Ολυμπιακός: Τα αγρίμια κατέβηκαν στα Λιόσια

Ο καλύτερος φετινός Ολυμπιακός απέδωσε απόλυτο μπάσκετ και στις δύο πλευρές. Το φανταστικό αμυντικά πρώτο τρίλεπτο με τα 3+2 κλεψίματα του MVP Τζόουνς και τα επτά λάθη της Ρεάλ, η μεταμόρφωση και των δύο σέντερ τρία βράδια μετά τη Λεμεσό, η αιχμαλωσία του Ταβάρες και της παρέας του.

Τέλη Σεπτεμβρίου, που ξεκίνησε η Ευρωλίγκα, στους νότιους πρόποδες της Πάρνηθας και δη σε κατοικημένες περιοχές καταγράφηκαν εμφανίσεις λύκων.

Τον Οκτώβριο οι αρμόδιες αρχές προχώρησαν και στη σύλληψη ενός αρσενικού, εξοικειωμένου λύκου. Τον Νοέμβριο διαπιστώθηκε ύπαρξη έντεκα τέτοιων στα Λιόσια. Μέχρις εκεί κατέβηκαν, το βράδυ που οι φίλοι της καλύτερης ομάδας της Ευρώπης αυτήν τη στιγμή γέμισαν επιτέλους τη «SUNEL Arena».

Δεν υπήρχε παίκτης του Γιώργου Μπαρτζώκα που να πάτησε παρκέ και να μη δάγκωσε λαρύγγια, προεξάρχοντος του Ταϊρίκ Τζόουνς με το ανάλογο φιζίκ. Σε βραδιά (όχι καριέρας πάντως, εκείνη την είχε πραγματοποιήσει κόντρα στον Παναθηναϊκό με μία αποδεκατισμένη Εφές) βγαλμένη από τα πιο… άγρια όνειρα του προπονητή του στον Ολυμπιακό, ο Αμερικανός έσβησε τον Ταβάρες και παρά ένα καλάθι δεν έσπασε το ρεκόρ παραγωγικότητάς του στην Ευρωλίγκα.

Δεν ήταν τόσο οι 22 πόντοι και τα 9/10 δίποντά του στο 92-76 επί της Ρεάλ. Ηταν η αίσθηση απόλυτη κυριαρχίας απέναντι στο «σκιάχτρο» από το Πράσινο Ακρωτήρι. Ο Αφρικανός δεν είχε πάρει ούτε προσπάθεια στο πρώτο ημίχρονο, όταν ουσιαστικά όλα είχαν ήδη κριθεί: μηδέν προσπάθειες, μηδέν στο ranking – έναντι ήδη 13+10 στις μονάδες της αξιολόγησης από τους Τζόουνς και Χολ.

Τρία απογεύματα νωρίτερα, στη Λεμεσό με τη Μακάμπι, οι δύο σέντερ των πρωταθλητών Ευρώπης είχαν από τέσσερα ποντάκια και κανένα, μα κανένα ριμπάουντ! Απέναντι στη φιναλίστ της διοργάνωσης, δίχως μάλιστα να χρησιμοποιηθεί ο (βασικός στην Κύπρο) Μπράιαντ Ντάνστον, αμφότεροι έδωσαν ρέστα. Εβγαιναν λυσσαμένα στα hedge out ιδίως του πρώτου μέρους και «χαλούσαν» τις επιθέσεις των Μαδριλένων, κάρφωναν με μανία την μπάλα στο καλάθι, την έκλεβαν από τους αντιπάλους τους.

Κλεψιμάτων το ανάγνωσμα, λοιπόν. Στο ονειρικό πρώτο τρίλεπτο, που απλώς έδωσε τον τόνο για ό,τι ακολούθησε, ο απίθανος Ταϊρίκ (διότι από την άλλη υπήρχε ο μοναδικός διασωθείς, Ντέιμιαν Τζόουνς) έκλεψε πέντε μπάλες. Ναι, πέντε! Η στατιστική τού έφαγε μία, ενώ άλλο ένα κλέψιμό του δεν του πιστώθηκε, διότι στο επόμενο κλικ η μπάλα βγήκε εκτός αγωνιστικού χώρου και η κατοχή παρέμεινε στους φιλοξενούμενους.

Με την ευρεία έννοια, ένιωσαν σε κατοχή οι παίκτες του Πέδρο Μαρτίνεθ. Δίχως την παραμικρή ελευθερία στο αλέγρο παιχνίδι τους, που τους καθιστά (ακόμα) την καλύτερη επίθεση της Ευρωλίγκας. Στα Λιόσια έβαλαν 76 και όχι 66 (ενώ είχαν 96 μέσο όρο, με πέντε κατοστάρες στις επτά προηγούμενες αγωνιστικές), επειδή οι γηπεδούχοι χαλάρωσαν στο τέλος. Εχασαν με διαφορά 16 πόντων και όχι 26 (διότι ο ηλεκτρονικός πίνακας είχε γράψει και 83-57), επειδή τα αγρίμια μάλλον χόρτασαν περί τα μέσα της τέταρτης περιόδου.

Αξίζει να μείνουμε στο προαναφερθέν πρώτο τρίλεπτο (3 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα, για την ακρίβεια) της αναμέτρησης. Πέραν των 3+2 κλεψιμάτων του Τζόουνς, η παρέα του έκανε και δύο deflections. Χέρια παντού, οι «μπλάνκος» δεν έβλεπαν καν το καλάθι. Κυριολεκτικά, Πρότσιντα και Φελίς έκαναν air ball στις πρώτες τους προσπάθειες -από το ίδιο σημείο, τη δεξιά γωνία- για τρεις.

Τρία πρώτα λεπτά ενός αγώνα με μία ομάδα να μην έχει δώσει ασίστ, έχουμε ξαναδεί. Που να έχει κάνει ωστόσο παράλληλα και επτά λάθη, όχι. Στην άλλη πλευρά, οι Βεζένκοφ και Γουόρντ σκόραραν εύκολα και έκλεισαν το δεκάλεπτο με επτά πόντους έκαστος. Μερικά λεπτά αργότερα, στο παρεάκι των… επτάρηδων είχε προστεθεί ο νεοεισελθών Χολ.

Ο Σάσα μοίραζε εκ νέου ασίστ α λα Χάρλεμ Γκλομπτρότερς με τα χέρια πάνω από το κεφάλι και την πλάτη γυρισμένη στο καλάθι, με τον Τζόουνς να καρφώνει… Ο Μπαρτζώκας έκανε high-5 με τον Εντιάιγ, συγχαίροντάς τον για την έξτρα πάσα που απέφερε ένα ακόμα κάρφωμα του σέντερ, πάνω από τον Ταβάρες… Ο Τζόουνς ζήλευε τον «Βεζέ» και ολοκλήρωνε το οργιαστικό πρώτο μέρος με τρίποντο (με ταμπλό) από τη σέντρα…

Τι είδαν τα μάτια μας, αλήθεια! Σύμφωνοι, γεννούν και τα κοκόρια των «ερυθρολεύκων» αυτές τις ημέρες, εντούτοις είναι οι ίδιοι που τα θέτουν σε… παράταξη για να κακαρίσουν. Χωρίς πάλι τον Μιλουτίνοφ, με τον παρόντα στο γήπεδο Ντόρσεϊ να γιουχάρεται από τον κόσμο όταν στράφηκε πάνω του η κάμερα, με τον Μοντέρο στα πιτς εδώ και καιρό (και για καιρό ακόμα), με τον Κόντσαρ πίσω στις ΗΠΑ και την ομάδα του για λίγες εβδομάδες πάλι στην αγορά, αυτό που καταθέτει ο Ολυμπιακός στο παρκέ μόνο αυτονόητο δεν είναι.

Υπάρχουν βέβαια και οι off βραδιές που δεν βγαίνει τίποτα, όπως με τον Ερυθρό Αστέρα. Οταν… του βγαίνουν τα πάντα, είναι απολαυστικός. Στο 20λεπτο τα ομαδικά ranking ήταν 66 έναντι 31. Οι Πειραιώτες είχαν πάρει 13 πόντους από αντίπαλα λάθη (έναντι 5) και ο μοναδικός ομαδικός δείκτης που έφερνε μπροστά τη Ρεάλ ήταν εκείνοι στον αιφνιδιασμό: επτά τέτοιοι πόντοι (για την ελληνική ομάδα) έναντι έντεκα.

Κοινώς, τα μισά εντός παιδιάς καλάθια των Ισπανών (παρά… ένα) είχαν σημειωθεί πιάνοντας ανοργάνωτη την «ερυθρόλευκη» άμυνα. Σε σετ επίθεση, αιχμαλωσία! Αποκορύφωμά της, η φάση στο τέλος της τρίτης περιόδου. Τότε που η Ρεάλ είχε δικά της τα τελευταία 24 δευτερόλεπτα και ο δύσμοιρος Νικ Σμιθ (που εμφανώς ακόμα δεν έχει συνειδητοποιήσει πού έχει έρθει, εδώ δεν έχει τις… αμυνούλες της ρέγκιουλαρ σίζον στο ΝΒΑ) έμεινε με την μπάλα στα χέρια. Ξάφνου τον περικύκλωσαν τέσσερα κόκκινα σκυλιά, τον «τραμπούκισαν», τον πέταξαν στην κυριολεξία χάμω.

Το ασύλληπτα γρήγορο passing game απέφερε 28 ασίστ, οι χαλασμένες επιθέσεις της «Βασίλισσας» ήταν πολύ περισσότερες από τα 17 λάθη που της χρεώθηκαν, οι δε φάσεις για χάιλαϊτς από τη μεριά των νικητών αμέτρητες. Και πάσα κάτω από τα πόδια προς τα πίοω του Γουόρντ είδαμε, και διαγώνια λέιζερ του Μίλερ-ΜακΙντάιρ που πέρασε από τρία ζεύγη χεριών και έφτασε στον παραλήπτη της απολαύσαμε… Απλώς, δεν μπήκαν τα σουτ που ακολούθησαν και οι πάσες δεν μετουσιώθηκαν σε ασίστ. Δεν πειράζει, την ουσία την είχε στον απόλυτο βαθμό ο Ολυμπιακός.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News