Σταύρος Γεωργακόπουλος: Ποιος ήταν τελικά ο Σάντρο Ματσόλα…

Το ιταλικό ποδόσφαιρο αποχαιρετά από χθες έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους του. Ο Σάντρο Ματσόλα έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία καριέρα, μεγάλες επιτυχίες και ένα όνομα που συνδέθηκε για πάντα με τη φανέλα της Ίντερ. Ένας ποδοσφαιριστής που δεν χρειάστηκε να φορέσει άλλη εμφάνιση σε συλλογικό επίπεδο για να γίνει γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο Ματσόλα γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1942 και ήταν γιος του Βαλεντίνο Ματσόλα, αρχηγού της θρυλικής Τορίνο που χάθηκε στην αεροπορική τραγωδία της Σουπέργκα, το 1949. Ο Σάντρο ήταν μόλις έξι ετών όταν έχασε τον πατέρα του. Μεγάλωσε με ένα πολύ βαρύ οικογενειακό όνομα, όμως κατάφερε να γράψει τη δική του ιστορία στο ποδόσφαιρο.

Στην Ίντερ εντάχθηκε από μικρός και εκεί έμεινε μέχρι το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας. Από το 1961 έως το 1977 φόρεσε τη φανέλα των «νερατζούρι» και αποτέλεσε ένα από τα βασικά πρόσωπα της μεγάλης ομάδας του -θρυλικού επειδή εμπνεύστηκε το κατενάτσιο- Ελένιο Ερέρα.

Ήταν ένας ποδοσφαιριστής με ταχύτητα, τεχνική, εξαιρετική ντρίμπλα και μεγάλη ικανότητα στο σκοράρισμα. Δεν περιοριζόταν σε έναν συγκεκριμένο ρόλο. Μπορούσε να παίξει πίσω από τον επιθετικό, να κινηθεί στα άκρα, αλλά και να βρεθεί μέσα στην περιοχή την κατάλληλη στιγμή.

Με την Ίντερ κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα Ιταλίας, δύο Κύπελλα Πρωταθλητριών και δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα. Σε 565 συμμετοχές σημείωσε 158 γκολ, αριθμοί που δείχνουν τη διάρκεια και τη σημασία της παρουσίας του για τους «νερατζούρι».

Η πιο εμβληματική εμφάνισή του ήρθε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1964. Η Ίντερ αντιμετώπισε τη Ρεάλ Μαδρίτης και επικράτησε με 3-1. Ο Ματσόλα πέτυχε δύο γκολ και έγινε ο μεγάλος πρωταγωνιστής μιας ιστορικής βραδιάς. Εκείνη τη σεζόν αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, με 7 τέρματα.

Το 1965 κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στη Serie A, ενώ το 1971 τερμάτισε δεύτερος στην ψηφοφορία για τη Χρυσή Μπάλα, πίσω από τον Γιόχαν Κρόιφ. Δεν ήταν απλώς ένας σημαντικός παίκτης που συμμετείχε σε μια μεγάλη ομάδα. Ήταν ένας από τους ποδοσφαιριστές που έδιναν ποιότητα και προσωπικότητα στην Ίντερ εκείνης της εποχής κι άφησε το σημάδι του στο ιταλικό ποδόσφαιρο.

Με την εθνική Ιταλίας αγωνίστηκε 70 φορές και πέτυχε 22 γκολ. Κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1968 κι έφτασε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970, όπου η Ιταλία ηττήθηκε από τη Βραζιλία του Πελέ. Στο ίδιο Μουντιάλ έμεινε γνωστή η εναλλαγή του με τον Τζάνι Ριβέρα, η περίφημη «staffetta».

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, παρέμεινε κοντά στο ποδόσφαιρο ως παράγοντας και σχολιαστής. Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του, όμως, ήταν η εικόνα ενός ποδοσφαιριστή που υπηρέτησε μία μόνο ομάδα και έγινε το αδιαφιλονίκητο σύμβολό της.

Ο Σάντρο Ματσόλα δεν αφήνει πίσω του μόνο τίτλους και γκολ. Αφήνει μια ολόκληρη εποχή. Μια εποχή όπου το ποδόσφαιρο είχε διαφορετικό ρυθμό, αλλά οι μεγάλοι παίκτες ξεχώριζαν για την ποιότητα, το πάθος και την προσωπικότητά τους. Ο Ματσόλα ήταν ένας από αυτούς και κάτι ακόμη περισσότερο.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News