλά. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει πως όταν η μπάλα εκτοξευθεί για το τζάμπολ, τα παιδιά με τα ερυθρόλευκα θα είναι χαρωπά και… απαλλαγμένα από κάθε άγχος. Ωστόσο, το να μη μπολιάζονται για μέρες στις ίδιες σκέψεις και συζητήσεις για τον Γιουλ, το Μίσιτς, το Βερολίνο, τα πέντε χρόνια, τα «now or never» και τις λοιπές ανοιχτές πληγές, μόνο -μα μόνο- θετικό μπορεί να είναι. 

Πέρσι, ο Ολυμπιακός δεν πλήρωσε ούτε την απειρία των πρώτων ετών, ούτε τα μπασκετικά του προβλήματα. Πλήρωσε το τσούξιμο των πληγών του και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, με ένα περιβάλλον που συζητούσε έντονα για «τέλος» της εποχής Μπαρτζώκα. Αυτό, βέβαια, ήταν επακόλουθο του μπάσκετ που έπαιζαν οι Πειραιώτες, οι οποίοι ήταν μεν πρώτοι, αλλά όχι και όσο πειστικοί υπήρξαν άλλες χρονιές ή φέτος…

Αυτή την εποχή, ουδείς τολμά να θέσει ερωτηματικό για τον προπονητή της ομάδας. Μέχρι κι ο μεγαλύτερος… πολέμιος αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που θα παρουσίαζε κάτι καλύτερο στο παρκέ από τον φυσικό ηγέτη της ομάδας. 

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News