Σαν Σήμερα - Εθνική Ελλάδας: Η χαμένη ευκαιρία για πρόκριση στο πιο θεαματικό Μουντιάλ όλων των εποχών
Μόνο τη νίκη ήθελε η Ελλάδα στις 16 Νοεμβρίου 1969 κόντρα στη Ρουμανία στο Βουκουρέστι για να προκριθεί στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του Μεξικού. Το τελικό 1-1 έφερε τον αποκλεισμό και θύμισε τα λάθη που είχαν προηγηθεί.
Η συζήτηση για το αν η σημερινή φουρνιά παικτών της Εθνικής Ελλάδας είναι η καλύτερη όλων των εποχών έχει ανοίξει από το 2024, ιδίως ύστερα από εκείνη τη νίκη επί της Αγγλίας στο «Γουέμπλεϊ» για το προηγούμενο Nations League.
Το ζητούμενο, βέβαια, είναι πέρα απ’ το ταλέντο να υπάρχει και αποτελεσματικότητα – γι’ αυτό και έχει σημασία το αποτέλεσμα στο αποψινό παιχνίδι με τη Σερβία και η πορεία στα προκριματικά του Euro 2028. Διότι και στην ομάδα μας που συμμετείχε στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970 το ταλέντο ξεχείλιζε, αλλά η δουλειά έμεινε στη μέση. Δεν κέρδισε την πρόκριση.
Η ισοπαλία με 1-1 κόντρα στη Ρουμανία, στις 16 Νοεμβρίου 1969 στο Βουκουρέστι, έβαλε… ταφόπλακα στο όνειρο της πρόκρισης σε ένα Μουντιάλ για πρώτη φορά στην ιστορία μας. Κάτι που πολλοί θεωρούν ιστορική αδικία, μια και στη σύνθεση της Εθνικής μας βρίσκονταν μαζεμένοι κορυφαίοι θρύλοι όλων των μεγάλων συλλόγων της χώρας.
Ηγέτης της ομάδας ήταν ο Μίμης Δομάζος, ο κορυφαίος – για πολλούς – Έλληνας ποδοσφαιριστής όλων των εποχών που βρισκόταν τότε στα ντουζένια του. Αλλά και ο Μίμης Παπαϊωάννου που διεκδικεί με αξιώσεις τον ίδιο τίτλο, βρισκόταν στην κορυφαία φόρμα της καριέρας του και ήταν αναντικατάστατο στέλεχος της Εθνικής. Το ίδιο και ο μεγάλος «κανονιέρης» Γιώργος Σιδέρης, ο μόνος που είχε περάσει τα 30 αλλά εξακολουθούσε να είναι αξιόπιστος στο σκοράρισμα.
Θέλετε κι άλλα ονόματα; Ο Γιώργος Κούδας, ο απόλυτος ηγέτης του ΠΑΟΚ, έβρισκε κι αυτός στην ομάδα παρότι ήταν πιο νέος απ’ τους Δομάζο και Παπαϊωάννου που έπαιζαν στην ίδια θέση. Ο Στάθης Χάιτας και ο Γιώργος Δέδες, οι δύο «αιώνιες» σημαίες του Πανιωνίου, ο ανυπέρβλητος χαφ του Παναθηναϊκού, Κώστας Ελευθεράκης κι ο αέρινος εξτρέμ του Ολυμπιακού, Βασίλης Μποτίνος, πρόσφεραν ακόμα περισσότερη ποιότητα στο σύνολο.
Δεν ξεχνάμε και τα μετόπισθεν, όπου αν ρίξει κανείς μια ματιά στις συνθέσεις θα βρει θρύλους όπως τον Αριστείδη Καμάρα, τον Γιάννη Γκαϊτατζή, τον Άγγελο Σπυρίδωνα και το θρυλικό «πουλί», τον Τάκη Οικονομόπουλο, ο οποίος παραμένει ο κορυφαίος Έλληνας γκολκίπερ όλων των εποχών για όσους είχαν την τύχη να τον δουν αγωνιζόμενο.
Κι όμως, ακόμα κι αυτή η τόσο ταλαντούχα ομάδα βγήκε δεύτερη σε έναν όμιλο που ήταν αναμφίβολα δύσκολος, αλλά δεν περιλάμβανε κιόλας κάποιο παραδοσιακό «μεγαθήριο». Και το 1-1 στο ματς με τους Ρουμάνους (οι οποίοι κέρδισαν τελικά το εισιτήριο χάρη σ’ αυτό το αποτέλεσμα) ήταν το τελευταίο που έφταιξε. Τα μοιραία λάθη είχαν γίνει νωρίτερα.
Το επεισόδιο του Γεωργιάδη με τον Δομάζο
Μόνιμο σημείο αναφοράς στην αναζήτηση των αιτίων του αποκλεισμού από το κορυφαίο Μουντιάλ όλων των εποχών, είναι το επεισόδιο που είχε ο Δομάζος με έναν από τους τρεις (!) ομοσπονδιακούς προπονητές που πέρασαν από τον πάγκο κατά τους δεκατέσσερις μήνες που διήρκεσε η διαδικασία. Τον Νταν Γεωργιάδη.
Δεν θα αναζητήσουμε ποιος από τους δύο έφταιξε, αν και εδώ και τόσα χρόνια έχει παρουσιαστεί επαρκώς η άποψη και των δύο πλευρών. Το βέβαιο είναι ότι η απουσία του «στρατηγού» από το πρώτο ματς με τη Ρουμανία, τον Απρίλιο του 1969 στο «Γ. Καραϊσκάκης», στοίχισε στην Εθνική την ισοπαλία με 2-2 που δεν της επέτρεψε να ξεφύγει στη βαθμολογία. Αν και προηγήθηκε δύο φορές με τον Σιδέρη και τον Δέδε, δεν είχε το καθαρό μυαλό για να κρατήσει τη νίκη. Δύο σοβαρά αμυντικά λάθη κόστισαν και τις δύο φορές την ισοφάριση.
Λίγες εβδομάδες αργότερα ήρθε άλλο ένα «χτύπημα» στη Λισαβώνα. Ο Γεωργιάδης (τον βλέπετε δεξιά στην κεντρική μας φωτογραφία) είχε δεχθεί πλέον τον Δομάζο πίσω στην ομάδα, η οποία προηγήθηκε 2-0 της Πορτογαλίας πετυχαίνοντας μάλιστα το δεύτερο γκολ στο 74′ με τον Ελευθεράκη. Όμως, η χαλαρότητα των τελευταίων λεπτών επέτρεψε στους γηπεδούχους να φτάσουν στο 2-2 με τέρματα του μεγάλου Εουσέμπιο (82′) και του Φερνάντο Πέρες (87′).
Το κακό, βέβαια, είχε αρχίσει από την πρεμιέρα στη Βασιλεία. Αν και η Εθνική ήταν καλύτερη από την Ελβετία, δεν μπόρεσε να σκοράρει και εντέλει γνώρισε την ήττα με 1-0 που κόστισε μακροπρόθεσμα. Το ίδιο μοιραία αποδείχθηκε και η απόλυση του προπονητή, Κώστα Καραπατή, επειδή μετά τη λήξη του αγώνα εκνευρίστηκε με τη σύζυγό του γγΑ της Χούντας, Κωνσταντίνου Ασλανίδη, επειδή κάπνιζε μες στο πούλμαν της ομάδας και τη διέταξε να κατέβει.
Ακόμα κι αν ο συλλογισμός περιορίζεται στο «αν δεν είχε φύγει ο Καραπατής, δεν θα ερχόταν ο Γεωργιάδης κι ο Δομάζος θα είχε παίξει στο πρώτο ματς με τη Ρουμανία», στέκει ως απάντηση σε όσους αναζητούν τα αίτια εκείνου του οδυνηρού αποκλεισμού.
Μπορούσε και στο Βουκουρέστι
Παρά την απώλεια τόσων βαθμών, η Ελλάδα είχε τόσο καλή ομάδα που διατήρησε ελπίδες πρόκρισης μέχρι και την τελευταία αγωνιστική στο Βουκουρέστι. Για να φτάσει μέχρι εκεί, είχε νικήσει με 4-2 την Πορτογαλία στο Φάληρο, στην καλύτερή της εμφάνιση σ’ εκείνη την προκριματική φάση και με 4-1 την Ελβετία στο Καυτανζόγλειο, στο προτελευταίο ματς του ομίλου.
Κι η Ρουμανία, όμως, είχε ένα πολύ δυνατό σύνολο στο οποίο ξεχώριζαν αστέρια διεθνούς κλάσης όπως ο Νικολάε Ντόμπριν, ο Φλορέα Ντουμιτράκε και ο προσφάτως εκλιπών Μιρτσέα Λουτσέσκου. Έναν μήνα νωρίτερα είχαν νικήσει 1-0 εντός έδρας τους Πορτογάλους και με το στάδιο της 23ης Αυγούστου γεμάτο από 63.000 θεατές (αρκετοί, βέβαια, ήταν Έλληνες), δεν διανοούνταν ότι δεν θα έπαιρναν τουλάχιστον την ισοπαλία.
Στο 36′ ο Έμεριχ Ντεμπρόφσκι έδωσε προβάδισμα στη Ρουμανία με κεφαλιά (ίσως τη βρήκε πιο πολύ με τον ώμο), όμως ο Δομάζος ισοφάρισε λίγο μετά την έναρξη του δεύτερου μέρους (50′). Η Εθνική πήρε στη συνέχεια τα ηνία του αγώνα, όμως ο Σιδέρης, ο Κούδας κι ο Παπαϊωάννου δεν βρέθηκαν σε καλή μέρα και δεν μπόρεσαν να πετύχουν το δεύτερο γκολ στις ευκαιρίες που τους παρουσιάστηκαν.
Πάντως, ο Λάκης Πετρόπουλος (ο οποίος είχε διαδεχθεί τον Γεωργιάδη στην τεχνική ηγεσία) δέχθηκε κριτική για την αντικατάσταση του Σιδέρη με τον Δέδε στο 73′, επειδή υπήρχε η άποψη ότι και στην κακή του μέρα ο επιθετικός του Ολυμπιακού θα μπορούσε να σκοράρει, αν του παρουσιαζόταν «μισή» ευκαιρία.
Οι διεθνείς μας δεν έκρυβαν την πικρία τους στις δηλώσεις τους, μια και αναγνώριζαν ότι είχαν χάσει ευκαιρία να γράψουν τα ονόματά τους στην ιστορία. Ο Παπαϊωάννου δεν δίστασε να αναλάβει ο ίδιος το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τις ευκαιρίες που έχασε. «Τέτοια γκολ δεν πρέπει να τα χάνει ένας Παπαϊωάννου», είχε δηλώσει ο ηγέτης της ΑΕΚ, ενώ και οι συμπαίκτες του αναφέρονταν στους «κοροϊδίστικους» βαθμούς που είχαν χάσει στα προηγούμενα παιχνίδια.
Από την άλλη, βέβαια, κανείς δεν μπορούσε να παραβλέψει το γεγονός ότι για πρώτη φορά η Εθνική είχε φτάσει τόσο ψηλά. «Η εγχείρισις επέτυχε, ο ασθενής απέθανε», είχε γράψει ο Χάρης Λυμπερόπουλος στην «Απογευματινή», στην αποτίμηση των πεπραγμένων των προκριματικών, εκφράζοντας την ελπίδα ότι τα βήματα προόδου θα συνεχίζονταν στο Κύπελλο Εθνών του 1972 που ακολουθούσε. Δεν ήταν, όμως, γραφτό να συμβεί και χρειάστηκε να περάσουν δέκα χρόνια μέχρι το όνειρο της πρόκρισης σε μία τελική φάση να γίνει πραγματικότητα.
Ανδρέας Μπόμης: «Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας» (εκδ. Ερεχθηίδας, 2009), Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδες «Απογευματινή» και «Έθνος» της 17ης Νοεμβρίου 1969).
Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 16 Νοεμβρίου
2022: Η 18χρονη Θεοπούλα (Θένια) Σαρβανάκη κατακτά τη δεύτερη θέση στην κατηγορία των 62 κ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταεκβοντό. Στον τελικό γνωρίζει την ήττα από την Βελγίδα Σάρα Τσάαρι με 7-12.
2019: Ο «ασημένιος» παραολυμπιονίκης του Ρίο, Πάνος Τριανταφύλλου, κατακτά το χρυσό μετάλλιο στην σπάθη του Παγκοσμίου Κυπέλλου ξιφασκίας με αμαξίδιο που διεξάγεται στο Άμστερνταμ.
2018: Το χρυσό μετάλλιο στον παγκόσμιο αγώνα oceanman world championship (κολύμβηση ανοιχτής θάλασσας) που πραγματοποιείται στο εμιράτο του Ντουμπάι κατακτά ο τυφλός κολυμβητής Χρήστος Κορομηλάς του Συλλόγου ΙΩΝΑΣ ΑμεΑ, συνοδευόμενος από τον προπονητή του Γιώργο Γκούντα. Ο 55χρονος αθλητής είχε χάσει την όρασή του δέκα χρόνια νωρίτερα.
2012: Σκοτώνεται σε ηλικία 52 ετών ο Γάλλος θρύλος των αναρριχήσεων με γυμνά χέρια, Πάτρικ Έντλιντζερ, ύστερα από πτώση από σκάλα μέσα στο σπίτι του.
2009: Ο Μεξικανός επιθετικός της ΑΕΛ, Αντόνιο Ντε Νίγκρις, πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς που παθαίνει στο σπίτι του στη Λάρισα. H άμεση μεταφορά του στο νοσοκομείο δεν επαρκεί για να τον κρατήσει στη ζωή.
2008: Ο Νόβακ Τζόκοβιτς κερδίζει για πρώτη φορά στην καριέρα του το ATP Finals, νικώντας στον τελικό τον Νικολάι Νταβιντένκο με 2-0 σετ (6-1, 7-5).
2003: Ο 16χρονος Λιονέλ Μέσι κάνει το ανεπίσημο ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα, σε ένα φιλικό παιχνίδι με την Πόρτο στο Ντραγκάο (ήττα με 2-0). Ο Αργεντινός άσος μπαίνει ως αλλαγή στο 71′ στη θέση του Φερνάντο Ναβάρο.
2003: Ο Ρότζερ Φέντερερ κερδίζει τον πρώτο από τους έξι τίτλους του στο ATP Finals με τη νίκη του επί του Αντρέ Άγκασι με 3-0 στον τελικό (6-3, 6-0, 6-4).
1997: Ο Πιτ Σάμπρας κατακτά για δεύτερη σερί χρονιά το ATP Finals, νικώντας στον τελικό τον Γεβγκένι Καφέλνικοφ με 3-0 σετ (6-3, 6-2, 6-2).
1993: Πεθαίνει σε ηλικία 66 ετών ο Ζοάο Μπαπτίστα Μαρτίνς, ο παλαίμαχος Πορτογάλος επιθετικός που είναι γνωστός για την επίτευξη του πρώτου γκολ στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (στον αγώνα Σπόρτινγκ Λισαβώνας-Παρτίζαν Βελιγραδίου 3-3 το 1955).
1989: Η αγγλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία ανανεώνει τον θεσμό του England Travel Club το οποίο ξεκίνησε το 1980 σε μια προσπάθεια να ελέγξει τον χουλιγκανισμό
1983: Η Αγγλία νικά εκτός έδρας το Λουξεμβούργο με 4-0 αλλά χάνει την πρόκριση στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, αφού νωρίτερα την ίδια ημέρα η Δανία έχει νικήσει την Ελλάδα με 2-0 στο ΟΑΚΑ και τερματίζει στην πρώτη θέση του ομίλου. Στο Λουξεμβούργο ξεσπούν φοβερά επεισόδια με 50 Άγγλους οπαδούς να συλλαμβάνονται και 13 να φυλακίζονται.
1976: Το σερί διαδοχικών εύστοχων βολών του Ρικ Μπάρι στο ΝΒΑ σταματάει στις 60, στη νίκη των Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς επί των Σιάτλ Σουπερσόνικς με 110-102.
1963: Παρότι αγωνίζεται χωρίς τον Πελέ, η Σάντος νικά με 1-0 τη Μίλαν στον επαναληπτικό τελικό του Διηπειρωρικού Κυπέλλου και κατακτά το τρόπαιο για δεύτερη σερί χρονιά.
1962: Ο Γουίλτ Τσάμπερλεν σημειώνει 73 πόντους στη νίκη των Σαν Φρανσίσκο Γουόριορς επί των Νιου Γιορκ Νικς με 127-111 και ισοφαρίζει το δικό του ρεκόρ επίτευξης πόντων σε ένα ματς του ΝΒΑ, που είχε σημειώσει στις 13 Ιανουαρίου του ίδιου έτους (στο 135-117 των Φιλαδέλφεια Γουόριορς επί των Σικάγο Πάκερς).
1957: Ο Μπιλ Ράσελ μαζεύει 49 ριμπάουντ στη νίκη των Μπόστον Σέλτικς επί των Φιλαδέλφεια Γουόριορς με 111-89 και σημειώνει νέο ρεκόρ στο ΝΒΑ. Θα το βελτιώσει ο ίδιος στις 5 Φεβρουαρίου 1960, με τα 51 που θα μαζέψει στο ματς με τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς, αλλά στις 24 Νοεμβρίου 1960 θα χάσει από τον Γουίλτ Τσάμπερλεν των Γουόριορς, με 55 στον μεταξύ τους αγώνα.
1949: Η Δάφνη Μεταξουργείου νικά με 1-0 τον Παναθηναϊκό με γκολ του Ρούτσου, σε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του Πρωταθλήματος της Α’ Κατηγορίας Αθηνών.
1938: Ο Γουίλι Χολ της Τότεναμ σημειώνει τρία γκολ μέσα σε τριάμισι λεπτά στον αγώνα Αγγλία-Ιρλανδία στο Μάντσεστερ και σημειώνει το πιο γρήγορο χατ-τρικ σε διεθνές παιχνίδι. Ο Χολ σημειώνει συνολικά πέντε γκολ στη νίκη της Αγγλίας με 7-0.
1911: Ο Γάλλος Ζαν Μπουέν πετυχαίνει το πρώτο επίσημο ρεκόρ στο αγώνισμα του δρόμου των 10.000 μ. με χρόνο 30:58 και 4/5 στο Στάδιο Κολόμπ του Παρισιού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
- Άρης: 26 χρόνια ήταν πολλά - Το ξαναέκανε ο Αυτοκράτορας!
- Εθνική Ελλάδας: Νοκ άουτ ο Κουρμπέλης με τη Σερβία
- Μασούρας: «Είναι δύσκολο να ξεπεράσεις μία οδυνηρή ήττα - Έχουμε έναν μεγάλο στόχο»
- Ομπράντοβιτς: «Ο Σλούκας μας δίνει έξτρα ποιότητα - Ας μη σχολιάσω τα τελευταία 5 λεπτά»
- Ολυμπιακός: Τέλος στο σερί - Πότε ήταν η προηγούμενη φορά που έχασε από ομάδα πλην του Παναθηναϊκού
