Υπεράνω Όλων: Η κλεψύδρα αδειάζει

Μπορεί να έφτασε το ταβάνι του. Μπορεί να έχει γίνει προβλέψιμος. Πάντα εκεί έξω θα υπάρχει ο καλύτερος. Όχι μόνο στον πάγκο αλλά σε όλες τις θέσεις.

Τι είδα από το ματς Κυπέλλου με τον Βόλο; Ότι ο Ολυμπιακός διαθέτει τους παίχτες να παίξει κάθετο ποδόσφαιρο. Ότι διαθέτει δύο επιθετικά ακραία μπακ που με τις σέντρες και τις πλαγιοκοπήσεις τους , μπορούν να προκαλέσουν ρήγματα στις αντίπαλες άμυνες. Ότι ο Γκονσάλες έχει το ένστικτο του κίλερ μέσα στην περιοχή, αλλά και τις ασίστ. Ότι ο Σα ξέρει καντάρια μπάλα και έχει τρομερά περιθώρια βελτίωσης. Και ότι η 11άδα αρχίζει με τον Πουέρτα.

Εκεί που υστερεί είναι στα εξτρέμ, με τους Ρόκα και Μπέιλι βεβαίως να είναι στα πιτς. Αυτό όμως που χρειάζεται πάνω από όλα είναι η σωστή διαχείριση και αξιοποίηση καθενός ξεχωριστά και όλων μαζί.

Επιβάλλεται να αλλάξει τρόπο παιχνιδιού ο Ολυμπιακός στα ματς του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Από πέρσι φώναζε, το πρόβλημα με την εικόνα της ομάδας μέσα στο γήπεδο. Η χρησιμοποίηση ενός μόνο αμυντικού χαφ, είναι μονόδρομος κυρίως στα «μικρά» ματς. Οι «αποφάσεις» όποιες και αν είναι αυτές πρέπει να παρθούν άμεσα. Να μην χαθεί άλλος χρόνος. Να εκμεταλλευτούμε την διακοπή όσο το δυνατόν περισσότερο.

Φυσικά και τι θα γίνει τελικά και με τον Γιάρεμτσουκ. Θα μείνει; Θα δηλωθεί στην λίστα; Πάνω από όλα έχει σκοπό να μείνει με την καρδιά του και να προσφέρει; Να μην νοιώθει περαστικός και να τα δίνει όλα και όχι να περιμένει μέχρι να έρθει η επόμενη μεταγραφική περίοδος; Και όλη αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα γύρω από τον Μεντιλίμπαρ με τις φήμες περί αντικατάστασης του πρέπει να λήξουν, είτε ισχύουν είτε όχι. Κάθε μέρα που περνάει και αιωρούνται μόνο κακό κάνουν σε όλη την οικογένεια.

Δεν αλλάζει ακόμη και αν τελικά φύγει σε καμιά περίπτωση το έργο του και την σχέση του με τον σύλλογο. Πάντα θα είναι Ο προπονητής που υπό τις οδηγίες του ήρθε το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο στην Ελλάδα και στον σύλλογο.

Μπορεί να έφτασε το ταβάνι του. Μπορεί να έχει γίνει προβλέψιμος. Πάντα εκεί έξω θα υπάρχει ο καλύτερος. Όχι μόνο στον πάγκο αλλά σε όλες τις θέσεις. Αρκεί όμως να έρθει όντως καλύτερος και όχι ένα ακόμη πείραμα. Αν τελικά επιλεγεί να αντικατασταθεί δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο για λάθος απόφαση. Μπορεί να στοιχίσει μια ολόκληρη χρονιά.

Δεν είναι ούτε ο αποκλεισμός από την Ναϊμέγκεν, ούτε η ισοπαλία με τον Βόλο τα αίτια των φημών. Είναι η γενικότερη εικόνα από πέρσι και η εμμονή σε σχήματα και παίχτες που αποδεδειγμένα δεν αποδίδουν. Πάντα για την Ελλάδα μιλάω. Και ο Ιωαννίδης και ο Μπάγιεβιτς και ο Μάρτινς και ο Βαλβέρδε δεν έκαναν λάθη; Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν ήταν καλοί προπονητές; Ότι δεν έγραψαν Ιστορία; Ή ότι δεν προχώρησε ο Ολυμπιακός παίρνοντας την απόφαση να σταματήσει την συνεργασία του μαζί τους;

Κάποιες φορές είναι «αναγκαία» η αλλαγή. Σε κάθε περίπτωση ένας είναι αυτός που θα πάρει την τελική απόφαση , ότι και αν λέμε όλοι οι υπόλοιποι. Γιατί δεν τα ξέρουμε όλα όσα συμβαίνουν στην ομάδα. Χρόνια μετά δεν μάθαμε ότι χάσαμε το ευρωπαϊκό με την Μπανταλόνα εξ αιτίας του τσακωμού του Ξανθού με τον Τάρπλεϊ μετά τον ημιτελικό; Ότι δεν ήθελε ο Ντούσαν τον Ριβάλντο και επέμενε να έρθει ο Τσιάρτας; Δεν χάσαμε την μισή πρόκριση με την Γιουβέντους με την αλλαγή του Καραπιάλη με τον Αμπονσά; Με την Λίβερπουλ λόγω Ρέζιτς; Δεν παίξαμε με την Μπόντο Γκλιμπτ χωρίς σέντερ φορ ένα ολόκληρο ημίχρονο κυνηγώντας ανατροπή; Με την Μπαρτσελόνα με 10 παίχτες λόγω της αποβολής του Εσε ποιος έπαιξε μετά το 2-1 με δύο σέντερ φορ; Και τι; Αυτά είναι ελάχιστα μπροστά σε όσα έχουμε μάθει όλα αυτά τα χρόνια και έχουν συμβεί.

Αν αποφασίσει ο Ολυμπιακός να πορευτεί με τον Μεντιλίμπαρ πρέπει να το αποφασίσει «χτες». Και εκείνος να αλλάξει τρόπο σκέψης , διαχείρισης και αντιμετώπισης κάθε παιχνιδιού ξεχωριστά. Και τα λέμε όλα αυτά γιατί τον θεωρούμε και είναι κάτι το ξεχωριστό στην ιστορία μας. Θέλουμε τον Μεντιλίμπαρ της Ευρώπης και του πρώτου 1,5 χρόνου πίσω. Όχι του τελευταίου χρόνου και βάλε.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News